20 Ιανουαρίου 2017

Pencil Pot (μολυβοθήκη στα γρήγορα)


Χειροτεχνία στο εικοσάλεπτο και πολύ σας λέω.
Τα υλικά τα βλέπετε, ρολά χαρτιού και χαρτόνι.

1. Συρράπτουμε τα ρολά. 
2. Σχεδιάζουμε ένα τετράγωνο που να χωρά μέσα τα ρολά μας.
3. Σχεδιάζουμε περιμετρικά ένα μεγαλύτερο τετράγωνο για τα τοιχώματα του κουτιού μας.


 4. Κόβουμε τις τέσσερις γωνίτσες προσέχοντας να κοιτάνε όλες αντικριστά. (τις εκτός και επί τα αυτά του εσωτερικού τετραγώνου)
5. Χαράσουμε προσεκτικά τις σταθερές ακμές έτσι ώστε να μπορέσουμε να τις διπλώσουμε μετά.


         6. Συρράπτουμε τις πλευρές και το κουτάκι έτοιμο!
7. Κολλάμε και τα ρολά στα τοιχώματα του κουτιού, και η μολυβοθήκη έτοιμη.



Πανεύκολη χειροτεχνία για μικρούς και μεγάλους.


13 Ιανουαρίου 2017

Το λεύκωμα των Χριστουγέννων



Όλος ο Δεκέμβρης κύλησε σωματειακά με πολλές, πολλές εκδηλώσεις και ομιλίες. Σας φύλαξα τα high lights των ημερών με πρώτη στάση, το παιδικό πάρτι που στίσαμε με πολλές χειροτεχνίες και δώρα για τα παιδιά. Ξέφρενη χριστουγεννιάτικη μουσική και κεράσματα.



Τα κορίτσια του σωματείου σε μεγάλα κέφια, όλες μασκαρεμένες στο κλίμα των ημερών. Η αφεντιά μου είναι το δεντράκι το αψηλό με χειροποίητη στολή από τα χεράκια μου.


Ο Άγιος Βασίλης μας!


ε δε θα ερχόταν κι ένας γατούλης;


Στάση δεύτερη
 Ο καλός μας παπα Χρήστος γιόρταζε και είπαμε να του στίσουμε ένα γλεντάκι με νταούλια και κλαρίνα, για να του δείξουμε πόσο μα πόσο πολύ τον αγαπάμε. Κι εκείνος το απόλαυσε μέσα από την καρδιά του.






★Εδώ το αχτύπητο δίδυμο μουσικών από την Περαία.★


Στάση τρίτη
Ναι είναι αλήθεια φάγαμε και κουφέτα μέσα στις γιορτές και σας το κράταγα κρυφό. Την βάλαμε την κουλούρα και στην εκκλησιά πλέον, με το τεμέτερον σε στενότατο φιλικό κύκλο παρακαλώ. 


Αυτά που λέτε τα ολίγα. Έγιναν πολλά και κάποια από αυτά πολύ επεισοδιακά αλλά δεν είναι του παρόντος.



11 Ιανουαρίου 2017

Καλή μας Χρονιά


Με πράγματα που προσμέναμε και δεν ήρθαν 
και με άλλα που δεν το περιμέναμε αλλά ήρθαν,
πέρασε άλλος ένας χρόνος φέρνοντάς μας ακόμα πιο κοντά στο μέλλον. 
Η επώδυνη συνειδητοποίηση πως μεγαλώνουμε έχει γίνει πια καθημερινότητα κι αυτό φέρνει μελαγχολία. 
Σε μένα τουλάχιστον φέρνει μεγάλη μελαγχολία αλλά και μια άσβηστη δίψα για καινούριες συγκινήσεις και βιώματα, πολλούς στόχους και ανεξάντλητα όνειρα. 
Ήθελα πολύ να σας γράψω κάτι,
 παρόλο που οι λέξεις δε μου βγαίνουν και πολύ το τελευταίο διάστημα. 
Διανύω την περίοδο των εικόνων και των αντικειμένων.
Προτιμώ να εκφράζομαι μέσα από σχέδια και εργόχειρα.
Οι λέξεις θαρρείς να με κούρασαν λιγάκι μιας και δεν είναι τίποτα άλλο από φωναχτές σκέψεις.
Και οι σκέψεις κουράζουν πολύ το μυαλό είναι αλήθεια.

Εύχομαι ειρήνη στις καρδιές όλων μας και να σβηστούν από τη μνήμη μας όλα τα άσχημα που μας έχουν συμβεί κατά καιρούς. Κι από εδώ και πέρα να υπάρχει χώρος μόνο για ωφέλημα πράγματα. 

✮και μην ξεχνάτε να είστε πάντα συντονισμένοι με τη διαγαλαξιακή σελίδα στο facebook





1 Δεκεμβρίου 2016

Χριστούγεννα χαράς και ευθύνης


Τα Χριστούγεννα είναι χαρά αλλά είναι και ευθύνη. Η παγωνιά ήρθε νωρίς και νιώθω υποχρεωμένη να ξεκινήσω τη σημερινή ανάρτηση με αυτήν την ανακοίνωση για την πόλη της Θεσσαλονίκης.



Ήρθε η ώρα φίλοι μου να σας πω πού βρίσκομαι.
Κοινωνία Αγάπης και Προσφοράς Γέροντας Παΐσιος

Πρόκειται για ένα κοινωνικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο κομμάτι της σίτισης, της ένδυσης, της παροχής φαρμάκων και της ψυχικής υποστήριξης. Προσεχώς και της ενισχυτικής διδασκαλίας.

Το σωματείο απαρτίζεται από 3 χώρους στους οποίους εργάζονται μόνο εθελοντές.

1.Το κεντρικό κατάστημα του σωματείου που λειτουργεί στην κεντρική πλατεία Τριλόφου με διανομή φρεσκομαγειρεμένων γευμάτων και ειδών μπακαλικής από το κοινωνικό παντοπωλείο που συστεγάζεται στον ίδιο χώρο.
Μεγ. Αλεξάνδρου 99, Πλατεία Τριλόφου (όπισθεν πρώην Δημαρχείου Μίκρας)

2. Το πολυδύναμο παράρτημα Περαίας που αναλαμβάνει διανομή γευμάτων και λειτουργεί σαν κοινωνικό παντοπωλείο, τράπεζα ρούχων, παιχνιδιών και Δανειστική βιβλιοθήκη
Ιωνίας 9Α (γωνία με Αποστόλων Πέτρου & Παύλου)

3. Το Κοινωνικό Ιατρείο/ Φαρμακείο Τριλόφου που φιλοξενεί τα γραφεία του σωματείου, το εργαστήρι ψυχικής ισορροπίας, το φαρμακείο και τη Δανειστική βιβλιοθήκη
Αθ. Τσιοπούλου 3 στο κέντρο του Τριλόφου

Το δικό μου πόστο είναι στη Δανειστική βιβλιοθήκη και γενικά σε ό,τι έχει σχέση με το Κοινωνικό Ιατρείο. Δεν είναι υπερβολή να πω πως έχει γίνει για μένα το δεύτερο σπίτι μου και τα υπόλοιπα κορίτσια της ομάδας η οικογένειά μου.
Και η καλύτερή μας στιγμή, οι ομαδικές δουλείες όπου μαζευόμαστε όλες, ψήνουμε καφέ στο κουζινάκι μας και με μουσικούλα και κους κους οργανώνουμε τις δουλειές μας.
Σε έναν φανταστικό κόσμο σε όλες τις δουλειές θα περνούσαμε τόσο καλά!





Καλά Χριστούγεννα παιδιά και μην ξεχνάτε πως στη σελίδα μου στο facebook καθημερινά μπορείτε να απολαμβάνετε χιουμοριστικές καρτούλες.



21 Οκτωβρίου 2016

Επιχείριση σκούπα

Επιχείριση γενική καθαριότητα ημέρα 4η.

Ο στόχος είναι να στρωθούνε τα χαλιά, να κατεβούν τα χειμωνιάτικα, να φορτωθούν τα ξύλα, να ξεβουλώσουν οι καμινάδες και γενικά να μπει μία τάξη αφού δεν είναι πια καλοκαίρι να υποδέχεσαι τον γείτονα στην αυλή και μέσα να γίνεται το σώσε.

Και η μοιρασιά έγινε δίκαια, τα δύσκολα δωμάτια στη μαμά (ως πιο έμπειρη νοικοκυρά βρε) και τα εύκολα σε μένα και από δίπλα ο Ριρής να κάνει χάζι και να παίζει με τα ξεσκονόπανα. Να κυνηγάει τις σκούπες, να τσαλαβουτάει στα λεκανάκια με τα καθαριστικά, να τρυπώνει στις σακούλες με την ανακύκλωση, να χώνεται κάτω από το χαλί, να σκαρφαλώνει στις κουρτίνες, να κρεμιέται από τα μπατζάκια και κάθε μέρα να γίνεται όλο και πιο βαρύς όλο και πιο μεγάλος. 


Κι αφού είπαμε πως καθαρίζουμε και κουραζόμαστε, να μην πιω μια καφεδιά στο τέλος της ημέρας να τον απολάυσω; 
-Θα μου φτιάξεις καφέ;
-Θα σου φτιάξω, λέει πρόθημα ο σύζυγος.
Κι έρχεται ο καφές με μια μικρή τεχνική λεπτομέρεια, βαρύς γλυκός με γάλα κατσικίσιο... 
-Τελείωσε το κανονικό, πειράζει που σου έβαλα κατσικίσιο;
-Τι να πειράξει; Δε βαριέσαι ας δοκιμάσουμε.
Και δοκίμασα...
Πρώτη μου φορά έπινα καφέ με γεύση μυζήθρα. Σα να είχα χτυπήσει στο μίξερ τον καφέ με την τυρόπιτα. Απάλευτο!
 

Κι εκεί λοιπόν που είπα να ξεχαστώ με ένα πλεκτό, μου λέει από δίπλα ο Ριρής.
-Πότε σκοπεύεις να αναβάσεις τα κουκλάκια που φτιάχνεις; Θα τα δείξεις ποτέ; Θα τους πεις πως μαθαίνω κι εγώ να πλέκω; Πως σου κρατάω τα κουβάρια ζεστά και μετράω τις θηλιές σου; 
-Δίκιο έχεις Ριρή μου, του απάντησα και έβαλα μπρος τη σελίδα. 


Καλό Χειμώνα σε όλους παιδιά! Ναι, σιγά, σιγά επιστρέφω :)



18 Σεπτεμβρίου 2016

Πού είμαι;


Πού είμαι; Πού πάει ο κόσμος; Τι είναι η ζωή; Πού πάνε τα πουλιά όταν πεθαίνουν; Αυτά και άλλα πολλά παρόμοια βασανιστικά ερωτήματα ταλανίζουν το μυαλό μου όσο τα μάτια μου ακόμα χαζεύουν απλανή, τις τσουρουφλισμένες από το επίμονο καλοκαίρι κορυφές των δέντρων.

Δεν έχω σκοπό ακόμα να συνετιστώ με τους "άγραφους νόμους'' του blogging. Μια ρέμπελη διάθεση με έχει κάνει να δυσανασχετώ ακόμα και με τις τρίχες της κεφαλής μου. Μια έντονη παρόρμηση να φέρω τα πάνω κάτω και να μη δώσω λογαριασμό σε κανέναν.

Και σα να μην έφτανε αυτό ήρθε και προσγειώθηκε στη ζωή μου κι αυτό το ύποπτο μουσούδι που ενώ τα είχε μετρημένα τα ψωμιά του όταν το βρήκα παραπεταμένο μέσα σε κάτι θάμνους με τον ομφάλιο λώρο ακόμα κοτσαρισμένο στην κοιλιά του, κατάφερε να επιβιώσει, να ξεπεταχτεί και να προλάβει να γίνει και το αφεντικό του σπιτιού!

Ακούει στο όνομα Ριρής και όλη η ιστορία του σε μελό έκδοση κυκλοφορεί στην γνωστή πια ιστοσελίδα των κοριτσιών μας: www.makazine.gr


Κι ενώ λοιπόν ήμουν χαμένη στο διάστημα, μετέωρη στο ακρότατο σημείο του γαλαξία μου, οριακά να μεταπηδήσω σε άλλο αστρικό σύμπλεγμα, η τρυφερή χειρονομία της αγαπημένης Μεταξίας, ήρθε να μου υπενθυμίσει πως ανάμεσα στα προβλήματα και τις σκοτούρες υπάρχουν πάντα και άνθρωποι που δεν έχουν στο μυαλό τους μόνο το πώς θα μας στρουμώξουν αλλά αντιθέτως θέλουν να μας συντρέξουν και να μοιράσουν απλόχερα την αγάπη τους και την τρυφερότητα τους.

Με μία καρδιά από καρδιάς που την κρέμασα σαν φυλαχτό πάνω από το γραφείο μου για να μου φέρνει γούρι στις μελέτες μου και μια αληθινή νότα χαράς και αισιοδοξίας για το λαιμό, το ταχυδρομικό περιστέρι μου έφερε και μια επιστολή με τις πιο γλυκές μαμαδίστικές ευχές του κόσμου. 

Και πόσο καμαρώνω να ξέρατε τους ανθρώπους που το γονεϊκό τους ένστικτο λειτουργεί το ίδιο με όλα τα πλάσματα του Θεού και όχι μόνο με τα δικά τους παιδιά. 
Έτσι προσπαθώ κι εγώ να λειτουργώ στη δική μου ζωή. Να τους βλέπω όλους σαν δικούς μου ανθρώπους, σαν οικογένεια. Σαν αδέρφια, σαν γονείς και σαν παιδιά κατά αντιστοιχία. 
Κι αν ο χρόνος είναι πάντα περιορισμένος για να αφιερωθούμε όπως πρέπει στον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά και μόνο μια καλή σκέψη σας το λέω πως κάνει δουλειά. Η αγάπη φτάνει παντού και χωρίς πολλά πολλά λόγια κάνει πάταγο

Είχα τόσο μα τόσο καιρό να σας γράψω κι άλλο τόσο να σας διαβάσω και να που τώρα κάτι πάλι μέσα μου πετάρισε. 
Η αλήθεια είναι πως βρίσκομαι σε μεταβατικό στάδιο και οι προτεραιότητές μου είναι διαφορετικές. Αλλά πιστεύω πως τώρα που χειμωνιάζει κι επιτέλους δροσίζει θα τα λέμε συχνότερα, πρώτα ο Θεός. 

ΥΓ. Όταν θα απουσιάζω θα αφήνω στο πόστο μου τον Ριρή. Αυτός έτσι κι αλλιώς, τα ξέρει όλα καλύτερα!




27 Μαΐου 2016

Secret spring circles


 Πάσχα ήρθε, Πάσχα πέρασε και Χριστός Ανέστη δεν κάναμε. Μαγειρίτσα φάγαμε, κατσικάκια φάγαμε, εκδρομές πήγαμε και πάλι μια φωτογραφία δεν ανεβάσαμε. Το κατάστημα είναι κλειστό και θα παραμείνει κλειστό λόγω εξεταστικής. Ένεκα όμως η ανάγκη που έπρεπε να δώσω το ραπόρτο για μία ανταλλαγή δώρων που έτρεξε το Μάη και να 'μαι εκτάκτως εδώ.

Το λοιπόν το νταλαβέρι στήθηκε από από την Αλεξάνδρα και επειδή είναι και φιλαράκι φίνο εδεσμεύτηκα να φτιάσω κι εγώ το κάτι τις μου.

Κι αφού έφτιαξα, έλαβα κι όλας ένα σένιο βραχιολάκι από το συνονόματο Χριστινάκι και μιας και ήταν και πολύ καλοκαιρινό είπα να το μοστράρω σε σκηνικό αμμουδιάς και ιδού.  Χριστινάκι όμορφο μερσύ μποκού  καλό μου. Είναι και στα χρώματά μου! 





Παράλληλα όμως με όλα αυτά τα ωραία να το σοβαρέψουμε και λίγο παίζει και ένα  ΠΑΖΑΡΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ blogaki , άντε και για να ευλογήσω τα γένια μου το σχεδιάκι της αφίσας είναι από τα χεράκια μου. Να ζήσουν οι χρυσοχέρες που έστειλαν καλούδια κι όσοι μένετε Αθήνα να το τιμήσετε και κοιτάξτε οι bloggers  εκεί κάτω να ανταμώσετε και να πιείτε καφεδάκι.


Αν δεν έχετε σύντομα νέα μου θα είναι για καλό, θα συνεχίσω για πολύ ακόμα να είμαι γαϊδούρα και να μη σας επισκέπτομαι αλλά και αυτό θα είναι για καλό.

Να βολτέρνετε και να πίνετε καφέδες, εμένα μου έκοψαν τη ζάχαρη και κόπηκε και η μισή χαρά μου μαζί.. :( 


thank you

thank you
Blogger Widgets

Μουσαφίριδες