20 Φεβρουαρίου 2014

Πώς μπορείς να μη μετανιώνεις;



deviantart.com
 Δεν ξέρω αν έχει πέσει στην αντίληψή σας μια κλισέ ερώτηση που παίζει μονίμως σε κάθε τηλεοπτική αλλά και έντυπη συνέντευξη. Μια ερώτηση που την υποβάλλει κάθε δημοσιογράφος στον καλεσμένο του και αφορά στα της ζωής του.


«Υπάρχει κάτι για το οποίο έχεις μετανιώσει;»


 Και για έναν παράξενο και μυστήριο λόγο όλοι οι συνεντευξιαζόμενοι απ’ άκρη σ άκρη του κόσμου  δίνουν μονίμως την ίδια απάντηση.


«Δεν μετανιώνω για τίποτα στη ζωή μου.»


 Δεν θα σταθώ στο πόσο βαρετό και στημένο ακούγεται όλο αυτό. Αλλά στην απλή λέξη ΤΙΠΟΤΑ. Πώς γίνεται να είσαι άνθρωπος και να μην μετανιώνεις για τίποτα; Πραγματικά μόνο σε δύο συμπεράσματα μπορώ να οδηγηθώ. Είτε το στο ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν κάνει κανένα λάθος στη ζωή τους, είτε στο ότι δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν τα λάθη τους. Εκτός βέβαια αν ανήκω σε αυτούς τους παρανοϊκούς που θα ήθελαν να ξεκινήσουν πάλι από την  αρχή και να τα κάνουν όλα αλλιώς. Κάποιος καλοπροαίρετος θα έλεγε πως αυτοί οι άνθρωποι απλώς σέβονται αυτό που έχουν αποκομίσει από τα λάθη τους. Αυτό μάλιστα, είναι κάτι πολύ σοφό και σωστό. Αλλά δυστυχώς δεν έχω εισπράξει κάτι τέτοιο από αυτά που έχω παρακολουθήσει και το στενάχωρο είναι ότι παίρνουν πολλοί άνθρωποι και ειδικά νέοι, το παράδειγμα να ζήσουν μια ζωή χωρίς αναθεώρηση και αξιολόγηση. 



 Δεν υπάρχει κανένα μπλάνκο που μπορεί να σβήσει τα κακώς κείμενα των περασμένων ετών. Ὅ γέγονε, γέγονε. Το δράμα όμως ενός ανθρώπου δεν ξεκινά από κάποιες προβληματικές επιλογές και συμπεριφορές, αλλά από την αδυναμία να εμπεδώσει και να παραδεχθεί τα λάθη του. 


http://vankevich.deviantart.com/art/chicago-people-54514220
 Ζούμε σε μια ατομικιστική κοινωνία που πιστεύουμε πως η ζωή είναι δική μας και μόνο δική μας. Κι ότι έχουμε το δικαίωμα να ξοδεύουμε το χρόνο μας πάνω στη γη κάνοντας ότι μας καπνίσει. Και φυσικά μας διαφεύγει ότι το κάθε τι που κάνουμε, ακόμα και το παραμικρό στραβό ή καλό, λειτουργεί σαν ντόμινο που προκαλεί αλυσιδωτές αντιδράσεις στο περιβάλλον του. Ρίχνεις μια μπανάνα στο δρόμο γιατί πιστεύεις πως είναι δικαίωμά σου να είσαι ανέμελος και χύμα και λίγο παρακάτω κάποιος σακατεύεται εξ αιτίας σου. Πετάς μια καύτρα από το παράθυρο του αυτοκινήτου σου και παίρνει φωτιά ένα δάσος. Ανοίγεις την ομπρέλα κάτω από το υπόστεγο και κάποιος άλλος αναγκάζεται να περπατήσει στη βροχή. Περνάς το φανάρι με κόκκινο, τρέχεις με 150, κάνεις σούζες με μηχανάκια κλπ κλπ. Κι αν όλα αυτά τα μικρά πραγματάκια μπορούν να προκαλέσουν τέτοια αναστάτωση γύρω σου, φαντάσου τι κακό μπορεί να προκαλέσουν σοβαρότερα λάθη. 

Είναι λέει δικαίωμά σου να μεγαλώνεις το παιδί σου όπως θέλεις. Να του κάνεις όλα τα χατίρια να το κανακεύεις. Κι έπειτα αυτό το παιδί όταν μεγαλώσει, να γίνει ένας τύραννος για τις ζωές των άλλων. Είναι δικαίωμά σου να  κάνεις καταχρήσεις και ύστερα να έρθει μια μέρα που να πρέπει να δώσεις  αίμα για κάποιον δικό σου άνθρωπο και να είσαι ανίκανος να το κάνεις. 

 Και τα χειρότερα λάθη δυστυχώς είναι αυτά που δεν φαίνονται. Αυτά που νομίζουμε ότι αφορούν μόνο εμάς. Δεν έχω κάνει κακό σε κανέναν. Δεν έχω αδικήσει κανέναν. Που είναι τα λάθη μου; Σε μια ομάδα όμως, ένας παίχτης αν χάσει έστω και μία πάσα μπορεί να γίνει αιτία να χαθεί όλο το παιχνίδι.  Η καλή ομάδα όμως θα τρέξει να καλύψει το κενό αυτού του παίχτη και να τον βοηθήσει να πάρει ξανά την μπάλα στα χέρια του. Τι γίνεται όμως όταν ο παίκτης δεν αντιλαμβάνεται ότι δεν παίζει καλά; Τι γίνεται όταν και οι υπόλοιποι παίκτες της ομάδας λειτουργούν ατομικιστικά;  


 Υπερεκτιμούμε και τα δικαιώματά μας και την ελευθερία μας, τοποθετώντας τις δικές μας προτεραιότητες πολύ πιο πάνω από τις ανάγκες των διπλανών μας. Ένας απλός πατέρας για παράδειγμα που αμελεί να πάει στο γιατρό για έναν προληπτικό έλεγχο, προτάσσοντας σαν δικαιολογία ότι είναι δικαίωμά του να  μην γουστάρει τους γιατρούς, αγνοεί πως λίγο παρακάτω μπορεί να παρουσιαστεί ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που θα βάλλει σε περιπέτειες όλη την οικογένεια. Είναι πολλά τα δράματα που συμβαίνουν γύρω μας καθημερινά και έχουν σαν αιτία μικρές και φαινομενικά αθώες συμπεριφορές.


Γι αυτό αν μας ρωτήσουν κάποτε αν έχουμε μετανιώσει για πράγματα που έχουμε κάνει, ας ρωτήσουμε καλύτερα τους οικείους μας αν έχουν ζημιωθεί εκείνοι από τα πράγματα που έχουμε κάνει στη ζωή μας.  

http://vankevich.deviantart.com/art/f-i-r-e-n-z-e-110025527

Show Comments: OR

10 σχόλια:

des tzav είπε...

Τι υπέροχη αναρτηση είναι αυτή,Χριστίνα μου, κατευθείαν στο κόκαλο χτυπάς! Ναι η ζωή μπορεί να είναι μια σειρά απΟ αλυσιδωτες αντιδράσεις που μπορεί να πυροδοτήσει μια άνευ σημασίας για εμάς πράξη!

Το ημερολόγιο μιας μαμάς είπε...

Χριστίνα μου, με έχεις αφήσει άφωνη... Που κρυβόσουν τόσο καιρό κορίτσι μου; Η ανάρτηση σου είναι απλά ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ και με βρίσκει απόλυτα μα απόλυτα σύμφωνη. Έρχομαι από το shared link party και θα μείνω.... Σε φιλώ... Μαμά-Γιάννα Το ημερολόγιο μιας μαμάς

Δέσποινα Δεσποινάκι είπε...

Ποσο συμφωνω μαζι σου!!! Ερχομαι απο το shared link.party!!!

Christina Makri είπε...

Αν είναι δυνατόν! Εγώ μετανιώνω και για τα καλώς κείμενα...υπάρχει και καλύτερα λέω από μέσα μου και φυσικά για τα λάθη μου. Το έχω δει κι εγώ αυτό με το κανείς δεν μετανιώνει για τίποτα και σκέφτομαι πως ή πολύ χαζή είμαι...ή πολύ χαζη! Φιλιά Χριστινάκι :) ... α από το πάρτυ του "Μαμά σε κρίση"

momyof6 είπε...

μετάνοια...
δύσκολη υπόθεση...αλλά αναγκαία για τον καθένα προσωπικά και για το σύνολο
όπως τόσο περιγραφικά αναλύεις, Χριστίνα μου.

Να είσαι καλά, χαίρομαι που σε συνάντησα
Αλεξία
(από το πάρτυ της Δέσποινας και της Τρελοτουρίστριας)

Christina Andromeda είπε...

Είμαστε όλοι συγκοινωνούντα δοχείο και αυτό είναι και η δύναμή μας αν το εμπεδώσουμε. :)) Φιλάκαι Δεσποινάκι!!!

Christina Andromeda είπε...

Γεια σου Γιάννα μου κι από εδώ! Σ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! Καλώς ανταμώσαμε! Φιλιά!!!!

Christina Andromeda είπε...

Καλώς την μου! :))) Χαίρομαι που σου άρεσε! Να είσαι πάντα καλά!

Christina Andromeda είπε...

Έλα μου ντε! Κι εγώ στα ίδια είμαι, πάντα υπάρχει ένας καλύτερος τρόπος για να σκεφτούμε, να πράξουμε,να αισθανθούμε.
Φιλάκια Χριστινάκιιιι!!!!!

Christina Andromeda είπε...

Γεια σου Αλεξία μου! Όσο εξοικειωνόμαστε με την αγάπη τόσο συνειδητοποιούμε κάποια πραματάκια. :)))

Καλώς ανταμώσαμε Αλεξία μου!

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets