12 Απριλίου 2014

Don't Give Up

Έχοντας θεοποιήσει την επιστήμη και την ανθρώπινη διάνοια, πάμπολλες φορές εγκλωβιζόμαστε σε ιατρικές διαγνώσεις που δεν αφήνουν κανένα μα κανένα περιθώριο ελπίδας για ίαση. Ήδη πρόσφατα κυκλοφόρησε μία είδηση στο διαδίκτυο, όπου έλληνας διασωληνωμένος ασθενής άκουγε τους γιατρούς μπροστά στα μάτια του να συνομιλούν και να προγραμματίζουν σε ποιούς θα δώσουν τα όργανά του, μετά το θάνατό του. Ο ασθενής ανέκαμψε και ετοιμάζεται για μηνύσεις. Αυτό το ανέφερα σαν ένα μικρό παράδειγμα της αυτοπεποίθησης, να μη πω αλαζονείας ή άγνοιας μερικών γιατρών.

 Χθες βρήκα σε μια σελίδα αυτό το βιντεάκι που σκιαγραφεί πλήρως το ζήτημα του ιατρικού αλάθητου. Ένα βιντεάκι που το έφτιαξαν οι γονείς μιας μικρούλας, που γεννήθηκε με μία γενετική ανωμαλία. Η διάγνωση των γιατρών καταδίκαζε το κοριτσάκι να μην περπατήσει ποτέ μα ποτέ στη ζωή του. Οι γονείς του όμως είχαν τη σοφία να μην λάβουν σοβαρά υπόψη τους, τους ισχυρισμούς των γιατρών και να αυτοσχεδιάσουν με μοναδικό εφόδιο το ένστικτο και την αγάπη τους. Και το κοριτσάκι περπάτησε! 

 Φυσικά δεν υποτιμούμε την ιατρική επιστήμη, αλλά όλοι μας λίγο πολύ έχουμε εντοπίσει σημαντικές διαφορές ανάμεσα σε γιατρούς που μένουν αγκυλωμένοι στις γνώσεις τους και σε γιατρούς που έχουν περισσότερη εμπιστοσύνη στο ένστικτό τους. Γιατρούς που αφήνουν κι ένα παραθυράκι ανοιχτό στο άγνωστο και στο θαύμα. Γιατρούς που δεν βλέπουν τον άνθρωπο σαν μια βιολογική μηχανή με εργαστηριακά αποτελέσματα, δείκτες και αριθμούς. Κι εδώ αναρωτιέμαι πόσοι και πόσοι άνθρωποι έχασαν τελικά τη ζωή τους, όχι από ιατρικό λάθος αλλά από την πεποίθηση πως η κατάσταση της υγείας τους είναι μη αναστρέψιμη;  


 
 Η δίψα για ζωή ξεκινάει ήδη από την κοιλιά της μάνας μας. Με κατάπληξη έχουμε δει ασχημάτιστα έμβρυα να αντιστέκονται στο νυστέρι της άμβλωσης. Ήδη από την κοιλιά της μάνας μας διαισθανόμαστε αν είμαστε επιθυμητοί από τους γονείς ή όχι. Αυτή η αγάπη που εισπράττει ένα μωρό, είναι ικανή να το κάνει να αγωνιστεί αργότερα για την επιβίωσή του, όταν και αν παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα υγείας. Πόσα και πόσα μωράκια αντέξανε βαριά χειρουργεία πριν κλείσουν καλά καλά το πρώτο έτος της ζωής τους; Πόσα παιδάκια υπομένουν βαριές ασθένειες και δίνουν κουράγιο και στους γονείς τους;  Ή και το αντίθετο, πόσα υγιέστατα μωράκια έφυγαν από τη ζωή γιατί δεν έλαβαν ένα χάδι; Εγκαταλειμμένα νεογνά σε  κλινικές που πέθαναν επειδή τους έλειπε ένα χάδι;



 Μέρες λοιπόν που είναι ας μην ξεχνάμε πως τα θαύματα δεν έρχονται ουρανοκατέβατα από το πουθενά, αλλά εμείς είμαστε αυτοί που τους ανοίγουμε την πόρτα για να έρθουν στη ζωή μας.

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα


Show Comments: OR

7 σχόλια:

Ariadni St. είπε...

Ορισμένες φορές, ευτυχώς γίνονται και θαυματα :)

Amarok είπε...

έτσι ακριβώς είναι εμείς θέτουμε τα όρια στην ζωή μας αλλά και στην επιβίωση μας!

Sofi lazaridou είπε...

Είναι πραγματικά μεγάαλη μου χαρά που διαβάζω κάτι για ένα τέτοιο θέμα!!!
Δεν έχω να προσθέσω ή να πω κάτι...
Υπέροχο όλο το blog!!:-)

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα να έχουμε!!

flore G είπε...

Σέβομαι την ιατρική επιστήμη και τους γιατρούς χωρίς όμως να πιστεύω,πως έχουν το αλάθητο ή ότι είναι αυθεντίες.Εξάλλου ο σωστός γιατρός πρέπει πάνω απ' όλα να είναι άνθρωπος και να μη βλέπει τον ασθενή σαν κρέας.
Και ναι πιστεύω,πως υπάρχουν άνθρωποι,που γκρεμίζουν και ιατρικές προβλέψεις και τα πάντα...
Κι είναι συνήθως οι άνθρωποι,που δέχονται αγάπη και φροντίδα,που αισιοδοξούν.Η ψυχολογία παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και αν την κάνεις σύμμαχό σου έχεις ήδη κάτι κερδίσει από τη ζωή!
Χριστίνα μου φιλιά πολλά!

Christina Andromeda είπε...

Ευτυχώς γιατί αλλιώς δε θα έμενε κανένας μας όρθριος επί της γης.

Christina Andromeda είπε...

Γεία σου Σόφη! Μπράβο στους γονείς που δημοσιοποίσησαν την ιστορία τους. Αυτά τα πράγματα πρέπει να βγαίνουν προς τα έξω για να παραδειγματιζόμαστε.

Christina Andromeda είπε...

Γεια σου Ανθή μου! Χωρίς καλή ψυχολογία και υγιής να είσαι κάποτε αρρωσταίνεις.

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets