25 Ιουλίου 2014

Αγώνας ζωής μιας αδέσποτης ψυχής

Πρώτη φορά είδα σήμερα με τα μάτια μου δηλητηριασμένο από φόλα, ζώο να χαροπαλεύει.
Εννέα το πρωί και βλέπω την σκυλίτσα να τρέχει βγάζοντας αφρούς από το στόμα. Πρωτάρα σε αυτά δεν ήξερα να της δώσω τις πρώτες βοήθειες. Κάλεσα το δημοτικό κτηνιατρείο και περίμενα υπομονετικά να έρθει το βανάκι. Μισή ώρα το ζωντανό σπαρταρούσε σαν το ψάρι, έχοντας σπασμούς και διάρροιες.  Η γλωσσίτσα του είχε γίνει μπλε, τα ποδαράκια του μάτωσαν από την τριβή με το κράσπεδο. Λίγο νεράκι, λίγα χάδια και πολλά φωνές: "Κρατήσου Κοντέσα! Έρχονται!" Η Κοντέσα είναι μαχητής και κρατήθηκε! Για μία ολόκληρη ώρα μέχρι να φτάσει στο κτηνιατρείο κρατήθηκε! Έκανε πλύση στομάχου και σώθηκε. Ατροπίνη μου είπαν. Αυτό είναι το αντίδοτο για τις φόλες. Μόνο που το αντίδοτο για την κακία δεν ξέρω πιο είναι...

Η Κοντέσα είναι εμβολιασμένη, στειρωμένη, τσιπαρισμένη και μεγαλωμένη με πολλή αγάπη. Μόνο που έμεινε στα αζήτητα γιατί γεννήθηκε λίγο ασχημούλα και δεν την ήθελε κανείς. Κοντέσα την ονόμασα γιατί από μικρή είχε λεπτότητα στους τρόπους της. Γλυκιά και απαλή, ήσυχη κι υπομονετική, έγινε ενός έτους. Ένα χρόνο και κάτι, αυτή και τα υπόλοιπα 3 αδέρφια της που έμειναν κι αυτά στα αζήτητα, είναι οι μικροί μου αδέσποτοι άγγελοι. Σκυλάκια που γεννήθηκαν από εγκαταλελειμμένη μάνα, σε μια περιοχή από της πιο εχθρικές για τα ζώα. Ύπνος δεν ξέρουμε τι θα πει. Ολημερίς κι ολονυχτίς επαγρυπνούμε για να αποτρέψουμε αυτό που τελικά έγινε σήμερα. Μια μεγάλη νταλίκα παρκαρισμένη στη γειτονιά, πρόσφερε την κάλυψη στον επιτήδειο που πρόλαβε κι άφησε το δόλωμα του. Αποδείξεις δεν βρήκα, παρά μόνο μία άδεια σακούλα. Οι υποψίες πέφτουνε σε κάποια άτομα, αλλά χωρίς αποδείξεις δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.



Η λύση είναι μονάχα η υιοθεσία, αλλά ποιος θα πάρει ένα ενήλικο σκυλί; Ως τότε θα κάνουμε περιπολίες στη γειτονιά και για μια ακόμη φορά θα γίνουμε καχύποπτοι.

Η Κοντέσα όμως πρέπει να βρει σπιτάκι! Αν κάποιος έχει πραγματικά σοβαρό σκοπό ας μου στείλει στο γνωστό mail: andromedamygalaxy@gmail.com Η Κοντέσα είναι Θεσσαλονικιά ζυγίζει το πολύ 20 κιλά.

Αν κάποιος με ρωτήσει γιατί δεν την υιοθετώ εγώ, θα του πω πως έχω ήδη 4 υιοθετημένα αδεσποτάκια. Τη Roxy και τη Bookie τις γνωρίζετε ήδη. Αν είχα δικό μου σπίτι θα υιοθετούσα κι άλλα.






Show Comments: OR

3 σχόλια:

Λάχεσις είπε...

4 σκυλιά χάσαμε έτσι! και ήταν στον επαγγελματικό χώρο του πατέρα μου, δεν ενοχλούσαν κανέναν. Φαίνεται πως η κακία και η μοχθηρία κάποιων ανθρώπων δεν έχει να κάνει με το "σε ενοχλώ ή όχι". Μακάρι να μπορούσα να την πάρω εγώ, αλλά δεν έχω δικο μου σπίτι, φιλοξενούμενη στους γονείς και ήδη έχουμε 2 σκυλιά! Εύχομαι γρήγορα να βρεθεί κάποιος άνθρωπος να την αναλάβει. Είναι φοβερός ο αγώνας που κάνεις Χριστίνα μου.
Φιλάκια πολλά

Christina Andromeda είπε...

Ρε τους αλήτες! 'Ολα εδώ πληρώνονται, όλα!

Vicky Georgia είπε...

Ευτυχώς η Κοντέσσα ήταν τυχερή και σώθηκε!!!! Χριστέ μου, τι έχουμε πάθει.......Γιατί τόση βία, τόση κακία... γι αυτά τα άδολα πλάσματα.... Ελπίζω να σταθεί άλλη μια φορά τυχερή και να βρεθεί μία οικογένεια να την υοθετήσει!!!!! Θα ανεβάσω ολόκληρη την ανάρτηση σου στο ourathens!! Φιλιά από Αθήνα!!

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets