15 Οκτωβρίου 2014

Μιλώντας για νεύρα, αντιπάθειες και άλλα πάθη


Σαν άνθρωπος κι εγώ έχω τέλος πάντων τις αντιπάθειές μου. Αντιπαθώ απλά πράγματα καθημερινά κι ανθρώπινα, σαν τον συνωστισμό σε δημόσιους χώρους, σαν το μποτιλιάρισμα στους δρόμους, σαν τις βαριές δουλειές του σπιτιού και άλλα τέτοια που σε όλους μας λίγο πολύ είναι δυσάρεστα. Μετά αντιπαθώ κάποια πράγματα που σχετίζονται με προτιμήσεις. Αντιπαθώ για παράδειγμα το τσιγάρο, τα βαριά λαϊκά, τη βαριά κουλούρα, τα δυσνόητα νοήματα, τις ψεύτικες κολακείες  και τις ειδήσεις στο mega. Σε ένα επίπεδο πιο πάνω αντιπαθώ συγκεκριμένες συμπεριφορές. Αντιπαθώ την αγένεια, την αδιακρισία, την φιλαρέσκεια, τη μιζέρια, την κακία, την αλαζονεία και την επιθετικότητα.
 Επειδή όμως όλα είναι ανθρώπινα και έχω κι εγώ τα κουσούρια μου, που ανα περιόδους γίνονται εντονότερα, ε φροντίζω όσο μπορώ να κάνω τα στραβά μάτια. Όλοι έχουμε κακές στιγμές βρε αδερφέ δε χάλασε κι ο κόσμος, η πρόθεσή μας είναι αυτή που μετράει.

Σε ορισμένες περιπτώσεις όμως κάποιες αρνητικές συμπεριφορές γίνονται παγιωμένες καταστάσεις από μερικά άτομα και τότε μου είναι πάρα πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω τον άνθρωπο από το κουσούρι του. Μου είναι πάρα πολύ δύσκολο για παράδειγμα έναν άνθρωπο που περιαυτολογεί διαρκώς να μην τον δω στο τέλος σαν ψώνιο. Μου είναι πάρα πολύ δύσκολο κάποιον που οδηγεί διαρκώς μεθυσμένος να μην τον δω σαν μα@@κα και ούτω καθεξής. Εκεί πραγματικά αρχίζω και στροφάρω άσχημα και έρχομαι αντιμέτωπη με τις δικές μου κακίες. Μπορώ ευκολότατα να ενισχύσω μέσα μου το αίσθημα της αντιπάθειας και να το μετατρέψω σταδιακά σε εμπάθεια. Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο. Ένα κλικ υπόθεση, μονάχα ένα κλικ. Οι εμπάθειες όμως ακόμα κι αν κρύβουν αγαθές προθέσεις αργά ή γρήγορα γίνονται τοξικά συναισθήματα που βλάπτουν εμάς τους ίδιους. Θολώνουν την κρίση μας και καταναλώνουν την πολύτιμη ενέργεια και το χρόνο μας.


Η δική μου λύση σε αυτό το μέγιστο ζήτημα των αντιπαθητικών ανθρώπων που συναντώ, είναι είτε το να τους αποφεύγω για να μην επηρεάζομαι αρνητικά από εκείνους, είτε το να βλέπω το πράγμα από την κωμική του πλευρά. Βέβαια αν έχουμε να κάνουμε με παραβατικές συμπεριφορές που καταπατούν  τα δικαιώματα ανθρώπων και ζώων, εκεί φυσικά λειτουργώ σαν ευσυνείδητος πολίτης. Εκεί δεν χωράνε διακριτικότητες.


Το μεγάλο στοίχημα όμως είναι να μην γίνομαι εγώ σαν αυτούς που αντιπαθώ , γιατί καμιά φορά ότι κοροϊδεύεις το λούζεσαι για τα καλά! Και φυσικά επειδή από μόνη μου δεν είμαι ικανή να κρίνω και να παρατηρήσω τον εαυτό μου, ζητάω την βοήθεια των οικείων μου, οι οποίοι με τις θετικές τους παρατηρήσεις με επαναφέρουν στην τάξη. Πολλές φορές μάλιστα ακούω με μεγάλη προσοχή και τις παρατηρήσεις των ξένων. Τις μελετώ και τις επεξεργάζομαι. Κάποιες φορές είναι πράγματι καλοπροαίρετες και πολύ ωφέλιμες, κάποιες άλλες πάλι είναι απλώς κακεντρεχείς και μοχθηρές. Γιατί ως γνωστών υπάρχουν και άνθρωποι που θρέφονται από τις κακίες τους, είτε γιατί είναι πολύ δυστυχισμένοι και περνούν μια δύσκολη φάση, είτε γιατί είναι πραγματικά κακόψυχοι. 

Είναι πολύ γνωστή η τακτική που ακλουθούν αυτοί οι άνθρωποι που θέλουν να εκτονώσουν την επιθετικότητα τους στους άλλους. Ξεκινούν πάντα με ένα αρνητικό σχόλιο για να σε πικάρουν  και μόλις δουν πως ανταποκρίνεσαι έστω και ευγενικά, συνεχίζουν να σε προκαλούν περιμένοντας να θυμώσεις και να παίξεις το παιχνίδι τους. Αυτό βέβαια το κάνουν πολύ συχνά και τα σκυλιά και οι γάτες που ψοφάνε για καυγά. Πάει πάντοτε το πιο πονηρό και ύπουλα, ύπουλα μπριζώνει το άλλο για να ξεκινήσει το μακελειό. Το σκυλί μου για παράδειγμα το κάνει συνέχεια. ¨Έρχεται διαρκώς και με τσιγκλάει για να παίξουμε ξύλο. Έχει βρει το άτιμο τα πράγματα που με εκνευρίζουν και τα κάνει επίτηδες για να γίνει χαμός στο σπίτι.

Τo διαδίκτυο βρίθει από τέτοια άτομα που λειτουργούν έτσι ιντριγκαδόρικα και ως ένα σημείο το κατανοώ γιατί τα βάσανα είναι πολλά και οι διέξοδοι ελάχιστοι.  Μάλιστα πολλοί από αυτούς είναι και καλά παιδιά. Μου χει τύχει σε φάση, να πιάσω και φιλία στο έτσι με άτομο που ήθελε να στήσει καυγαδάκι κάτω από μία είδηση και πες πες καταλήξαμε να λέμε τον πόνο μας στο inbox. Και γιατί όλο αυτό; Γιατί κι εγώ είμαι φουλ νευρικό κι επιθετικό άτομο λόγω των ορμονικών μου θεμάτων (τεστοστερόνη όχι αστεία) και ξέρω πως καμιά φορά η επιθετικότητα δεν σηματοδοτεί κατά ανάγκην έναν κακό άνθρωπο.


 Κανένας δεν γεννιέται χωρίς κουσούρια, αυτό είναι αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης μας. Ακόμα κι από την κούνια τους κάποια μωρά είναι νευρόσπαστα και κάποια άλλα αρνάκια. Το ζητούμενο είναι να μην καλλιεργούμε  αυτά τα κουσούρια μας όσο μεγαλώνουμε κι αυτό είναι θέμα επιλογής. Δεν είμαστε τα κουσούρια μας, είμαστε οι επιλογές μας. Αυτό είναι που μας ξεχωρίζει και μας χαρακτηρίζει στην τελική, οι συνειδητές επιλογές μας.

  

ΥΓ. Νιώθετε χάλια; Θέλετε να τα σπάσετε όλα; Έχετε, νεύρα, θυμό κι απογοήτευση;  
Χαζέψτε και κανένα μπαρμπαδούδι. Βάλτε κανά παιδικό να γελάσετε, φωνάξτε και λίγο, εκτονωθέιτε, ξεσπάστε, κάντε καραγκιοζιλίκια. 
Μας έχει φάει η σοβαρότητα να ούμε!
Όλα να τα κάνουμε τέλεια μη πούνε τίποτα οι γείτονες.
Βρε άντε από κει!




 
Show Comments: OR

23 σχόλια:

Katerina είπε...

Καλήμερα διαβάζω καιρό το blog σου σπάνια όμως διαλέγω να σχολιάσω κάτι . Το σημερινό σου κείμενο λοιπόν μου αρέσει πραγματικά για πολλούς λόγους ,πρώτος λόγος ότι μπορεί να περιγράψει απόλυτα μια κατάσταση που όλοι έχουμε βιώσει και ίσως ακόμα περνάμε τα νεύρα ,σε κάποιο σημείο διάβασα ότι ανθρώπους που στο προκαλούν αυτό προσπαθείς όσο γίνεται να τους αποφεύγεις και πολύ καλά κάνεις βεβαίως ,το ερώτημα μου ίσως χαζό είναι τι κάνεις όταν ζεις με αυτούς τους ανθρώπους κάτω από την ίδια στέγη ;
δεύτερος λόγος είναι ΟΤΙ θαυμάζω τον τρόπο γραφείς σου και εκφράσεις σου ,πάντα είχα πρόβλημα στο να εκφράσω σωστά αυτά που σκεφτόμουν οπότε συνέχισε έτσι .Επίσης θα ήθελα να πω ότι η νέα εμφάνιση του blog σου μου αρέσει πολύ . Αυτά ,δεν μιλώ συχνά αλλά τα είπα μαζεμένα .να έχεις μια όμορφη μέρα και να είσαι πάντα δημιουργική σε ότι και να κάνεις .
Φιλικά Κατερίνα

airis είπε...

Σου βγάζω το καπέλο!
Με κάλυψες απόλυτα καθώς τελευταία έχω κι εγώ τέτοιες σκέψεις και προσπαθώ να πιάνω το μαπλάκι που μου πετούν!
Εξ ' ου και οι σιωπές μου!

Φιλάκια πολλά ♥

Christina Andromeda είπε...

Κατερνάκι μιλάς μέσα από τα αποσπάσματα που διαλέγεις και πάντα με βοηθάς να εμπλουτίζω τις λογοτεχνικές μου γνώσεις. Είσαι μία ερευνήτρια σκέψεων. Όλοι μπορούμε να εκφραστούμε, τα πάντα είναι θέμα εξάσκησης και τρόπου. Γράφε εσύ και μετά θα ρθουν και οι λέξεις. Τζάμπα είναι! χιχιχι

Ναι το να συμβιώνεις με τέτοια άτομα είναι πολύ δυσάρεστο, σε καταλαβαίνω απόλυτα πίστεψέ με,
Θα πρέπει να αξιολογήσεις τον λόγο της κακής συμπεριφοράς του άλλου. Αν έχεις να κάνεις με ιατρικούς λόγους, κάποια ζόρικη πάθηση που προκαλεί συναισθηματικές διαταραχές κλπ. Αυτό θα σου δώσει κατανόηση και υπομονή και δεν θα χαλιέσαι από εκείνον/η

Αν πάλι μιλάμε για κακό χαρακτήρα (ντάξει είναι και περίοδος κρίσης και θα σου λεγα να φύγεις από το σπίτι, αν μπορείς βέβαια κάντο) δεν θα πιάνεις διάλογο ποτέ! Τέτοια άτομα διαολίζονται πολύ και πιάνονται από τις λέξεις σου. Και θα φροντίζεις τη δική σου ένταση να την εκτονώνεις δημιουργικά σε κάτι άλλο. Γυμναστική, παρέες, γέλιο, κατασκευές, μουσική κλπ.

Αν είσαι θρησκευόμενο άτομο θα πάρεις και την βοήθεια του μάστορα από τα πάνω διαμερίσματα. Ζήτα και θα σου δωθεί!

Και φυσικά να έχεις ανρθρώπους γύρω σου. Οι φίλοι είναι το καλύτερο γιατρικό του κόσμου για όλα!

Θυμάσαι το παιχνίδι που παίζαμε παιδιά; Το καθρεφτάκι; Που ερχόταν το ζιζάνιο και μας έλεγε βλακείες κι εμείς βάζαμε σαν προστασία το χέρι μας μπροστά στο πρόσωπό μας και λέγαμε ''Καθρεφτάκι'' δε με πιάνει τίποτα κι ο άλλος γινόταν πυρ και μανία; Ε Καθρεφτάκι Κατερίνα μου, Καθρεφτάκι!

Σε καλημερίζω!

Christina Andromeda είπε...

Μανάρι μου εσύ! Θα σε φτιάχνω εγώ το κέφι!

θεραπευομενος οι οκανα νικαια είπε...

Ειναι ίσως η πρωτη φορά που δεν χρειαζεται να πω κάτι,τα έχεις πει ολά πολύ σωστά. Καλη σου Μερά.Γιάννης

Ariadni St. είπε...

Και εμενα με κάλυψες. Να δεις τη δικη μου τεστοστερονη Χριστινακι μου, τυφλα να χει ο Ζαγορακης! Με χαλαρωσαν και με έκαναν να γελάσω οι εικονες που επέλεξες!
Καλό απόγευμα φιλιά :)

Christina Andromeda είπε...

Α ρε Γιάννη με είχες πει άλλη φορά το όνομά σου; Συμπάθαμε αν δε το είχα συγκρατήσει. Τώρα ομως μάλιστα. Να σαι καλά παλίκαρε! Να σαι καλά!

Christina Andromeda είπε...

Α εμείς μαζί θα κάναμε τρελή dream team! Τύφλα να χουν οι Avengers! Ναι να γελάμε ταυτόχρονα να χαλαρώνουμε!

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ....! είπε...

Μας έχει φάει η τελειότητα........!!!!
Ωραία η συμβουλή σου....ίσως πρέπει να την εφαρμόσω :)
Καλό ξημέρωμα Χριστινάκι μου :))))

Funky Monkey είπε...

Συμφωνώ μαζί σου! Άσε που έπεσες στην περίπτωση... σήμερα έγινα στόχος ατόμου που το 'χει συνήθεια (μάλλον από τότε που γεννήθηκε) να λειτουργεί επιθετικά και κακιασμένα προς πάσα κατεύθυνση... Ήταν και στα πλαίσια της δουλειάς μου και δεν μπορούσα ούτε να πω, ούτε να κάνω πολλά-πολλά για να αντιμετωπίσω την άδικη επίθεση. Ακολούθησε εν τω μεταξύ ακριβώς την τακτική που περιγράφεις! Αρνητικό σχόλιο, πίκα, πρόκληση.
Δυστυχώς, τα... μπαρμπαδούδια (για το μετά και για την ψυχική μου ηρεμία) δεν τα σκέφτηκα, χαχα!! Άλλη φορά όμως θα το δοκιμάσω! :)) Καλό βράδυ!

Αθηνά... είπε...

Εσύ πολύ σωστά τα λες, αλλά εγώ έχω μια απορία. Τι είναι το "μπαρμπαδούδι";
Καλημέρα!

Nastenka είπε...

Είμαι βρε Χριστίνα από τα άτομα τα τόσο ήσυχα και ήρεμα, που οποιαδήποτε συμπεριφορά και να μου παρουσιαστεί, θα την αντιμετωπίσω με ψυχραιμία και χωρίς αντιπαραθέσεις. Καλό; Κακό; δεν ξέρω... Σπάνια θα χάσω την υπομονή μου και θα δείξω ότι έχω ενοχληθεί εκείνη τη στιγμή...
Πάντως συμφωνώ, επειδή είναι έτσι κι ο Αλέξανδρος, η επιθετικότητα δε συνεπάγεται κακό χαρακτήρα, απλά λίγο πιο εκρηκτικό ταπεραμέντο... ;)
Φιλιά πολλά! Καλή σου μέρααααααααααα!!! ♥

Πέτρος Κ. είπε...

Για μένα είναι θέμα ποιος το λέει και όχι μόνο τι λέει. Η ηλιθιότητα είναι αήττητη και με ηλίθιους δεν τα βάζω. Είναι χαμένη υπόθεση η λογομαχία μαζί τους.
Είναι όμως και θέμα δικής μου διάθεσης. Αν έχω τις μαύρες μου δεν έχω όρεξη για πλάκα. Όταν είμαι καλά την περισσότερη πλάκα στον εαυτό μου την κάνω εγώ.

(έχω την ίδια απορία με την Αθηνά πιο πάνω)

Christina Andromeda είπε...

Μπαρμπαδούδι βγαίνει από το μπάρμπας. Κι επειδή ένας μπάρμπας είναι πάντα μία αστεία φιγούρα τα μπαρμπαδάκια και τα μπαρμπαδούδια είναι τα μικρά ανθρωπάκια. Δηλαδή τα κινούμενα σχέδια και τα παιχνιδάκια. Οι παππούδες μου το έλεγαν αυτό όποτε έβλεπα παιδικά. Πάλι μπαρμπαδούδια μας έβαλες να δούμε;

Christina Andromeda είπε...

Α ναι δίκιο έχεις,μετράει και το ποιος.

Μπάρμπας-μπαρμπαδάκι-μπαρμπαδέλι-μπαρμπαδούδια μικρό ανθρωπάκι δηλαδή. Τα ανθρωπάκια στα κινούμενα σχέδια. Με προβληματίσατε που το δεν ξέρετε, θα κάνω ένα γκάλοπ να δω αν είναι τοπική λέξη.

Christina Andromeda είπε...

Ααα δικός μα και ο Αλέξανδρος. Εμένα ο άντρας μου με φωνάζει Hulk από τον σούπερ ήρωα που γίνεται ανίκητος όταν νευριάζει και γελάει μαζί μου.

Φιλάκια!!!!!!

το φονικο κουνελι είπε...

Μας ενοχλούν πολλά παρόμοια πράγματα. Έχουμε κοινά λοιπόν. :) Σε μια αρχική βάση!

Η κακεντρέχεια εκεί έξω είναι ατελείωτη. Κάποιες φορές μάλιστα, όταν μεταμφιέζεται με το κάλυμμα της "κριτικής" γίνεται ακόμα πιο γελοία. Αναφέρεις πως μια τακτική, πέραν της αποφυγής, είναι να το διακωμωδήσεις. Αν τα καταφέρνεις όντως, σου βγάζω το καπέλο.

Εγώ πάντως, μην έχοντας την οποιαδήποτε διάθεση να αντιμετωπίζω με χιούμορ τον κάθε κακομοίρη εκεί έξω, καταφεύγω στην τακτική της αποφυγής - σε μεγάλο βαθμό θα λεγα. Χρειάζεται να φιλτράρεις τον κόσμο και να επιλέγεις μόνο εκείνους/ες με τους οποίους αισθάνεσαι περισσότερο ο εαυτός σου. Απλά. Μη πιέζεσαι για κανέναν άλλον, δεν έχει νόημα να σκορπάς το σάλιο και τη φαιά ουσία σου.

Χάρηκα που ανακάλυψες το λημέρι μου και μέσω αυτού, εγώ το δικό σου. Χαιρετώ!

Dimitra Decorasylum είπε...

Συμφωνώ με το φονικό κουνέλι άνωθεν! Και στην τελική, ακόμα και ο άγιος θέλει την φοβέρα του ;)

Πέτρος Κ. είπε...

Χωρίς πλάκα, πρώτη φορά άκουσα την λέξη. Μπορεί να είναι τοπική, μπορεί και της ευρύτερης περιοχής. Το μυαλό μου πήγε αρχικά ότι η ρίζα ενδεχόμενα να είναι από το "μπάρμπας" αλλά και πάλι δεν μου "έβγαινε".
Μπάρμπας ξέρω ότι λέγεται ο θείος. (Μπάρμπας στη Κορώνη που λένε)
Ό,τι έχει και την ίδια έννοια με το "ανθρωπάκι" επίσης δεν το είχα ξανακούσει.
Λέγε κι άλλα, μου αρέσουν. Ψοφάω να μαθαίνω πως αποδίδονται κάποιοι όροι/λέξεις σε άλλα μέρη. Λατρεύω δε τα κρητικά!
Π.χ εμείς εδώ λέμε "γαρδέλι" το πουλί που βορειότερα το λένε καρδερίνα.
Δες για παράδειγμα εδώ.

Αθηνά... είπε...

Καλά, τέλεια λέξη!!! Ευχαριστώ για την ερμηνεία!

Christina Andromeda είπε...

Συμφωνώ και επαυξάνω αλλά υπάρχουν δυστυχώς και οι περιπτώσεις που θέλοντας και μη θα βρεθείς στον ίδιο χώρο με τέτοια άτομα. ¨Οποτε ή θα γίνει μακελειό ή θα πέσει καλαμπούρι κι όσα πάνε κι όσα έρθουν.

mama goes vintage είπε...

Εεεε τα είπες όλα!!!! Δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο, με κάλυψες πλήρως κυρία μου. Θα πάρω τα κουσούρια μου τώρα και θα τα μετρήσω να ξέρεις, χαχαχαχ!!! Πότε δεν είναι αργά, με έβαλες σε σκέψεις γιατί ακούω πολλά παράπονα τελευταία... κάτι κάνω λάθος!!! Φιλάκια κούκλα !!!

Aleka Craftaholic είπε...

εμ,άμα δεν είσαι απ'τη Σαλονίκη, πού να ξέρεις τα μπαρμπαδούδια και τα μπαρμπαδάκια και τα μπαρμπαδέλια;
Γαλαξιακό μου αστεράκι,(σλουρπ,σλουρπ...σε ''γλύφω'' ),Χριστινούδι μου,την ημέρα του καφέ μας κάπνισα ουκ ολίγο...ελπίζω αυτό να μη γίνει αιτία να μην ξαναβρεθούμε.Για τα υπόλοιπα που λες κι εγώ όλη μέρα σαν το κοκκινομάλλικο καρτούν κάνω:''oh,my God! '' .Φιλάκια!

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

my store on etsy

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets