22 Οκτωβρίου 2014

Να 'χαμε να λέγαμε




Την ώρα που θα διαβάζετε αυτήν την ανάρτηση (για τους πρωινούς περαστικούς λέω) θα είμαι στην γραμματεία της σχολής για να δώσω και πάλι την μάχη μου, για αυτές τις διδακτικές μονάδες μου που εξαφανίστηκαν. Θα εξαντλήσω όλα τα περιθώρια για το καλύτερο δυνατό αμοιβαίο συμβιβασμό.  Ευτυχώς μία καινούρια καταμέτρηση που έκανα μου βγάζει μικρότερο έλλειμμα μονάδων κι αυτό είναι μια μεγάλη ανακούφιση. Θα πάω όμως για το καλύτερο, γιατί δεν τους χαλαλίζω άλλο τα ωραία μου τα νιάτα! Ούτε το σπιτικό μου δεν μπορώ να χαρώ με αυτή τη σχολή, ούτε τον άντρα μου, ούτε τους φίλους μου, ούτε και την Θεσσαλονίκη μου που λατρεύω! 

Τέτοιες σχολές λεζαντιάρικες σαν την αρχιτεκτονική είναι σχολές που μονοπωλούν το ενδιαφέρον σου. Να το θέσω καλύτερα, είναι σχολές που απαιτούν να μην έχεις κανένα άλλο ενδιαφέρον πέρα από το αντικείμενο των σπουδών σου. Από τα πρώτα πράγματα που διδασκόμαστε σε αυτή τη σχολή είναι πως από το πρωί μέχρι το βράδυ πρέπει να σκεφτόμαστε μόνο την αρχιτεκτονική και ότι έχει σχέση με αυτήν. Κάποιοι άνθρωποι «απορροφημένοι»  θα το πω κομψά, δέχονται με μεγάλη ευχαρίστηση να το κάνουν αυτό. Κάνουν παρέα μονάχα με ανθρώπους του αντικειμένου, όλες οι συζητήσεις τους αφορούν μονάχα το αντικείμενο, όλες οι δραστηριότητές τους στρέφονται γύρω από το αντικείμενο και  πραγματικά, μα πραγματικά γίνονται πολύ σπουδαίοι στο αντικείμενο. 


Εμένα όμως αυτό το πράγμα με αρρωσταίνει και με αρρώστησε ήδη από τα πρώτα χρόνια των σπουδών μου. Αγαπώ τη ελευθερία κινήσεων και την πολυπραγμοσύνη όσο τίποτα άλλο στον κόσμο!  Το μεγάλο ευτύχημα στην όλη υπόθεση είναι πως τουλάχιστον η αρχιτεκτονική συγγενεύει με πάρα πολλές άλλες τέχνες κι έτσι υπάρχουν διέξοδοι και για μας τα απροσάρμοστα και ανήσυχα πνεύματα. Απλά κάθε πανεπιστημιακό ίδρυμα προσεγγίζει διαφορετικά την επιστήμη του. Ο όρος σχολή, έχει πολύ μεγάλη βαρύτητα γιατί πράγματι κάθε ίδρυμα έχει την δική του γραμμή πλεύσης πάνω σε ένα θέμα. Κάποια πανεπιστήμια είναι πιο τεχνοκρατικά, κάποια άλλα είναι πιο καλλιτεχνικά, ενώ κάποια άλλα είναι πιο θεωρητικά. 

Τώρα δεν ξέρω αν σας ενδιαφέρουν αυτά που λέω, αλλά έστω και  εγκυκλοπαιδικά  όλο και κάποια χρήσιμη πληροφορία θα αντλήσετε. 



ΥΓ. Καμιά φορά οι κακοτοπιές έρχονται στο δρόμο μας για να καλλιεργήσουμε την μαχητικότητά μας. Θέλει πολύ δουλειά στη ζωή μας για να μάθουμε να ορθώνουμε ανάστημα. Δεν έχουν την τύχη όλοι οι άνθρωποι να γεννιούνται με τσαμπουκά (με καλό τσαμπουκά). Κάποιοι πρέπει να τον κερδίσουμε βήμα, βήμα και σε διάφορους τομείς της ζωής μας. Τα «τρομαγμένα» παιδιά αντιπαθούν να γίνονται δυσάρεστα στους άλλους κι έτσι λένε σε όλους ναι, στους φίλους , στους συγγενείς, στους συζύγους, στα αφεντικά, σε όλους.  Κι έτσι η ζωή φέρνει εμπόδια και  λακκούβες για να αφυπνιστεί μέσα σε αυτά τα παιδιά το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Κι εδώ είναι το λεπτό σημείο που είτε ο παθών θα νιώσει κι άλλο μειωμένος και προδομένος από τη ζωή του ή θα ανακαλύψει τον ήρωα που κρύβει μέσα του. 


Δύο είναι οι λαϊκές ρήσεις που περιγράφουν την πορεία μας στη ζωή. Η μία είναι το «προχωρώ με το σταυρό στο χέρι»  και η άλλη είναι το  «τα κάνω όλα με το σπαθί μου». Το πρώτο μας λέει πως  πράγματι πρέπει να είμαστε χαμηλών τόνων σε όλα μας και να πορευόμαστε με μετριοπάθεια στη ζωή μας. Το άλλο μας λέει πως κάπου, κάπου και λίγη επιθετικότητα δεν βλάπτει, ειδικά όταν ο αγώνας μας είναι δίκαιος. 
 
ΥΓ2 Από αυτά που κουβεντιάζω με φίλους και γνωστούς, αυτή η περίοδος τυχαίνει να είναι μια περίοδος δοκιμασίας για πολλούς ανθρώπους. Καμιά φορά είναι τόσο συγγενικά τα προβλήματά μας, που ούτε καν το φανταζόμαστε. Αλλά όπου υπάρχει άδικη ταλαιπωρία φίλοι μου, υπάρχει κι ένα θαύμα που περιμένει στη γωνία κι αυτό θα κάνει την εμφάνισή του μόλις του κλείσουμε εμείς το μάτι!

Την αγάπη μου!



Show Comments: OR

23 σχόλια:

Ɛùα ⚘ είπε...

Χριστίνα, η τελευταία σου φράση με ανατρίχιασε! Εδώ και πέντε χρόνια και βιώνοντας πολύ άσχημες καταστάσεις, το ότι "το άδικο πληρώνεται" έγινε το μότο μου. Είναι η μεγάλη αλήθεια μου! Απλά διαπίστωσα αργά πως χρειάζεται τρομερή υπομονή (γιατί το σύμπαν λειτουργεί σε δικούς του χρόνους) κι ίσως και να μην δούμε ποτέ αυτή την "πληρωμή" του αδίκου, όμως θα γίνει όπως και να έχει!
Χρειάζεται λοιπόν όπως ακριβώς λες να ακολουθούμε τα θέλω μας, τον εαυτό μας, να τον γνωρίσουμε καλά στον καιρό που μας χαρίζεται κι όχι να τον εγκαταλείπουμε, κι όλα τα άλλα βρίσκουν το δρόμο τους!
Εύχομαι όλα να σου έρθουν όπως τα υπολογίζεις, κι άδικα να μην κουραστείς! Σε φιλώ γλυκά με πρωινές καλημέρες! (κι ευχαριστώ για την πρωινή μουσικοθεραπεία που μου κάνεις! ♫((((|̲̅̅●̲̅̅|̲̅̅=̲̅̅|̲̅̅●̲̅̅|))))♪ Εξαιρετικές οι επιλογές σου, λατρεμένες! :) )

ΙΩ ΤΖΙΝΤΑ είπε...

καλημέρα,
καλή επιτυχία εύχομαι.. και όχι μόνο..

τα χίλια δίκια έχεις..
αλλά.. να που η ζωή με τη σφυρίχτρα..φωνάζει.. "ντεν τέλω.. ντίκιο.. άμυνα..τέλω.."
σαν την παλιά εκείνη διαφήμιση..

βουρ! χρυσό μου στην επίθεση εσύ..
μη μασάς..

τα φιλιά μου!

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ....! είπε...

Καλημέρα Χριστινάκι μου.....καλά ξεμπερδέματα εύχομαι με την σχολή!
Κρατάω την τελευταία φράση σου: "όπου υπάρχει άδικη ταλαιπωρία φίλοι μου, υπάρχει κι ένα θαύμα που περιμένει στη γωνία"....άντε να δούμε για πόσο θα κρύβεται στην γωνιά του!
Επίσης μου άρεσε πολύ η τρίτη εικόνα.....υπέροχος συνδυασμός χρωμάτων!!!!!!!!!!!

Aleka Craftaholic είπε...

Εγώ του'κλεισα το μάτι και μου το'κλεισε κι αυτό .Απλά ήρθε λίγο αργά στο ραντεβού μας...

Αθηνά... είπε...

Αυτό το θαύμα, μάλλον περιμένει σε άλλη γωνία από αυτή που πάω και της κλείνω το μάτι ! Δεν εξηγείται αλλιώς!
Κίσιζ Χριστίνα Ανδρομέδα!

Woman in Blogs είπε...

Εκείνοι που αφοσσιώνονται σε ένα μόνο πράγμα στη ζωή τους, έτσι όπως το περιγράφεις, είναι πολύ μακριά από την ιδιοσυγκρασία μου. Όσο και να σου αρέσει κάτι, υπάρχουν τόσα γύρω που σου τραβάνε την προσοχή! Δεν αντέχω να τα χάσω!!!!
Μακάρι όλα να τελειώσουν και να αρχίσουν όπως τα θες!!!!
Καταπληκτικός ο πίνακας.
Παντού κι εγώ ακούω για δύσκολες καταστάσεις... Χρειάζεται υπομονή... και τρόπος! Να μην ξεσπάμε σε αυτούς που μποροούμε, αλλά σε αυτούς που φταίνε, κι αν δεν μπορούμε, τουλάχιζτον, να μην τους προσκυνάμε...

Χριστινάκι μου, καλό βράδυ!

airis είπε...

Κλείνω το μάτι και αισιοδοξώ!
Αχ κορίτσι μου αυτά σου τα υστερόγραφα...αριστουργήματα! Όλη η σοφία μαζεμένη!
Σε φιλώ γλυκά ♥

Christina Andromeda είπε...

Αν θέλει υπομονή λέει;; Εμείς τρομάζουμε με τον χρόνο που περνά αλλά η ζωή έχει άλλους ρυθμούς και άλλες ισορροπίες!!!

Αυτό το σχεδιάκι πώς το πέρασες στο κείμενο μέσα; Α δεν παίζω! Καλό βράδυ από εδώ!

Christina Andromeda είπε...

Πού θα του πάει θα σκάσει μύτη! Δεν μπορεί! Ο πίνακας είναι τρέλα και πού να δεις και τα άλλα που φτιάχνει η κοπέλα! Ονειρεμένα! Θα τα ανεβάσω εν καιρώ. Φιλιά καλή μου! Με δύναμη!

Christina Andromeda είπε...

χαχαχα Όλοι συγκλίνουμε πως το καλό πράμα αργεί. Να το λέμε για να μην αποθαρύνονται οι αναμένοντες!

Christina Andromeda είπε...

Επέμενε, εσύ έπεμενε! Κλείσε και το άλλο το μάτι και κούνα και τα χέρια. Πού θα πάει το σκασμένο! Κι εγώ το περιμένω με επιμονή!

Christina Andromeda είπε...

Αυτό το τελευταίο ήθελα να το επισημάνω αλλά δεν προλάβαινα. Οι περισσότεροι ξεσπάνε σε λάθος πρόσωπα. Νταϊλίκια στους διπλανούς τους και σε αυτούς που φταίνε σούζα. Τα γνωστά Αλεξάνδρα μου τα γνωστά, που βλέπουμε τριγύρω μας. Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια!

Καλό βράδυ κορίτσι!!!

Christina Andromeda είπε...

Αριστάκι full metal jacket! Με τσαμπουκά όπως είπαμε!!!

Katerina Verigka είπε...

Στα υστερόγραφά σου κεντάς!!
Ελπίζω όλα να πήγαν καλά.. Με βρίσκεις για ακόμα μία φορά απόλυτα σύμφωνη, τα έχουμε πει και κατ'ιδίαν εμείς.. Να σε προσέχεις ε;;! Πολλά φιλιά

morfeas είπε...

εύχομαι κάθε επιτυχία..
κόλλησα στα υστερόγραφα.. αριστουργήματα!!

Mia Petra είπε...

Συν Αθηνά και χείρα κίνει! Καλή επιτυχία σε ο,τι κι αν κάνεις! Πολλά γλυκά φιλιά :))

magda είπε...

Πόσο χαίρομαι για σένα, που και δυναμική είσαι και σοφή και αισιόδοξη!!!
Σου εύχομαι ολόψυχα να πάνε όλα κατ΄ευχήν! Το αξίζεις!!!
Πολλά φιλιά

το φονικο κουνελι είπε...

Τσαμπουκάς και ντου. Αρκετά με τη μιζέρια και την ηττοπάθεια τόσου και τόσου κόσμου.

Άσχετο, μπαίνοντας στο blog σου είναι λες και μπαίνω σε κάποιο τζαζ στέκι κάθε φορά, με τις μουσικούλες που παίζει. Εγκρίνω.

Funky Monkey είπε...

Τα υστερόγραφά σου είναι απίστευτα! Συμφωνώ!
Ελπίζω όλα να πήγαν καλά με τη γραμματεία και να βγήκε κάποια άκρη για να διορθωθεί το άδικο...
Φιλιά, καλό βράδυ!

BUTTERFLY είπε...

Κοριτσακι καλη επιτυχια! οχι μονο στο θεμα που αντιμετωπιζεις, αλλα στη ζωη γενικοτερα! Φιλια!Γερα με τσαμπουκα!

des tzav είπε...

Θα συμφωνήσω με τις προλαλήσασες, τα υστερόγραφα σου με βρίσκουν κι εμένα κάπου στο δρόμο να πηγαίνω με... το σταυρό στο χέρι! Μερικές φορές όσο και να παλεύω να το ξεφορτωθώ μοιάζει κολλημένο με logo στα δαχτυλά μου βρε παιδί μου! Τριανταρίσαμε πια, πότε θα ξημερώσει;
Τα φιλιά μου!

ΕΚΦΡΑΣΟΥ είπε...

ευχομαι να πανε ολα καλα στη σχολη σου!
περιμενω νεα!
φιλακια πολλα!
καλο πσκ να εχεις!

marilenaspotofart είπε...

Λοιπόν έχω ένα φίλο από το μεταπτυχιακό, που ζει στην Σαλόνικα κι έχει τελειώσει αρχιτεκτονική.. Ε, όλοι νομίζουν ότι έχει τελειώσει καλών τεχνών!! Εχει προσαρμόσει όλο του το ενδιαφέρον για το σχέδιο και το ταλέντο του γύρω από την εικονογραφία, τα κόμιξ, τα σκηνικά θεάτρου!!!
Και πολύ καλά κάνεις γιατί μπορείς να συνδυάσεις πολλές τέχνες αν σου αρέσει και το λαχταράς!! Εμπνευση να υπάρχει!!!
Φιλάκια πολλά πολλά κι εννοείται χρειάζεται κι ο τσαμπουκάς!!

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

my store on etsy

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets