27 Οκτωβρίου 2014

τα παιδιά του Swing



Μπαίνω στο ρυθμό της αντίστασης με διάθεση swing. Αφού η swing ήταν η μουσική της αντίστασης τότε. Η μουσική των «αράπιδων» των «υπανθρώπων» και των κομμουνιστών, κατά τα λεγόμενα της φασιστικής προπαγάνδας. 
  1993 και βγαίνουν στις μεγάλες οθόνες τα παιδιά του swing. Η αγαπημένη μου ταινία όλων των εποχών. Παιδάκι κι εγώ τότε, δεν είχα την τύχη να δω την ταινία εγκαίρως παρά μερικά χρόνια αργότερα, όταν έφτασα σε μια αρκετά ικανοποιητική ηλικία για να βρω κι εγώ σαν άνθρωπος την κλίση μου. Να βρω τι αγαπώ, τι λαχταρώ και τι με εκφράζει. 
  Φιλία, αγάπη, ελευθερία και μουσική. Αυτά αγάπησα, αυτά συνεχίζω να αγαπώ κι γι αυτά θα αγωνίζομαι όσο μπορώ. Όπως έκαναν δηλαδή ο Πέτρος και ο Θωμάς, Peter και Thomas αγγλιστί στην ιστορία των παιδιών του swing. Παιδιά που αντιστάθηκαν στο θηρίο του φασισμού μέσα στην πατρίδα τους. Μέσα στο στόμα του λύκου, μέσα στην κόλαση, μέσα στο εκκολαπτήριο του παγκόσμιου εφιάλτη.  


Μουσική swing σαν υπόκρουση και σαν έμπνευση, μια μουσική που έχει επιστρέψει ξανά για  να γίνει μόδα και trend στις μέρες μας, ίσως με μια πιο εύπεπτη και ρηχή έκδοση (συμπαθάτε με όσοι έχετε παρατηρήσει κάτι διαφορετικό, δε θέλω να μειώσω κανέναν.) Μια μουσική που έπαιζε στα γραμμόφωνα και παρηγορούσε τις χιλιάδες των νέων που αποχωρίστηκαν από το ταίρι τους μέσα στη δίνη του πολέμου. Μια μουσική που αφύπνιζε το κουράγιο και τον έρωτα στις καρδιές χιλιάδων νεολαίων, που έβαζε φτερά στα πόδια τους και στις ψυχές τους. 


Μια μουσική λοιπόν που τα φασιστικά καθεστώτα την ανακήρυξαν μουσική της αλητείας στιγματίζοντας τους ανθρώπους που την άκουγαν σαν τραμπούκους, προδότες και ταραξίες. Δισκοπωλεία έκλειναν, νυχτερινά κέντρα έκλειναν, παιδιά, έφηβοι, νέοι και καλλιτέχνες φυλακίζονταν και στέλνονταν στα κάτεργα. Τρομακτικό έτσι; Φαντάζεστε μια μέρα να έρθουν και να σας μπουζουριάσουν γιατί ακούτε Αντώνη Ρέμο; Όχι δεν θα το κάνουν αν ακούτε Αντώνη Ρέμο αλλά αν ακούτε Σωκράτη Μάλαμα ναι Θανάση σίγουρα θα το κάνουν… Τι σας ακούγετε το σενάριο ακραίο;;; Για κάντε νοερώς μια βόλτα στην Ουκρανία ή στο Αφγανιστάν…


Ξεκίνησα λοιπόν με αυτήν την λατρεμένη μου ταινία το αφιέρωμα σε έναν πόλεμο που ξεκίνησε επίσημα το 1939 και δυστυχώς δεν τελείωσε ποτέ…

Ο φασισμός είναι ακόμα εδώ κι εμείς πρέπει να χορεύουμε ασταμάτητα swing




It Don't Mean a Thing (If It Ain't Got That Swing)

 

Show Comments: OR

15 σχόλια:

Αθηνά... είπε...

Ήταν ωραία ταινία, αλλά πιο ωραία ήταν τα κομμάτια που ακούγονταν στη διάρκειά της.
Όσο για το σουίνγκ, για εμένα ξεκινάει από τον Count Basie περίπου το 1920 και σταματάει μετά τον Benny Goodman, αλλά και τον Glenn Miller το 1945. Μέχρι εκεί.
Η σημερινή μόδα, που και η κουτσή Μαρία διασκευάζει οτιδήποτε σε σουίνγκ, με αφήνει από εκνευρισμένη έως και παγερά αδιάφορη, κατά περίπτωση.
Καλό βράδυ Χριστίνα Ανδρομέδα!

το φονικο κουνελι είπε...

Πλάκα κάνεις! Υπάρχει τέτοια ταινία και δεν την έχω δει?? Δεν την ήξερα καν! Εννοείται θα τη δω! Μπράβο ρε Χριστίνα.

Κατά τ' άλλα, το swing έχει επανέλθει λίγο στη μόδα, ναι, μα όπως σωστά έγραψες, στην περισσότερο ρηχή του και αμιγώς χορευτική εκδοχή. Όσο αφορά τον παλιό καλό καιρό, το Swing είχε συνδεθεί με τον αντιφασισμό όντας ελευθεριακό και ιδιαίτερα προκλητικό για τα δεδομένα της εποχής του, μα και ταυτισμένο με τον αγώνα των Συμμάχων εναντίον του Άξονα (συν τοις άλλοις, θρύλοι της swing χάθηκαν τότε στον Πόλεμο, όπως ο Glenn Miller)... Πάντως να προσθέσω μια ενδιαφέρουσα πληροφορία. Οι ναζί είχαν πολεμήσει αρχικά το swing, ταυτίζοντας το με την "εκφυλισμένη μαύρη μουσική", μα βλέποντας πόσο δημοφιλές ήταν στη νεολαία τους, κάπου κατά τη διάρκεια του πολέμου δημιούργησαν δικές τους ψευδοswing μπάντες, με γερμανικό στίχο και τις προπαγάνδισαν προκειμένου να κερδίσουν τον κόσμο.

Εν έτει 1942 μάλιστα είχαν δημιουργήσει μια εικονική swing μπάντα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Εβραίων, τους "Ghetto Swingers", προκειμένου να φαίνεται προς τα έξω πως "περνάνε καλά εκεί". Ω, ναι, έχει συμβεί.

Σε χαιρετώ!

Ariadni St. είπε...

Εγω πέρασα να πώ μια καληνύχτα, μιας και ειμαι εντελώς ασχετη πάνω σ αυτο το θεμα!
Καλό ξημέρωμα!
Φιλιά πολλά!

Christina Andromeda είπε...

Είπα να εκφραστώ ευγενικά... αλλά με κάλυψες! Καληνύχτα Αθηνιώ!!!

Christina Andromeda είπε...

χαχαχαχα άκου όνομα. ¨Ειχα κατά νου κάποιες γερμανιδούλες αρτίστες του γλυκού νερού της εποχής...

το φονικο κουνελι είπε...

Μια μικρή διόρθωση στο σχόλιο της Αθηνάς, χωρίς να θέλω να γίνω "σπασίκλας" (χε). Ο Count Basie καθιερώθηκε στη διάρκεια της δεκαετίας του 30, το ίδιο και το swing. Στα 20ς είχαμε την πρώιμη, "κλασική τζαζ" όπως την χαρακτηρίζουμε, που προετοίμασε τον ερχομό του Swing (ιδιαίτερα με τον Armstrong), μα Swing ακόμα δεν την έλεγες. Πέραν αυτού, όντως το Swing άρχισε να δύει προς τα τέλη του Πολέμου, γύρω στο 45, για να αναδυθούν άλλα ρεύματα μετά, λιγότερο χορευτάδικα, μα ακόμα πιο δημιουργικά. :)

το φονικο κουνελι είπε...

Αν μπορείς πέρνα λίγο από το blog μου και το τελευταίο σου σχόλιο - νομίζω εκείνο που έγραψες εκεί προοριζόταν για εδώ βασικά!

Bellereve είπε...

Δεν την έχω δει,αν και μου κίνησες το ενδιαφέρον.Αγαπώ κιόλας το swing και τη μουσική αυτή! μου άρεσε το ιστορικό πλαίσιο,δεν τα ήξερα αυτά :) :) Καλό βράδυ Χριστινάκι :)

το φονικο κουνελι είπε...

Είδα την απάντηση σου και σου απάντησα πάλι - τσέκαρε το. Γενικά θα προτιμούσα αυτά περί φασισμού και μουσικής να γράφονταν εδώ, που ταιριάζει και με το πνεύμα της ανάρτησης σου πάντως, και όχι στη συγκεκριμένη ανάρτηση του blog μου, καθώς το περιεχόμενο της πραγματικά είναι άσχετο - και με στεναχωρεί από κάτω να διαβάζω για φασισμούς και λοιπά. :)

Η blogger της διπλανής πόρτας είπε...

Καλημέρα Χριστίνα,
Νομίζω πως η αναφορά σου αυτή στα ιστορικά πλαίσια της ταινίας και του swing και ο τρόπος που συνδύασες τις σκέψεις σου ήταν εκπληκτικός. Δεν έχω δει ωστόσο την συγκεκριμένη ταινία, μα θα την ψάξω το σ-κ και θα την δω. (έχω μαζέψει πράγμα γι αυτό το σ-κ ουυυυ)
Μια όμορφη ημέρα σου εύχομαι. Φιλιά πολλά.

morfeas είπε...

Η σουίνγκ μπορεί να μην είναι του είδους μουσικής που προτιμώ αλλά σ ευχαριστώ για την ταινία που την κατέβασα στο καφέ που βρίσκομαι και θα την δω σε λίγο που θα πάω σπίτι..

Την καλημέρα μου Χριστινάκι

Αθηνά... είπε...

@Φονικό κουνέλι
Με σκότωσες Φονικό κουνέλι με την παρατήρηση που έκανες, διότι ένα δίκιο το έχεις, αλλά το μυαλό μου πήγε σε διάφορα κομμάτια του Basie που ακούγονται σαν σουίνγκ στα αυτιά μου, όπως π.χ. το Swingin' the Blues ή το Shout and Feel It ξέρω 'γω, που σαφέστατα είναι μεταγενέστερα του '20.
Σε χαιρετώ (αν και πτώμα πλέον) και σ' ευχαριστώ για την επισήμανση!

το φονικο κουνελι είπε...

Ω, μα δεν ήθελα να σε σκοτώσω, αγαπητή Αθηνά - μα τι τα θες, "φονικό" κουνέλι βλέπεις... Χαιρετώ! :)

marilenaspotofart είπε...

Ε ναι!! Την έχω δει!!! Ολα μοιάζουν τόσο επίκαιρα ακόμα!!
Swing Heil!
Φιλάκια και καλή ξεκούραση!!!

Funky Monkey είπε...

Πώς μου ξέφυγε και δεν την έχω δει;
Και μου αρέσει αυτή η μουσική...
Σε ευχαριστώ για την πρόταση!
Φιλιά!

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

my store on etsy

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets