28 Οκτωβρίου 2014

The Railway Man



Κάποιοι σήμερα σφετερίζονται την χροιά της μέρας για να κανιβαλήσουν πάνω στην ιστορία. Προπαγανδίζουν, σκορπάνε μίσος, διαστρεβλώνουν και παίζουν παιχνιδάκια εξουσίας. Και δυστυχώς αυτοί που έχουν να πουν βλακείες κάνουν πάντα μα πάντα μεγάλο ντόρο και σαματά για να ακουστούν. Εκεί προς τα Καλάβρυτα  ειδικά κάτι έχει το νερό, κάτι πολύ περίεργο. 

Γι αυτό κι εγώ σήμερα θέλω να μιλήσω για ένα γερό μάθημα ζωής που πήρα από δύο ανθρώπους τον Eric Lomax και τον Takashi Nagase, δύο πρόσωπα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου που ανέτρεψαν τα όσα γνωρίζουμε για το μίσος και την έχθρα.

Ο Έρικ και ο Τακάσι γνωρίστηκαν σαν εχθροί κάτω από συγκλονιστικές συνθήκες πίεσης και φρίκης. Ο Έρικ ήταν στρατιωτικός των συμμαχικών δυνάμεων και ο Τακάσι των δυνάμεων του Άξονα και οι δύο θύματα του πιο σκληρού και άδικου πολέμου. Ο Έρικ ήταν αιχμάλωτος του Ιαπωνικού στρατού και ο Τακάσι ήταν ο δεσμοφύλακας και ο βασανιστής του. Σκληρή υπόθεση έτσι;  Μετά το πέρας του πολέμου κανείς δεν μπορούσε να διακρίνει τελικά ποιος από τους δυο ήταν ο πραγματικά κακοποιημένος...




Τα χρόνια περνούσαν και ο Έρικ συνέχισε να βασανίζεται από εφιάλτες και από ένα ασίγαστο πάθος για εκδίκηση. Ο Τακάσι κι αυτός με τη σειρά του συνειδητοποίησε πόσο μεγάλο κακό είχε προκαλέσει στον εαυτό του και στην ανθρωπότητα και παρακαλούσε κάθε ώρα και κάθε στιγμή να γνωρίσει την τιμωρία που του αξίζει…



Μια γυναίκα καταλύτης η Patti, έρχεται στη ζωή του Έρικ για να τα αλλάξει όλα με την πίστη της και την αγάπη της. Κι εκεί αρχίζει το μεγάλο ταξίδι του Έρικ... Οι δύο άντρες ανταμώνουν  ξανά μετά από χρόνια και αυτό που επακολουθεί είναι απερίγραπτο…


Μια βιογραφική ταινία  γροθιά στο στομάχι και τον εγωισμό. Μια ταινία με συγκλονιστικές για το μεγαλείο του ανθρώπου και την καταιγιστική δύναμη της αγάπης και της συγχώρεσης…

Καλό μας απόγευμα και καλά μας μυαλά…




Show Comments: OR

14 σχόλια:

Σεβάχ ο Θαλασσινός είπε...

Καλησπέρα Χριστίνα μου!
Με έψησες! Θα την αναζητήσω :)

Κλαυδία είπε...

Χριστίνα μου την ταινία την είδα το καλοκαίρι στο Θερινό ΘΗΣΕΙΟΝ κάτω από την Ακρόπολη, ήτανε υπέροχη, οι ερμηνείες καταπληκτικές αλλά αυτό που πραγματικά με συγκλόνισε είναι ότι τα γεγονότα και η ιστορία των ηρώων ήτανε αληθινά.....η αγριότητα του πολέμου, η σκληρότητα, η απανθρωπιά, το μίσος και από την άλλη το μεγαλείο της ψυχής , η συχώρεση, η γαλήνη....ένα αριστούργημα που έχει μείνει καρφωμένο στο μυαλό μου...

Πέτρος Κ. είπε...

Μία από τις πάρα πολλές ταινίες που έχω κατεβάσει και δεν έχω αξιωθεί ακόμη να δω. Έγινες η αφορμή για να μπει στις προτεραιότητες.

Το τι έχω διαβάσει αυτές τις ημέρες για τον Μεταξά δεν λέγεται. Πάρα πολλά άρθρα αντικρουόμενα μεταξύ τους.
Τελικά η Ιστορία δεν είναι μια. Δυστυχώς κάθε φορά θα παίρνει το δρόμο που θέλει να την οδηγήσει ο Ιστορικός ή ο γράφων.
Πιστεύω όμως (επειδή υπάρχουν οι σχετικές μαρτυρίες/παραπομπές) ότι το πιο αντικειμενικό που διάβασα είναι ένα άρθρο του Μπογιόπουλου. Μπορείς να το διαβάσεις [εδώ].

Christina Andromeda είπε...

Αχ θα την λατρέψεις Σεβαχ. Εγώ ακόμα κλαίω. Τι να σου λέω!!!

Christina Andromeda είπε...

Συγκλονιστική έτσι; Νομίζω ότι πρέπει να συμπεριληφθεί στις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.

Christina Andromeda είπε...

Α τον Μπογιόπουλο τον εκτιμώ και τον παρακολουθώ. Εγώ έχω της μαρτυρίες του παππού μου εκ των έσω. Ήταν 15 χορνών παλικαράκι πριν τον πόλεμο όταν του την έπεσαν οι νεολαίοι του Μεταξά και τον μαχαίρωσαν γιατί ήταν κομμουνιστής. Δε θέλω να προβώ σε περαιτέρω αναλύσεις επι του παρόντος γιατί η ιστορία ακόμα γράφεται και έχω ακόμα πολλά να μελετήσωκαι να ερευνήσω. Εν καιρώ όμως θα επανέρχομαι γιατί τα γεγονότα του τότε κατέστρεψαν την Ελλάδα του σήμερα. Ακόμα ζούμε στη δύνη του πολέμου.

Πες μου σε παρακαλώ πώς καταχωρείς σύνδεσμο μέσα σε σχόλιο. Ακόμα δεν το χω βρει η άσχετη.

Mariusz from Nowy Sacz είπε...

I did not watch, but look for and watch.

Mia Petra είπε...

Πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση και δεν είχα ιδέα. Στον κόσμο μου.. :(( Φιλιά και καλό ξημέρωμα :))

joanna papanikolaou είπε...

Φαίνεται πολύ ενδιαφέρουσα η ταινία, Χριστίνα μου ... Μια απορία μου που μένει και θα μένει αναπάντητη for ever ... αφού οι φρίκες του πολέμου, οποιουδήποτε πολέμου, έχουν χιλιοειπωθεί, χιλιογραφτεί και χιλιοπαρουσιαστεί γιατί συνεχίζονται και επαναλαμβάνονται .......
Καλή σου μέρα και πολλά φιλιά!!!

morfeas είπε...

Θα ψάξω να τη βρω την ταινία γιατί μου αρέσουν βιογραφικές και σίγουρα από αυτά που γράφεις θα είναι υπέροχη.. δεν έχω δικό μου ίντερνετ αλλά κάτι θα κάνω,τα Swing Kids της προηγούμενης ανάρτησης σου, το κατέβασα αλλά ακόμα δε την είδα.

καλό μεσημέρι

Νικόλας Τσάρας είπε...

θα το δώ θα το δώ αφου το λές .... και θα σου πω .... ευχαριστώ φιλιάαα

Αθηνά... είπε...

Ω! Μα πώς μου ξέφυγε αυτή η ταινία;
Τελικά διαπιστώνω ότι γερνάω. Διότι ναι μεν σχολάω αργά τη νύχτα, αλλά αυτό συνέβαινε και παλαιότερα και όμως έβλεπα και καμιά ταινία πριν κοιμηθώ. Τώρα δεν αντέχω όσο παλαιότερα και νυστάζω!
Όμως, θα την βάλω στη λίστα!
Μερσί!

marilenaspotofart είπε...

Εννοείται θα την δω!!! Κι άμεσα μάλιστα!! Προβλέπω πολύ κλάμα, μιας που είναι κι αληθινή ιστορία... Πόσα εγκλήματα έχουμε διαπράξει...
Σε φιλώ Χριστίνα μου!!!

Πέτρος Κ. είπε...

Έχεις μέιλ.

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

my store on etsy

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets