16 Νοεμβρίου 2014

Μεγάλες στιγμές!





Καλημέρα, καλημέρα, όλοι θα έχετε σκεφτεί πόσο πιο διαφορετική θα ήταν η πραγματικότητά σας αν ερχόταν κάτι να σας ταράξει τα νερά. Αν ένα ευχάριστο σημαδιακό γεγονός ερχόταν να δώσει  λίγο χρώμα στην γκρίζα μονοτονία της ρουτίνας σας.

Σήμερα θα μιλήσουμε για έναν τέτοιον άνθρωπο. Έναν άνθρωπο απλό, καθημερινό, με τη δική του ρουτίνα που είχε την τύχη να ζήσει κάτι σημαδιακό.

Ο κ Παναγιώτης είναι ένας  συνταξιούχος που βοηθάει τα παιδιά του στη δουλειά. Συγκεκριμένα κρατάει το βιβλιοπωλείο του γιου του σε ένα προάστιο της ανατολικής Θεσσαλονίκης. Κάθε πρωί  ξυπνάει στις επτά το πρωί. Πίνει το καφεδάκι του, βγάζει τα σκυλιά του βόλτα και λίγο μετά τις οκτώ βρίσκεται στο μικρό ξύλινο βιβλιοχαρτοπωλείο της οικογένειας. Ετοιμάζει έναν δεύτερο καφέ, φραπεδάκι κατά προτίμηση, τοποθετεί τα σταντάκια με τις κάρτες και τα βιβλία προσφορών στη φάτσα του μαγαζιού και παίρνει την αγαπημένη του θέση στο ταμείο.


Στα 62 του έμαθε για πρώτη φορά να χειρίζεται υπολογιστή κι ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος. Το ένα παράθυρο μονίμως  ανοιχτό στο youtube για Μπιθικώτση, Καζαντζίδη και Νέο κύμα και το άλλο ανοιχτό για ενημέρωση.  Στο ενδιάμεσο λίγη κουβεντούλα με τους άλλους μαγαζάτορες της γειτονιάς, ξέρετε, επικαιρότητα, τοπικά νέα του Δήμου , οικογενειακά προβλήματα, ε  και κάπου, κάπου και κανάς πελάτης. Το μεσημέρι επιστροφή στο σπίτι για φαγητό και σιέστα και το απογευματάκι πάλι το ίδιο πρόγραμμα.

Είναι απλή η ζωή ενός συνταξιούχου κι ο κυρ-Παναγιώτης  καθημερινά συλλογίζεται τι ωραία απασχόληση που είναι για αυτόν το συνοικιακό βιβλιοπωλείο της οικογένειας. Αυτά τα οικονομικά προβλήματα μόνο να μην υπήρχαν και κυρίως τα προβλήματα υγείας των παιδιών.  Αλλά τι να κάνεις; Και ποιο σπιτικό δεν έχει βάσανα; Και δως του Καζαντζίδη και ποντιακά στο Youtube ο κυρ Παναγιώτης, να αναπτερώνεται το ηθικό! Κάποιος πρέπει να είναι καλά για να προσέχει τους υπόλοιπους. Έτσι δε γίνεται πάντα;

Όλα καλά και όμορφα λοιπόν μέχρι το πρωινό του Σαββάτου που μας πέρασε. Κι ενώ όλα έδειχναν φυσιολογικά, με τον καθιερωμένο σαββατιανό  αναβρασμό στους δρόμους του προαστίου. Με τα καροτσάκια της λαϊκής να χτυπάνε ρυθμικά στα πλακόστρωτα του πεζόδρομου, με τις κυριούλες να διαλέγουν ζαρζαβατικά από τους πάγκους, με τις φιλενάδες να κάνουν διάλειμμα για καφέ πριν το μαγείρεμα, ο κυρ Παναγιώτης  είχε ραντεβού με το πεπρωμένο...


Εκει που ήταν σκυμμένος πάνω από το φωτοτυπικό μηχάνημα, του σκάει στη μούρη ένα ματσάκι από φυλλάδια που μοίραζε ένας  περαστικός. Κάνει να διαβάσει και βλέπει ότι ήταν από το Ποτάμι!
-Στα παπ@ρια  μας! Σιχτίρισε ο κυρ Παναγιώτης στη γυναίκα του που τακτοποιούσε κάτι τετράδια στο βάθος. Σύντομα όμως η διάθεσή του άλλαξε.

Μερικά δευτερόλεπτα αργότερα από το μικρό αυτό συμβάν, ένα εκτυφλωτικό φως  έλουσε την είσοδο του καταστήματος του και σαν όραμα εισήλθε στον ταπεινό χώρο του βιβλιοπωλείου, ο υπέρτατος ηγέτης του κόμματος αυτοπροσώπως!



-Γεια σας! Όλα καλά;

Άνετος, προσιτός,  πρόσχαρος και καταδεκτικός, ο Σταύρος, έτεινε το χέρι στον κυρ Παναγιώτη  για μια θριαμβευτική χειραψία. Ο κυρ Παναγιώτης παγωτό!

Ο μεγάλος ηγέτης περιεργάστηκε για λίγο το χώρο σιωπηλά σαν σε γύρισμα. (ναι είναι φυσικού του το slow motion)  Έριξε το βλέμμα του στο εμπόρευμα και διάλεξε έξι στυλομαρκαδοράκια  για να κάνει μία γενναία χειρονομία καλής θέλησης. Σακίδιο δεν είχε αυτή τη φορά γιατί δεν τον ακολουθούσαν κάμερες. 

-Φυλλαδιάκια πήρατε; Να σας αφήσω κι άλλα;
-Όχι είμαστε εντάξει! Είπε ο κυρ Παναγιώτης και αποχαιρέτησε κατουρημένος από χαρά τον μεγάλο ηγέτη…


Όταν με το καλό επέστρεψε το μεσημέρι στο σπίτι μαζί με τη μαμά, στα παιδιά φάνηκε πραγματικά πως ήταν  πέντε πόντους ψηλότερος!


Όχι δεν το έβγαλα από το μυαλό μου όλο αυτό, πραγματικά χθες το μεσημεράκι επισκέφτηκε το βιβλιοπωλείο μας ο Σταύρος Θεοδωράκης! Το ζήσαμε κι αυτό! Πόσο λυπήθηκα που δεν ήμουν εκεί να βγάλω μια φωτογραφία να σας το δείξω. Πόσο λυπήθηκα! 

Εδώ : μιλάμε πάλι για τη μαχητικότητα


Show Comments: OR

25 σχόλια:

Mia Petra είπε...

Ω Θεέ! Τι χλίδα! Και να πρέπει από ευγένεια να του μιλήσεις και καλά! Από περιγραφή βέβαια, σκίζεις, δεν το συζητώ, άσε που άκουσα και χριστουγεννιάτικες μελωδίες (ή κάνουν τα αυτιά μου;) Φιλιά πολλά :)) *Ωραία η φωτό με τον σκύλο στην αρχή!!

Ειρήνη είπε...

Χαχαχα είσαι φοβερή!!! Αν και στο τέλος χαλάστηκα! Ιδανικό τέλος της ιστορίας, θα ήταν να μπούκαρε στο βιβλιοπωλείο Έλληνας Κροίσος και να σκάσει στον κυρ Παναγιώτη όσα του χρειάζονται, να πάρει μια ανάσα ο άνθρωπος :)))) Πόσο μ΄αρέσει να σε διαβάζω! Σαν ν΄ακούω παραμύθια, γεμίζοντας ζεστασιά, αγωνία, χαρά λύπη... Να σαι καλά Χριστινάκι μου!

nikiad.blogspot.gr είπε...

Σαν να διάβασα ένα διήγημα χωρίς happy end !!!!! Μου αρέσει πολύ να διαβάζω τα κείμενα σου !!!!!!!
Να είσαι καλά !!!!!!

Woman in Blogs είπε...

!!!!!!!!!!!!!!!!
Θα προτιμούσα κι εγώ το τέλος που πρότεινε η Ειρήνη!

Στο άρθρο θα προσθέσω και το μυαλό. Όταν αυτό μπορείς και το κρατάς γερό, παλεύεις πολλά!

Το good morning αυτό αγαπημένο!

Φιλιά, Χριστινάκι!

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ....! είπε...

Χαίρε Χριστινάκι μου.....άλλος άνθρωπος βλέπω ο κύριος Παναγιώτης....χαχαχαχα
Καλή συνέχεια :)

Aleka Craftaholic είπε...

Καλά έχασες τέτοιο περιστατικό;!!!!! Κινητό ο κυρ Παναγιώτης δεν έχει; Βρε,φιλενάδα,μια στο εκατομμύριο συμβαίνουν κάτι τέτοια,πού ήσουν;

Πέτρος Κ. είπε...

Μα να χάσεις τέτοια ευκαιρία;! Κρίμα κι άδικο! Πόσες φορές θα τύχει στη ζωή ενός ανθρώπου να συναντήσει μια τόσο σοβαρή προσωπικότητα;
Άκου τι θα κάνεις. Ψάξε να βρεις το πρόγραμμα του κυρ Σταύρου και μόλις το μάθεις από κοντά του κι εσύ για φωτογράφηση. Να έχεις κάτι να δείχνεις αργότερα στα παιδιά σου και να γελάτε.

Αθηνά... είπε...

Πολύ μου άρεσε η αντίδραση του κ. Παναγιώτη όταν είδε τα φυλλάδια!
Όμως κάτι είδα στο γραπτό και μου κίνησε την περιέργεια. Και φυσικά εάν δεν είναι μεγάλη αδιακρισία εκ μέρους μου και εάν επιθυμείς μου απαντάς! Γράφεις "επισκέφτηκε το βιβλιοπωλείο μας". Γράφεις "μας". Δηλαδή η οικογένειά σου διατηρεί βιβλιοπωλείο; Διότι εάν διατηρεί να ενθουσιαστώ! Βλέπεις εάν ήταν να έχω σε αυτή τη ζωή ένα κατάστημα θα ήθελα να είναι βιβλιοπωλείο!
Τα σέβη μου!

Roula The Cat είπε...

Αχ, βρε κυρ-Παναγιώτη! Δεν του τα πέταγες στη μούρη τα βρωμο-φυλλαδιάκια του;!
Ας είναι! Αν αυτό του έδωσε χαρά, τι να πω;
Να 'ναι πάντα καλά ο κυρ-Παναγιώτης, κοντά στους δικούς του κι εκείνοι κοντά σ' αυτόν τον γλυκύτατο άνθρωπο!...

Πολύ όμορφο και ζωντανό το κείμενό σου (αν έλειπε και η... πέστροφα η ποταμίσια!!!... Αλλά, θα μου πεις, πώς θα ζούσε "μεγάλες στιγμές" ο κυρ-Παναγιώτης;!)

Πολλά φιλιά και καλό βράδυ, Ανδρομέδα μου! ❤

Christina Andromeda είπε...

Ναι ναι! Έχουμε βιβλιοπωλείο, τώρα για πόσο ακόμα δεν ξέρω... γι αυτό δεν το αναφέρω συχνά, όλα έναι ρευστά.
Καλό βράδυ ΑΘηνιώ μου!

Christina Andromeda είπε...

Δεν έχει εκρήξεις ο κυρ Παναγιώτης,ρουφάει σκηνικά για να μας τα περιγράφει αργότερα και να γελάμε. Δυο μέρες τώρα δεν έφαγε από τη χαρά του.. αν έχεις χορτάσει με φως τι να το κάνεις το φαγητό;; χαχαχα

Καλό Βράδυ Ρούλα μου!!!!

Christina Andromeda είπε...

Ναι ρε γαμώτι.Όχι δε θα τρέξω ξωπίσω του, πιστεύω στο πεπρωμένο....Θα ξανάρθει, δε μπορεί παρά μια μέρα να ξανάρθει!

Christina Andromeda είπε...

Ναι έχει αλλά του κράτησε πόζα του Σταύρου.. ακατάδεχτος ο κυρ Παναγιώτης!
Φιλάκια Αλεκάκι!!!!!!!!

Christina Andromeda είπε...

Εντελώς!!!!!!!! Ντιπ για ντιπ! χαχχαχα Φιλάκια καλή μου!!

Christina Andromeda είπε...

Ε είπαμε είναι μεγάλος ηγέτης ο Σταύρος όχι και χαλίφης.. Δε του έφταε το χαρτζιλίκι κι ούτε κάνει μικροπολιτική,... χουαχοχιχο...

και το μυαλό και το μυαλό ναι!!!!

Φιλάκια Αλεξάνδρα μου!!!!!!

Christina Andromeda είπε...

Ααααα πόσο χαίρομαι! Αυτό είναι το καλύτερο δώρο!!! Πόσο σε ευχαριστώ! Πόσο!!!!
Καλό ξημέρωμα να έχεις Νίκη μου!

Funky Monkey είπε...

Χεχε... βρε τον κύριο Παναγιώτη! Πού να το φανταζόταν, ο άνθρωπος!!!
Μου άρεσε η εξιστόρησή σου! Φιλιά και καλή εβδομάδα!

Christina Andromeda είπε...

χαχαχαχα αυτό είχε συμβεί μόνο στη Νέα Υόρκη στο μπακάλικο ενός ¨Ελληνα που συννενοήθηκαν οι πελάτες να του κανουν μία μαζική κατανάλωση και να τον ξελασπώσουν τον άνθρωπο. Δεν έχουν πλέον Κροίσους στην Ελλάδα, μόνο μαφιόζους..
Όλο καλά λόγια με λες και με καλομαθαίνεις...τι θα σε κάμω εσένα;;;
Σε γλυκοφιλώ!!!

Christina Andromeda είπε...

Χλίδα!Χλίδα! Να είσαι καλά Πέτρα μου!!!!!!!! Σε ευχαριστώ που κόπιασες στο σπιτικό μου!!! Καλό σου ξημέρωμα!!! Φιλάκια!!!!!!!

ΙΩ ΤΖΙΝΤΑ είπε...

καλημέρα..καλημέραα
καλή εβδομάδα!

ακόμα γελάω..Χριστινιώ..
να'σαι καλά..μου έφτιαξες..τη βδομάδα..
με μια πλώριαααα λαχτάρααα για κανόεεε καγιακκκ..
στο ποτάμιιιιι το βαθύυυυυ...

τα φιλιά μου!

Νικόλας Τσάρας είπε...

καλά ο κύριος Παναγιώτη΄ς όλα τα λεφτά !!! να το φίρμα το βιβλιοπωλείο φυσικά και αστειεύομαι ... να είσαι καλά για το ζωντανό κείμενο καλημέρα

ΕΚΦΡΑΣΟΥ είπε...

καλημερα! καλη εβδομαδα να εχεις ευχομαι! φιλακια πολλα!

airis είπε...

Μεγάλες στιγμές ♫ ♪ ♪ ♪♫ που λέει και το άσμα!
αχαχαχα Καλημέρα κορίτσι μου και καλή βδομάδα! ♥

magda είπε...

Χαχααααα, πρώτος ο κ.Παναγιώτης!!!!!!!!!!!!!!!!
Και τι ωραία που τα γράφεις, μας φτιάχνεις τα κέφια!!!!
Φιλιά και καλημέρα!

marilenaspotofart είπε...

Μα είναι κι ο τρόπος σου βρε Χριστίνα!!! Αχ αυτοί οι γεροντοέρωτες είναι επικίνδυνοι!!! :)))
Τα φιλιά μου στον τσίφτη κυρ Παναγιώτη!!!

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets