8 Νοεμβρίου 2014

Κι είναι κάτι όνειρα...






«Ένα μεγάλο κακό λέει είχε σκεπάσει τη γη κι ολόγυρα απλωνόταν το σκοτάδι. Κακόβουλες δυνάμεις εργάζονταν για την καταδίκη αυτού του κόσμου κι οι άνθρωποι τρομαγμένοι κι απροστάτευτοι έκρυβαν το πρόσωπό τους. 

Ένα δυσοίωνο αίσθημα κατέκλισε και τη δική μου καρδιά, ρίχνοντάς με στην απελπισία, μέχρι που μία μεγαλειώδης σκηνή αποκάλυψης διαδραματίστηκε εμπρός μου. Σαν άυλο πνεύμα μετακινήθηκα πέρα από την ατμόσφαιρα της γης και βρέθηκα μετέωρη στο αχανές διάστημα. Εκεί ψηλά, ανάμεσα στους απλανείς αστέρες και τους άγνωστους πλανήτες, είδα στρατιές αρματωμένων καβαλάρηδων να περικυκλώνουν τη γη, με τους πορφυρούς χιτώνες τους να παίρνουν φωτιά. Κι όσο οι καβαλάρηδες έτρεχαν γύρω από τη γη τόσο η φωτιά δυνάμωνε σκορπίζοντας ένα εκτυφλωτικό φως απ άκρη σ άκρη του γαλαξία.»


Από εκείνο το βράδυ που είδα αυτό το όνειρο, ένιωσα πως δεν είμαστε μονάχοι μέσα σε αυτόν τον αφιλόξενο κόσμο. Ένιωσα πως κάποιοι εργάζονται για μας νύχτα και μέρα. Μπορεί να είμαι γλυκανάλατη, μπορεί να έχω ζωηρή φαντασία, μπορεί να είμαι αδύναμη και να χρειάζομαι ένα παραμύθι για να γαντζωθώ από αυτό, μπορεί πάλι να έχω και λασκαρισμένες βίδες. Ελάχιστα με απασχολεί αυτό. Δε θέλω να περνώ από το μικροσκόπιο όλα αυτά που κατά καιρούς νιώθω, ούτε και να τα εκλογικεύω. 


Κάποτε ήθελα κι εγώ, σαν θυμωμένο νιάτο, να τακτοποιήσω τις σκέψεις μου μέσα σε ορθολογιστικές πεποιθήσεις . Να ταυτιστώ με ιδεολογίες και να υπηρετήσω πραγματιστικές φιλοσοφίες. Να πατήσω τα πόδια μου γερά στη γη και να πω το εδώ η κόλαση κι ο παράδεισος μαζί. Να πω πως  ότι βλέπουνε τα μάτια μας, μονάχα  αυτό είναι η αλήθεια.  Μα έλα που τα όνειρα μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο γίνονταν όλο και πιο ζωντανά. Μα έλα που τα πόδια μου γίνονταν όλο και πιο ελαφριά. Κι όσο έδενα βαρίδια γύρω από τη μέση μου για να μη με πάρει ο αέρας, τόσο το παραμύθι, μου έσπαγε με ορμή τα δεσμά. Κάποια πράγματα βλέπετε μας διαλέγουν και δε τα διαλέγουμε εμείς και μας νικούνε κατά κράτος. Και ναι είναι τόσο ωραίο καμιά φορά να χάνεις…



ΥΓ. Μπορεί το μαγαζάκι να το στήσανε μερικοί πάρα πολύ καλά. Μπορεί τα ψέματα, οι υποκρισίες και τα παιχνίδια εξουσίας να έκοψαν και να έραψαν το Θεό στα μέτρα τους, αλλά στα ξέφωτα και την εξοχή πάντα το θαυμαστό μένει ανέγγιχτο. Κάπου εκεί έξω υπάρχει αυτή η μαγική «Χώρα του ποτέ» και μια αγγελική φωνή μας παρακινεί σαν τον Πίτερ Παν να την εξερευνήσουμε.  Κι όπως καμιά φορά ακόμα κι αν δεν πιστεύουμε στη θεά τύχη, παίζουμε και ποντάρουμε στο τζόκερ με το σκεπτικό του «Κι αν σου κάτσει;», γιατί λοιπόν να μην παίξουμε και να μη ποντάρουμε και στο επ ουράνιο;  Έτσι από περιέργεια βρε αδερφέ…

Κι αν μας κάτσει;;

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες!



Show Comments: OR

22 σχόλια:

Η blogger της διπλανής πόρτας είπε...

Καλέ τι όνειρο και αυτό. Α πα πα.
Νομίζω πως ο καθένας πιστεύει αυτό που η καρδιά του αντέχει. Μα συμφωνώ, "το θαυμαστό μένει ανέγγιχτο".
Η τελευταία φωτογραφία εκπληκτική. Δεν ξέρω αν υπάρχει η Χώρα του Ποτέ, μιας και εγώ δεν πιστεύω στο ποτε και το πάντα, αλλά αν υπήρχε θα είχε ενδιαφέρον να την επισκεφτούμε.
Καλημέρες Χριστίνα μου. Σε φιλώ! :)

Roula The Cat είπε...

Θυμάσαι τι μου έγραψες τις προάλλες; Για το “από ψηλά”; “Το καλύτερο είναι αυτό που αναπαύει την ψυχούλα του καθενός μας”.
Κι επειδή ο άνθρωπος ζει με την ελπίδα κι αν τη χάσει χάνεται κι ο ίδιος... αλλά κι επειδή κανείς δεν μπορεί να είναι τόσο σοφός ώστε να είναι τόσο σίγουρος για ό,τι δεν μπορεί να αποδείξει... θα σου πω ναι, πάντα ν' ακούς τη μέσα σου φωνή, τις δικές της προσταγές και να βαδίζεις στα όμορφα ξέφωτα της Χώρας του Ποτέ, εξερευνώντας το άγνωστο, το θαυμαστό!
Άλλωστε... The Truth is Out There!... (Έβλεπες X-Files; Από εκεί, "κλεμμένη" η τελευταία φράση).

Πολλά φιλάκια και καλό Σαββατοκύριακο! ❤

Νικόλας Τσάρας είπε...

θα το ξαναδιαβάσω... είναι πολύ ωραίο αλλά ειμαι λίγο μπλοκαρισμένος ακόμα...χαχα καλημέρα και καλό σ.κ

Mia Petra είπε...

Τελικά, όντως έχεις κάποια σχέση με το μεταφυσικό και πολύ γουστάρω! Φιλιά πολλά και καλό ΣΚ :)))

Ειρήνη είπε...

Τι όμορφα που τα λες Χριστίνα μου! Θαυμάζω την σκέψη σου μα και ζηλεύω λιγάκι :))) Προς στιγμήν μου έδωσες μια γαλήνη, είναι ζήτημα χρόνου να μου ξαναφύγει χαχαχα Σε φιλώ γλυκά!

Christina Andromeda είπε...

Σκιάχτηκες;; Ωραία ήταν!
Το θαυμαστό έχει μεγάλη κλίμακα κι όπως λες ο καθένας μας ανακαλύπτει αυτό που μπορεί να αποδεχθεί και να αντέξει.
Αρκεί πάντα αυτό που ανακαλύπτουμε να βγαίνει από μέσα μας και να μην είναι ένα ακόμα σερβιρισμένο φρούτο.
Αλλά είσαι παιδί των Χριστουγέννων! Έχεις βρει ήδη κι εσύ το δικό σου παραμύθι! Χοχοχοχοχο

Christina Andromeda είπε...

Κάτι κουτσοέβλεπα! Η αλήθεια είναι εκεί έξω λοιπόν κι ευτυχώς έχει χώρο για όλους μας. Καλή καρδιά να χουμε μονάχα κι όλα τα ωραία γίνονται!!! Σ ευχαριστώ πολύ Ρούλα για το πέρασμά σου! Κλέψε και λίγη χρυσόσκονη για το σπιτικό σου!!!
Πολλά, πολλά φιλιά!!!!!!

Christina Andromeda είπε...

Αχ Νύχτωσε κι εγώ ακόμα μπλοκαρισμένη είμαι, μας τσάκισε η υγρασία. Μια κανάτα καφές και τίποτα. Καλή σου συνέχεια Νικόλα μοου!!!

Christina Andromeda είπε...

χαχαχα αμέ, με λες και αγγελοκρουσμένη ενίοτε... Αν αρχίσω να ακούω και φωνές ξέρεις πού θα με βρεις.. :)))) Φιλάκια Πετρούλα μου!

Christina Andromeda είπε...

Να σου διαβάζω παραμύθια να μένεις μονήμως γαληνεμένη! Νομίζω πρέπει να παίζεις μόνο σε παιδικές παραστάσεις!!! :))) Ειρηνούλα μου την αγάπη μου!!!!!!

nikos dirladada είπε...

Χριστινα μου οπως τα ειδες στο ονειρο σου ειναι !
Το συμπαν (το αορατο συμπαν) δεν ειναι ενας τεραστιος αδειος χωρος.
Ειναι γεματο απο "κατοικους" που δουλευουν ασταματητα για να κινουνται τα παντα.
...Και μας παρατηρουν με ενδιαφερον ! Ειναι παντα εκει οταν τους χρειαζομαστε,
ακομα και οταν δεν καταλαβαινουμε την παρουσια τους.
Ξερω τι σου λεω.Ζω μια πολυ ειδικη περιοδο της ζωης μου
και συχνα πυκνα εχω τετοιους λαμπρους επισκεπτες μεσα μου ,
και αυτο συμβαινει στον ξυπνιο μου ,οχι στον υπνο μου.
Χαιρομαι πολυ για σενα,keep going !

Aleka Craftaholic είπε...

Σ'αυτή τη χώρα του ''never grow up''ανήκω κι εγώ, κι έχω φτιάξει με το μυαλό μου τη δική μου κοσμοθεωρία και κάποια στιγμή πιστεύω ότι θα το κάνω αυτό το ταξίδι στο μέρος που μόνο εγώ έχω φανταστεί.Εξάλλου πιστεύω ακράδαντα ότι η φαντασία γι'αυτό μας έχει δοθεί απλόχερα.Για να δημιουργούμε στο μυαλό μας ό,τι μας ευχαριστεί και μας δίνει ικανοποίηση.Καλό βράδυ!

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ....! είπε...

Αρχικά να σου πω ότι ξετρελάθηκα με τις φωτογραφίες........όσο για τα υπόλοιπα καλό θα ήταν να πιστεύεις σ'αυτά που κυρίως νιώθεις!
Καλή σου νύχτα :)

Christina Andromeda είπε...

Νικόλααααααα! Είμαι κι εγώ αλλά είσαι κι εσύ άλλο πράμα ρε παιδί μου!!! χαχαχα Να σαι καλά φίλε μου!!!!!!!!!

Christina Andromeda είπε...

Στον Υφαντόκοσμο του Clive Barker, έλεγε στο τέλος πως η φαντασία είναι το παράθυρο στην αλήθεια. Αν η φαντασία είναι δημιουργική και θετική τότε πιτεύω πως ναι μας κάνει καλό Αλέκα μου. Ο σκοπός είναι να μην είμαστε μίζεροι και πεζοί!
Καλό ξημέρωμα πλέον!!!!!!!!

Christina Andromeda είπε...

Είπαμε ότι σου αρέσει το παίρνεις!
Νομίζω ναι πως η καρδιά είναι καλύτερη σύμβουλος από το μυαλό μας.
Καλό ξημέρωμα καλή μου!!

marilenaspotofart είπε...

Ε ναι φιλενάδα!!! Σε καταλαβαίνω απόλυτα!! Εμένα θα μου πεις, που τα περισσότερα κείμενά μου προέρχονται από όνειρα?? Μέχρι και το θέμα της διπλωματικής μου και με κοίταζε καλά καλά η επόπτρια!!
Εχω βρει τους ανθρώπους μου στα μεταφυσικά μου και ξέρω ότι με νιώθουν όπως κι εγώ!! Δηλαδή δεν χρειάζονται πολλές εξηγήσεις.. Για μας είναι το απολύτως φυσιολογικό!! Και δεν τους αλλάζω με τίποτα!!!
Φυσικά κι έχεις δίκιο, ο καθένας ας τα εξετάζει όπως νομίζει!!
Σε φιλώ Χριστίνα μου και keep dreaming!! Καλό υπόλοιπο Κυριακής!!!

Ɛùα ⚘ είπε...

Ανατρίχιασα!!! Παρόμοιες εμπειρίες έχω ζήσει, μισοξύπνια... γι' αυτό με λεν αλαφροϊσκιωτη... Να πιστεύεις! Να πιστεύεις, γιατί όντως υπάρχει κι αυτός ο αόρατος στους πολλούς κόσμος! Που απαλύνει τη θλίψη... γαληνεύει... αλλά και με δύναμη προστατεύει!...
Σε φιλώ! με συγκίνησε σήμερα το πόσο μοιάζουμε...

Christina Andromeda είπε...

Α πολύ θα θελα να μάθω το θέμα της διπλωματικής σου!
Να σου πω, από τη δική μου σκοπιά είναι καλό να έχουμε δίπλα μας και ανθρώπους ρεαλιστές για να έχουμε και έναν αντίλογο ή κάτι να μας ισορροπεί γιατί τα μεταφυσικά δεν είναι πάντα αθώα. Μεταφυσικά ας πούμε είναι και τα φαντάσματα, μεταφυσικά είναι και τα Χριστούγεννα, Θέλει πολύ μεγάλη διάκριση για να κατανοούμε τη διαφορά. Θέλει εξέταση όπως λες κι εσύ!

Να σαι καλά κοριτσάρα μου! Θα συνεχίσω να ονειρεύομαι! Καλό βραδάκι!!!

Christina Andromeda είπε...

Αν ειναι ο κόσμος που απαλύνει και γαληνεύει μάλλον είναι ο καλός ο κόσμος..(ότι βλέπω πάντως το μοιράζομαι καλού κακού και με έναν πνευματικό για να χω και το κεφάλι μου ήσυχο..χιχιχι)

Να σαι καλά Εύα μου! Κι εγώ συγκινήθηκα! (κι εμένα έτσι με φωνάζουν χαχαχαχα)

ΙΩ ΤΖΙΝΤΑ είπε...

κεντάς... γράφεις..
αφιερώνεις..
ζωγραφίζεις..
"αρχιτεκτονείς"..(δικό μου αυθαίρετης και άναρχης δόμησης..)

μες στο μυαλό μου...
καλύτερα δε θα γινόταν..

κράτα γερά
σε φιλώ!

Christina Andromeda είπε...

Και καρντασίνες και αλαφροίσκιωτές κι οι δυο; Μωρέ είναι ο Άη Δημήτρης ένας, μα ένας μας έχεις κάμει όλους κουζουλούς εδώ πάνω!

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets