16 Δεκεμβρίου 2014

Ομιχλώδες τοπίο & άλλα πολλά!



Ανάσα και τζούρα από ηλεκτρονικό τσιγάρο. Η Νύμφη του Θερμαϊκού ντύθηκε για θρίλερ και παράξενα πράγματα συμβαίνουν στην πόλη…



                                    Δύο εβδομάδες νωρίτερα…


 Είχε πιάσει δυνατή βροχή αλλά έπρεπε να κατέβω εσπευσμένα από το βουνό στον πολιτισμό. Έξω νύχτα και το μοναδικό μου μεταφορικό μέσο το αστικό λεωφορείο. Φασκιωμένη με εκατό κουκούλες και σκουφιά καθότι και λουσμένη, πήρα άρον άρον το τοπικό αστικό για να κατέβω στην κεντρική πλατεία του  Δήμου. Την ώρα που έφτανα είδα το επόμενο αστικό να έρχεται. Τέλεια σκέφτηκα. Κατέβηκα από το ένα και μπήκα στο άλλο.

 Μετά από μερικά μέτρα διαδρομής όμως, συνειδητοποίησα πως το αστικό με γυρνούσε πίσω στο σπίτι… ναι είχα πάρει λάθος αστικό.. Φτου να πάρει! Η ώρα περνούσε και το ραντεβού μου ήταν στις επτά και κάτι. Κρατήθηκα ψύχραιμη χωρίς να κλάψω ή να σιχτιρίσω  και όταν έφτασα στο τέρμα πήγα να χτυπήσω ξανά το εισιτήριο.

-Τι κάνετε κοπελιά; Με ρωτάει ο οδηγός.
 (τι; Θα με βρίσει κι ο οδηγός από πάνω ;;;)
 -Να ξαναχτυπήσω για να γυρίσω πίσω.

Συνοπτικά ο οδηγός, ο οποίος μου είχε τραβήξει ευθύς εξαρχής το ενδιαφέρον γιατί είχε κάτι πολύ παράξενο στη φυσιογνωμία του, κάτι το πολύ κινηματογραφικό, δε με άφησε να χτυπήσω το εισιτήριο για να το κρατήσω για το επόμενο αστικό.

-Ε δε θα σε αφήσω για ένα λάθος να χάσεις το εισιτήριό σου.
 -Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!

Κι έτσι η καλόκαρδη κίνηση του οδηγού και το ανθρώπινο του ενδιαφέρον, μου έσβησε τον εκνευρισμό και όλα πήγαν καλά..
Στην επιστροφή για το σπίτι μάλιστα τον πέτυχα ξανά και μιλήσαμε!

-Τώρα γυρνάω επίσημα στο σπίτι, ξεμπέρδεψα, του είπα.
-Μπράβο κοπέλα μου! Καλή σου ξεκούραση!

Δυο εβδομάδες αργότερα…


Συγκεκριμένα εχθές είχα το ζόρικο το εργαστήριο. Στρεσαρισμένη για το αν θα πάει καλά η διόρθωση, ξεκίνησα το ίδιο δρομολόγιο για να κατέβω στην τοπική αγορά και να εκτυπώσω τα σχέδιά μου.
Στο αστικό ήταν ο κυριούλης μας! Ο γνωστός οδηγός! Χαιρετηθήκαμε και η μέρα ξεκίνησε ευοίωνα…

Στο πρώτο κέντρο εκτυπώσεων μου λένε πως το φλασάκι μου έχει πρόβλημα… Ήταν ήδη αργά και είχα μπροστά μου μία ώρα δρόμο για τη Θεσσαλονίκη.. αν επέστρεφα σπίτι θα έχανα το εργαστήριο οριστικά! Η σκέψη να τα παρατήσω όλα ήταν κυρίαρχη. Συγκεντρώθηκα και είπα να τα παίξω όλα για όλα! Πάω στο δεύτερο εκτυπωτάδικο της περιοχής όπου κι εκεί το φλασάκι ήταν ψόφιο. Μου δίνει όμως ιδέα η υπάλληλος να στείλω τα αρχείο στο mail του μαγαζιού. Παίρνω λοιπόν τηλέφωνο στο σπίτι και λέω να μου αποστείλουν τα σχέδια… ο χρόνος όμως έτρεχε εναντίον μου και η εκτύπωση πήρε περισσότερη ώρα από όσο υπολόγιζα…

12 νταν τελείωσα και το θέμα της απόστασης με άγχωνε. Γρήγορα στην πιάτσα για ταξί. Μπαίνω μέσα και ο ταρίφας παγωμένος, ψηλός και απόκοσμος με φιμέ  φακό στα γυαλιά του, ακούει τον προορισμό ανέκφραστος. Χριστέ μου;;; Τι με περιμένει; Δένω τη ζώνη μου καλού κακού κι αρχίζει μία κούρσα σας λέω άλλο πράμα. Το ταξί έγινε αεροπλάνο! Σε είκοσι λεπτά ήμουν στο πανεπιστήμιο…

Ναι πρόλαβα και να διορθωθώ και να φάω τρελή χυλόπιτα από την καθηγήτρια. Με έκραξε κανονικότητα για το απαράδεκτο των σχεδίων μου (που την προηγούμενη φορά τα είχε χαρακτηρίσει ενδιαφέροντα)  κι εγώ ατάραχη προσπαθούσα να καταλάβω από τα συμφραζόμενα τι ακριβώς ήθελε από τη δουλειά μου. Ήταν όμως εκνευρισμένη από κάτι άλλο και έφυγε στη μέση της διόρθωσης. Καθίσαμε με τους βοηθούς και είπαμε δυο τρία παραματάκια πιο ξεκάθαρα κι αυτό ήταν.. Η περιπέτεια της μέρας είχε φτάσει στο τέλος της.

Και το ερώτημα… ο παράξενος κυριούλης από το αστικό είναι τελικά φύλακας άγγελος ή Μιτσοτάκης;



 

Μετά από όλα αυτά έκανα δώρο στον εαυτό μου δύο απολαυστικά καφεδάκια, ένα στο κολητάρι μου στο Τσούκου τσούκου κι ένα στη Μαρτίου σε ένα μαγαζάκι κάτσε καλά που θέλω να σας το παρουσιάσω σε κάποια φάση... 
Και τώρα πάμε στα οικογενειακά…
 Η κυρία Βάσω και το μάτι της

-Έλα μάνα τι κάνεις;
-Τι να κάνω; Πήγα να καθαρίσω την αυλή του Πατρικού και ένα κλωνάρι μπήκε στο μάτι μου και τώρα έκανε αιμάτωμα και τρέχει υγρό. Πονάω πάρα πολύ ρε @@@ μου! Αλλά δε σε ενόχλησα… (μπηχτή αυτή.)
-Πήγες στο νοσοκομείο;
-Βρε άντε παράτα μας που θα πάω και στο νοσοκομείο! Εδώ σου λέω ότι πονάω και ότι όλα τα παθαίνω από την  κούρασή μου! ΚΡΑ ΚΡΑ ΚΑΡΑ η μαμά…
(ψυχραιμία, αυτή τη στιγμή πονάει και παραφέρεται..!)
-Να πας στο νοσοκομείο, μπορεί να τυφλωθείς! Θες να τυφλωθείς;
-Βρε άντε από κει πέρα! Και δώσε μπινελίκια η μάνα μου!
Την περασμένη εβδομάδα σε ένα αντίστοιχο ξέσπασμα της μαμάς παρασύρθηκα και έριξα κι εγώ τα μπινελίκια μου και δίκιο δεν βρήκα!

Έτσι είσαι; Θα δεις εσύ! Παίρνω τηλέφωνο την κολλητή της που είναι το μοναδικό άτομο επί της Γης που σέβεται. Το και το Βετάκι μου! Δεν ξέρω τι να κάνω! Κι έτσι λίγο πριν φτάσει η υπόθεση της κυρίας Βάσως στο Υπουργείο…. κι αφού επιστρατεύτηκαν όλοι οι συγγενείς και οι γνωστοί,  το φρούριο τελικώς έπεσε και η κυρία Βάσω πήγε επιτέλους στο Νοσοκομείο κι έσωσε το μάτι της!


Ο κύριος Πλάτων και οι προβληματισμοί του...


-Έλα μπαμπά τι κάνεις;

-Καλά είμαι παιδί μου! Έχω μια μεγάλη απορία!

-Τι απορία μπαμπά;

-Θεωρείς φυσιολογικό να έχουμε τόσες πολλές βροχές;

-Ναι ρε μπαμπά, φυσιολογικό είναι.

-Μα τόσες πολλές βροχές παιδάκι μου;

-Ναι βρε μπαμπά γιατί όχι;

-Όχι δεν είναι φυσιολογικό! Εγώ πιστεύω  πως έχει ξεκινήσει η μεταστροφή των πόλων!

-Τι λες βρε μπαμπά; Με λίγες βροχές θα αντιστραφούν οι πόλοι;

-Α βέβαια! Έτσι ξεκινούν όλα! Πώς νομίζεις έγινε την εποχή της Τιτανομαχίας;

-Θέλει πολλούς αιώνες για να γίνουν τέτοιες αλλαγές!

-Αχ παιδάκι μου είσαι πολύ αθώα τελικά! Ζούμε κοσμοϊστορικές αλλαγές και δεν το έχεις πάρει χαμπάρι... Τόσες πολλές βροχές δεν είναι τυχαίο γεγονός!

-Άντε ρε μπαμπά όλα ο άνθρωπος τα κάνει! Απλά κάνουν εργασίες κοντά στου πόλους, ψηλολιώνουν οι πάγοι και γίνεται ότι γίνεται!

-Αχ παιδάκι μου! Και φυσικά όλα τα κάνει ό άνθρωπος. Κι αυτό με την Τρόικα μη νομίζεις ότι είναι καινούριο! Η Τρόικα ήρθε στην Ελλάδα από το 330 μ.Χ. !

(να δεις που θα πει πάλι για το Βυζάντιο!)

-Ξέρω, ξέρω μπαμπά!

-Η Τρόικα ήρθε από τότε που μας έκαναν με το ζόρι Χριστιανούς!

(Ναι ο μπαμπάκας μου είναι από εκείνους τους γραφικούς κυριούλιδες που πιστεύουν στην διάσωση του Ελληνικού έθνους από τους Ολύμπιους! )

-Ναι μπαμπά! Ναι! Άντε σε κλείνω τώρα έχω το φαγητό στη φωτιά. Καλά;

-Ναι παιδάκι μου εντάξει! Συγνώμη αν σε στεναχωρώ. Εσύ πίστευε σε ότι θέλεις, αλλά οι αλήθειες πρέπει να λέγονται!

-Ναι μπαμπούλη μου, μη στεναχωριέσαι.

Κι έτσι μάθαμε στον μπαμπά μας σε ότι μας λέει να του λέμε ναι, γιατί μόνο τότε είναι χαρούμενος και περνάει καλά! Και σε κάθε γιορτινό τραπέζι μαθαίνουμε όλη την ιστορία των Αρχαίων Ελλήνων από την αρχή και το πόσο σπουδαίοι θα ήμασταν αν οι Θεοί δεν μας έπαιρναν τον Μέγα Αλέξανδρο πίσω στον Όλυμπο. (όχι το βουνό βρε! Την κορυφή του ουρανού)



ΥΓ.  Επεξηγήσεις κι ευχαριστίες



Σας ευχαριστώ για τα περάσματά σας και τα όμορφα σχόλιά σας! Το ξέρετε καλά πως δεν τα συμπαθώ τα απρόσωπα, αλλά οι δουλείες τρέχουν. Μου αρέσει πολύ να μοιράζομαι πραγματάκια μαζί σας και να γελάμε παρεούλα.



Δεν στόλισα, αλλά έβαλα το ηλεκτρικό μου δεντράκι στην πρίζα (Βλέπετε αριστερά) κι έτσι χαίρομαι κι εγώ όταν διαβάζω. Τα διακοσμητικά στη ραφιέρα μου ναι είναι χειροποίητα Ρουλάκι. Ήθελα πολύ να σας ετοιμάσω δωράκια για τη γιορτή μου αλλά θα αρκεστούμε πάλι σε ψηφιακά  με την ευχή να έρθει με το νέο έτος η ορκωμοσία και η πολυπόθητη λευτεριά μου!!!



ΥΓ2. Ευχαριστώ διπλά το Κατερινάκι για το δωράκι της! Μου έδωσε τόση δύναμη και χαρά! Το σοκολατοσαπουνάκι ήθελε να το φάει η Ρόξυ (βλέπετε το σκυλί στην τελευταία εικόνα) που τρελαίνεται για καλλυντικά γενικώς!


Show Comments: OR

37 σχόλια:

  1. Κάτσε, γιατί ξέχασα τι ήθελα να σου γράψω. Ο παράξενος κυριούλης έκανε το καλό και το έριξε στο γιαλό, τι ψάχνεις από κει και πέρα; Περαστικά στη μαμά και περιμένω φωτό από τις ωραίες καφετέριες, το 'χεις πολύ το άθλημα! Φιλιά πολλά και καλό ξημέρωμα :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχεις κι άδικο.. Σαν πολύ να το ανέλυσα! Φιλάκια Πετρούλα!

      Διαγραφή
  2. Μυστήριο στην ομίχλη, για τον κυριούλη στο αστικό λέω... Ποιος ξέρει, πάντως είχε καλή πρόθεση ο καημένος!
    Με τους γονείς υπομονή, είναι αναγκαίο κακό στη ζωή μας. Χα, κι αυτό που λένε "θα κάνεις παιδια και θα με καταλάβεις " είναι εντελώς αληθινό. Μέρα με τη μέρα γίνομαι σαν τη μάνα μου, κάνω στα παιδιά μου όλα όσα ορκιζόμουν ότι δε θα κάνω και... μ΄αρέσει κιόλας! Είμαι καλά γιατρέ; Μπα...
    Καλημερούδια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Νίκη!!!! Αυτό ήθελα να εκφράσω και δεν μου ερχόταν. Μυστήριο! Μ αρέσει να συσχετίζω γεγονότα και να κάνω ευφάνταστους συνειρμούς για πρόσωπα και καταστάσεις..!
      Να τους μοιάζουμε τους γονείς μας μόνο στα καλά τους για να μας κάνουν παρέα οι άνθρωποι.. :)))
      Του κουσούρι που αναπτύσσω εγώ δυστυχώς είναι το να θεωρώ τους άλλους ανίκανους να προστατέψουν τους εαυτούς τους... πιο μαμαδίστικο πεθαίνεις δηλαδή...

      Φιλιά πολλά!!!! Σ ευχαριστώ που πέρασες!

      Διαγραφή
  3. Καταρχήν περαστικά στη μαμά σου Χριστίνα μου. Ευτυχώς που έδρασες και σώθηκε το μάτι. Ο μπαμπάς σωστός. Μακάρι να ήμασταν κοντά να τα λέγαμε, γιατί και εγώ μια τρέλα με την αρχαία Ελλάδα την έχω. Και με τις συνομωσίες γενικότερα. Γιατί άραγε και μένα μου λένε ναι σε όλα όταν μιλάω? Για τα υπόλοιπα, ατυχίες πάντα υπάρχουν στη ζωή μας αλλά πιστεύω και στους φύλακες αγγέλους. Ο στολισμος, η κάρτα με το δωράκι και η Ρόξυ πανέμορφα!! Φιλάκια πολλά και καλή συνέχεια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλήθεια;; Σου λένε σε όλα ναι; Το ότι σε αγαπάνε είναι το μόνο σίγουρο! Α θα ξετρελαινόταν ο Πατέρας μου αμα σε γνώριζε αν και δε θα σε άφηνε να μιλήσεις, το μόνο σίγουρο! Κι άσε που θα μπέρδευες ποια τα έχει διαβασμένα και ποια τα βγάζει από το μυαλό του... :)))))

      Να έχεις μια όμορφη μέρα με πολλές πολλές δημιουργίες!!!

      Διαγραφή
  4. Καλημερα αγαπημενη μου! Εχουνε κατι μυστηριο τα τοπια ομιχλης. Τα αγαπω!
    Ευχομαι να περνας ομορφα και να διασκεδαζεις! Φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι είναι λίγο Αγγελοπουλικά μπορείς να πεις.. κινηματογραφικά! Φιλάκια Κική μου!

      Διαγραφή
  5. Hello Χριστίνα μου!
    Αυτό με κάποιους οδηγούς του ΟΑΣΘ το'χα ζήσει κ γω. Μερικοί είναι διαμάντια!
    Περαστικά στη μαμά σου. Το θέμα είναι ότι πείστηκε να πάει νοσοκομείο :)
    Εμένα μου κέντρισε το ενδιαφέρον κ η αφίσα δίπλα στο χριστουγεν.δέντρο!!!! :)))

    Καλή δύναμη, καλή συνέχεια Χριστίνα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αφήσα είναι από μία ταινία (που δεν έχω δει ακόμα) η οποία μου κέντρισε κι εμένα το ενδιαφέρον γιατί το στιγμιότυπο (του πρωταγωνσιτή παρακαλώ) είναι ίδιο με μια φωτογραφία που έχω... μαλλιά, κούρεμα, καπέλο, γυαλιά, στήσιμο... την είχα δείξει σε φίλους και νομίζανε πως ήμουνα εγώ. οπότε την κράτησα.

      Γεια σου φίλε μου!!!!

      Διαγραφή
  6. Καλημέρα Χριστίνα μου!! Είσαι σκέτη απόλαυση!! Εννοείται ότι ο κυριούλης σε πρόσεξε!! Δεν το συζητώ!! Θυμάμαι στο Ρέθυμνο κι εμείς τους ξέραμε όλους τους οδηγούς καθώς είναι τόσο δα το μέρος και πιάναμε πάντα την κουβέντα!! Εχει την πλάκα του και ξεφεύγεις κιόλας!!
    Φιλενάδα αυτό με το στικάκι σε νιώθω!! Κι ευτυχώς που κατάφερες κι εκτύπωσες κι ήρθες και στην ώρα σου.. Ασε την καθηγήτρια να λέει, μάλλον θα χε τίποτα εκείνη την μέρα.. Δεν εξηγείται αλλιώς η αλλαγή της.
    Να σου πω τι έπαθα εγώ πέρσυ;; Παρουσίαζα μια εργασία Φλώρινα, κι είχε έρθει η σειρά μου. Ψάχνω το στικάκι, πουθενά. Ψάχνανε μετά όλοι μέσα στην αίθουσα κι η καθηγήτρια, άφαντο!! Να η στεναχώρια!! Μήπως σου πεσε στο δρόμο;; ρωτά η καθηγήτρια.. Αμάν σκέφτομαι εγώ..
    Βγαίνω έξω, ψάχνω, τίποτα.. Εντωμεταξύ Κυριακές μόνο με ταξί ανεβαίναμε στο uni. Πάει λέω το χασα και το στικ, καληνύχτα.. Πως μου κόβει και παίρνω τηλ την ξενοδόχα μου μήπως βρήκε κανά στικάκι πουθενά και τι μου λέει: έπεσε μέσα στο ταξί και το φερε ο ταξιτζής στο ξενοδοχείο που έμενα γιατί από κει τον είχα καλέσει!!! Το χρειάζεσαι κοπέλα μου;; Και παρατά το ξενοδοχείο, το κλείνει γιατί μόνη της το κρατά, και μου φέρνει το στικάκι στη σχολή!!!!! Μέσα στην γκαντεμιά είχα και την ανθρωπιά και του ταξιτζή και της ξενοδόχας!! Αυτά είναι!!
    Οι κουβέντες με γονείς άπαιχτες!! Χιχιχι!! Μην θυμώσεις κι ελπίζω να ναι καλά η μανούλα, μου ρθε στο μυαλό αυτό που τραγούδαγε η Μακρυπούλια σαν Αμαλλλλλία, το γιούκα μπαίνει μεστα μάτια μου!!!
    Το δώρο σου πολύ όμορφο!! Να το χαρείς κοπέλα μου!! Είσαι κι εσύ νυχτοπούλι ,ε;; Εχω κάτι μήνες να μου ρθουν τέτοιες αυπνίες!! ;)))
    Φιλάκια και σόρυ αν σε κούρασα με το μπούρου μπούρου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι λες ρε φιλενάδα; Κι εσένα σε κυνηγάει η τύχη βλέπω ε; Κι ένας οδηγός ο άνθρωπος κλειδί.... (Ναι ο κυριούλης τους έχει μάθει όλους τους επιβάτες. Στις τοπικές γραμμές είναι στάνταρ ο κόσμος. )

      Δε θα δώσω σημασία στις κακέ κριτικές, δε με παίρνει χρονικά άλλωστε!

      Μ αρέσει το μπούρου μπούρου!

      Διαγραφή
  7. Πωπω τόσα πολλά θέματα που χάθηκα.....η ζωή σου τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα....!
    Καλή δύναμη :)))

    υ.γ. βρες λίγο χρόνο και για το Χριστινάκι....η ζωή δεν θα σε περιμένει μέχρι να τελειώσεις τις δουλειές σου ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ααα αυτό είναι ρουτίνα. light πράματα που λένε!

      ΥΓ, γιατί νομίζεις παίρνω σβάρνα τις καφετέριες;; χαχαχαχα

      Φιλάκια!!!!

      Διαγραφή
  8. Γκαρντασίνα μου..
    ηλεκτρικό..τσιγάρο...ηλεκτρικό..δέντρο..
    εύχομαι όχι.."electric dreams"..

    υπέροχη ανάρτηση..
    και η ομιχλώδης πατρίδα..(φωτό)..
    και το θριλεράκι σου...
    και ο πατέρας... όλα τα λεφτά:))
    μμμ και οι φωτογραφίες τέλειες..

    άντε να ορκιστείς... να φωνάξεις...φτου ξελευθερία!!
    τα φιλιά μου και μια αγκαλιά:)
    κράτα γερά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και μ αρέσει το τραγουδάκι πάρα πολύ!!!Μμμμμμ

      Σε διασκέδασα πατριωτάκι μου;

      Βαστάω, βαστάω! :))) Ευχαριστώ πολύυυυ!!!!!

      Διαγραφή
  9. Τι να πρωτοσχολιάσω δεν ξέρω χείμαρρέ μου εσύ!!
    Περαστικά στην ξεροκέφαλη μανούλα σου!! Τι φοβία κι αυτή με τα νοσοκομεία;;
    Και η δική μου τα ίδια.. Μόνο ο πατέρας μου αν πχ πονέσει πολύ το στομάχι μου αρχίζει τα "να πάμε νοσοκομείο;;" χαχαχα
    Άντε όλα να πάνε καλά με τη σχολή σου και να ορκιστείς σύντομα!!
    Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε το μικρό μου δωράκι και που δεν το φαγε η γλυκιά φατσούλα!! ;)
    Πολλά φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν μια εκτονωτική ανάρτηση περισσότερο. :)))
      Αν μου άρεσε λέει;;; Τρελαίνομαι για μικροπράματα!

      Φιλάκια Κατερινιώ μου!

      Διαγραφή
  10. Καλησπέρα Χριστίνα μου! Περαστικά στη μαμά σου πρωτα απο όλα! Αυτό που δεν θέλουν να πάνε στο γιατρό ενώ πονάνε, το εχουν οι μαμάδες μας! Η φωτογραφία στην ομίχλη, τοσο ποιητική! Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι κάποιες δεν θέλουν να πηγαίνουν καθόλου και κάποιες δεν ξεκολλάνε! :))) Πολλά φιλάκια Ρηνιώ!!!!

      Διαγραφή
  11. Ανάρτηση full extra!
    Μου άρεσε ο τρόπος που τα γράφεις, γελούσα μόνη μου εδώ!! Άσε που μπήκα και εντελώς στο κλίμα εξαρχής, διότι αυτή την ώρα που σου γράφω το τοπίο είναι ομιχλώδες έξω επίσης (περισσότερο ομιχλώδες από της φωτό σου, για ταινία είναι, αν βγω στο μπαλκόνι ούτε τη μύτη μου δε θα βλέπω!)
    Περαστικά στη μαμά σου και φυλάξου από τους ταξιτζήδες που γίνονται αεροπλάνα! (Πριν χρόνια θυμάμαι, πήρα ταξί από το αεροδρόμιο για να πάω στο Διαβαλκανικό και ο μουρλός οδηγούσε με 160 νυχτιάτικα. Είχα γίνει χαλκομανία πίσω στο κάθισμα και προσπαθούσα να μετρήσω πόσα G αντιμετώπιζα...)
    :)))
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα λες να το χουμε εδώ το γκαζιάρικο; Νεύρα πολλά νεύρα οι ταρίφες!

      Και η ομίχλή συνεχίζεται... μπουυυυυυυυυυυυυ!!!!!!!!!

      Φιλάκια καλή μου!

      Διαγραφή
  12. αχαχαχαχαχα Έλιωσα με το σκυλί και ξέχασα τι ήθελα να γράψω!
    Περαστικά στη μαμά μπράβο σου για την υπομονή σου, τις αντοχές σου, που δεν χάνεις το κέφι σου!
    Σε θαυμάζω!

    Φιλιά πολλά και άντε με το καλό το πτυχίο ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπομονή μετά ξεσπασμάτων! Να γιατί δεν το παίρνω απόφαση να γίνω μάνα, γιατί έχω ήδη δυο μεγάλα παιδιά! :)))))

      Φιλάκια καλή μου!

      Διαγραφή
  13. Χαίρομαι που η μαμά είναι καλύτερα και μου αρέσει που ο μπαμπάς Πλάτων το ψάχνει γενικότερα!
    Η Ρόξυ είναι πανέμορφη! Αλλά και η Θεσσαλονίκη είναι πανέμορφη με την ομίχλη!
    Φιλί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο μπαμπάς Πλάτων είναι ανέκδοτο από μόνος του! Πού να το ακούγατε και στο ραδιόφωνο να μιλάει για Ούφο! Ο Λιακό γατάκι μπροστά του! :))))
      Φιλάκια Αθηνιώ!

      Διαγραφή
  14. Με το καλο η ορκομωσία! Και εμεις εδω διπλα σας τόσες μερες έχουμε πολύ ομίχλη και βροχή! Αν και δεν ειμαι σινεφιλ, νομίζω πως θα πεταχτεί απο πουθενα ο Τζακ ο αντεροβγάλτης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εννοείτε! Στην ιδαίτερη πατρίδα μου έχετε μονίμως ομίχλη, από το Σεπτέμβρη μέχρι τον Απρίλη!!! Mist of Avallon!!!! Φιλάκια κουρτσούδι μου!!!

      Διαγραφή
  15. Η Αλήθεια είναι ότι είσαι εκφραστικός χείμαρρος Χριστίνα.....! δύσκολα μπορεί να σε παρακολουθήσει κανείς όταν οι εμπνεύσεις σου παίρνουν σάρκα και οστά. Καλό βράδυ να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ Γιάννη μου ήθελα να ξεσκάσω λιγάκι, να εκτονωθώ! Και μόνο η παρουσία σου φτάνει και περισσεύει!!! Να είσαι καλά!!!

      Διαγραφή
  16. Λέω κι εγώ που την ξέρω...Σε ακολουθώ ήδη στο άλλο σου blog αυτό για τη Θεσσαλονίκη και καθώς έχω φωτογραφική μνήμη σε αναγνώρισα!χεχε! Μωρέ όχι και Μητσοτάκης ο άνθρωπος..καλοπροαίρετος μου φάνηκε..Εν τω μεταξεί..όντως τι ομίχλη είναι αυτή δε βλέπουμε τη μύτη μας.. btw..καλώς σε βρήκα και χαίρομαι που θα τα λέμε..στα ελληνικα:;) ( κοντεύω να ξεχάσω τη γλώσσα μου με το δικό μου..χεχε) Αν μπορείς ακολούθησε με κι εσύ στο gfc:):)! Ευχαριστώωωω! φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλα ρε κορίτσι! Νυχτοπούλι κι εσύ; Αχ δε τα πάω καλά με τις συντομογραφίες, το fashionzein ξέρω...gfc?
      Σ ευχαριστώ πολύ που πέρασες και που με βρήκες βασικά! ¨Αντε θα τα λέμε τώρα!!!! :))))

      Διαγραφή
  17. Μια γλυκιά καλημέρα χωρίς ομίχλη και πολλά περαστικά στη μανούλα σου.Να συνεχίσεις για το έχεις με την έκφραση και την γραφή....φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ καλή μου Μαρία, το κρατάω αυτό που μου λες, γιατί έίναι κάτι που το αγαπάω πολύ και με ξεκουράζει.
      Σε ευχαριστώ και για τα περαστικά, είναι ήδη πολύ καλά!!!

      Διαγραφή
  18. Μας αποζημίωσες για την απουσία σου, με την τρομερή σούπερ-ντούπερ ανάρτησή σου, Ανδρομεδούλα μου!!!
    Η καθηγήτριά σου θα πρέπει να είχε γερό... φόρτωμα (ίσως το έχουν όλες οι καθηγήτριες, τελευταίως, δεν ξέρω! Σήμερα η κόρη μου ήρθε κλαίγοντας, γιατί η καθηγήτρια που μέχρι χθες ήταν όλο "μπράβο" και "εύγε" και σού'πα - μου 'πες... σήμερα της είπε "θα διαβάσεις, ποτέ, επιτέλους;!" o.O Γι' αυτό σου λέω: του επαγγέλματος θα 'ναι!)

    Τη μαμά και τα (το, εν προκειμένω) μάτια (μάτι) της! [Να 'ναι καλά και η κυρία Βέτα κι όσοι τρέξατε... γιατί αυτό το μαμαδίσιο πείσμα, αμάν, δεν καταπίνεται ούτε ωμό ούτε ψημένο!!!]

    Του μπαμπάκα να του λέτε ναι, αν δεν τους πεις... μετά τους μένει και το θυμούνται (συνήθως, όταν δεν πρέπει ή όταν δεν θέλουμε!)

    Χα! Το 'ξερα, το 'χα μυριστεί ότι είναι ανδρομεδο-λουλουδάκια, τα υπέροχα!!! Εύγε, καλό μου!!! ❤ ❤ ❤

    Σου στέλνω πολλά πολλά φιλιά!!! ❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. :)) Μία γίγας χορταστική ανάρτηση από αυτές που σ αρέσουν! Τέλος καλό όλα καλά για όλα! (το επάγγλεμα ναι έχει θέματα... δυστυχώς και καμιά φορά υποφέρουν και οι ίδιοι οι καθηγητές από κάποιους συναδέλφους τους...)

      Να σαι καλά Ρουλάκι μου!!!! Σήμερα είμαι χαλαρή για να απολαύσω τη Βιολέτα μας... σου ρχομαι!!!!!!!!

      Φιλάκια!!!!!!!!!!

      Διαγραφή

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets