6 Δεκεμβρίου 2014

Όπου δεν πίπτει life style, πίπτει ράβδος...



Η συγκίνηση των ημερών περισσεύει, όπως και τα πώς και τα γιατί. Αν κάνω μία αναδρομή πίσω στην εφηβεία μου, όσο μεγάλα κι αν  ήταν τα οικογενειακά προβλήματα, υπήρχε πάντα η ελπίδα του αύριο. Είχα τις παρεούλες μου, τα φιλαράκια μου, το πανεπιστήμιο μου και πάντα έλεγα πως έχω όλη τη δύναμη στα χέρια μου να χτίσω το μέλλον που θέλω. Κι έτσι λίγο πολύ, μεγαλωμένη με αυτή την ψυχολογία έμεινα ψύχραιμη και στα χρόνια της κρίσης που ήρθαν.

Θα μου πείτε 5 χρόνια τι διαφορά μπορούν να κάνουν; Κι όμως μπορούν, γιατί άλλο πράγμα η κρίση να σε βρίσκει στα 20 και άλλο στα 25. Σε αυτήν την κρίσιμη χρονική περίοδο προλαβαίνεις να οχυρωθείς σαν χαρακτήρας.  Να χτίσεις μερικές στέρεες σχέσεις που θα γίνουν  το μαξιλάρι σου στα ζόρικα χρόνια. Να πάρεις ένα πτυχίο. Να μάθεις έστω μία τέχνη, μία γλώσσα.  Να έχεις τέλος πάντων κάτι στα χέρια σου!

Τι μπορούμε να πούμε όμως για τα παιδιά που τα βρήκε η κρίση στα 15 και στα 20; Που έζησαν την μαζική ανασφάλεια του να χάνουν οι γονείς τους τις δουλειές τους; Του να αχρηστεύονται οι σπουδές τους; Του να βάζουν στο στόχαστρο οι αρχές τους συμμαθητές τους;  Αυτά τα παιδιά για τα άτομα της γενιάς μου τουλάχιστον είναι τα μικρά μας αδέρφια. Και πώς στο καλό γίνεται τα μικρά μας αδέρφια να είναι και καλά ο νούμερο ένα κίνδυνος της κοινωνίας;


Η εποχή του Ηρώδη είναι εδώ! Υπουργάρες και Πρωθυπουργάρες σκοτώνουν άμεσα και έμμεσα τα παιδιά αυτής της χώρας, όχι γι αυτό που είναι αλλά γι αυτό που θα γίνουν. Η λογική του αφανισμού μιας γενιάς που θα παλέψει για ένα καλύτερο μέλλον! Μόνο που δεν είναι καινούριο φαινόμενο αυτό. Μπορώ να σας παραθέσω μία ολόκληρη λίστα με ονόματα φίλων και συμφοιτητών που βρέθηκαν στο νοσοκομείο και στην εντατική από άγριο ξυλοδαρμό, απλά και μόνο επειδή τόλμησαν να διαδηλώσουν. Επειδή τόλμησαν (άκου θράσος!) να μη γουστάρουν τις φασιστικές πολιτικές των κυβερνώντων.

Μα έτσι είναι, αν τον γέροντα και τη γριούλα, τον μεσόκοπο και την κυριούλα, τους κάθισαν στον καναπέ να βλέπουν Μενεγάκη και να ψηφίζουν τα ίδια και τα ίδια από τη δύναμη της συνήθειας, πρέπει με κάποιο τρόπο να καθίσουν στον πάγκο και τους νέους. Και δυστυχώς για κείνους, δεν γουστάρουν όλοι οι νέοι clubbing και Μύκονο, φαντεζί παραταξιακά πάρτυ και περασμένα μαθήματα από τον κομματικοποιημένο καθηγητή…

Κι όπου λοιπόν δεν πίπτει life style, πίπτει ράβδος! Κυβερνητική ράβδος βεβαίως, βεβαίως! 


Μα το δικό μου γαμότο αν θέλεις πηγαίνει σε σένα, σε σένα και σε σένα, που λες πως η φτώχεια θέλει καλοπέραση (και βέβαια θέλει) και μου ντύνεσαι και μου στολίζεσαι για να πας στο καινούριο dj set του dj  Chaos (τυχαίο όνομα) ή στο καινούριο πρόγραμμα της  παραλιακής ή στον αγώνα (ας γελάσω αγώνα….) της Κυριακής. Ναι  το γαμότο πάει σε σένα που θα ακουμπήσεις τα λεφτά σου στον τάδε επιχειρηματία που εκτός από το κλαμπάκι και το μπουζουξίδικο έχει και το μισό πρωτάθλημα δικό του, αλλά έχει και τις μισές επιχειρήσεις που σε πληρώνουν 400 ευρώ στην καλύτερη, χωρίς ασφάλιση και σου χρωστάνε και πόσα μηνιάτικα και σε διώχνουν και όποτε θέλουν.. Σε κόβει όμως; Σε κόβει να σκεφτείς ότι όλα αυτά είναι αλυσίδα;;;; 



Μη στραβώνεις γιατί έχεις κι εσύ ευθύνη. Γιατί καλώς ή κακώς οι ατομικές μας επιλογές έχουν θετικό ή αρνητικό αντίκτυπο σε όλη την κοινωνία.






ΥΓ.1 Κι επειδή είναι μεγάλη γιορτή σήμερα πάλι. Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες  και βοήθειά μας γενικότερα. Προστάτης των ναυτικών ο Αϊ Νικόλας κι αφού κι εμείς θαλασσοδέρνουμε ας μας δώσει μια σπρωξιά να πιάσουμε στεριά!



ΥΓ.2 Είπε ο Τσαλίκης σήμερα τον πόνο του στον ΣΚΑΙ. Ο γιος μου βλέπει όλους τους τραγουδιστές να παίρνουν μέρος στα MAD music awards, όλους εκτός από τον πατέρα του και νιώθει πολύ άσχημα! Γιατί ο δικός του ο πατέρας να είναι παραπεταμένος; (κι εσύ μου μιλάς για δράματα…)



ΥΓ.3 Κι αν σας πήρα λίγο στο μονότερμα με τα άσχημα, είναι γιατί κυκλοφόρησα λίγο στην πόλη και είδα τόσο πόνο, μα τόσο πόνο! Και τι να την κάνω την προσωπική μου χαρά αν όλα γύρω μου ρημάζουν; Ναι έχω και ωραία πράματα να σας διηγηθώ, παλιά και νέα, αλλά παιδιά δεν τρέχει και τίποτα να συναισθανόμαστε και λίγο τον πόνο του κόσμου. Ώρες, ώρες βλέποντας τη δυστυχία γύρω μου, αναρωτιέμαι τι παραπάνω αξίζω από τον διπλανό μου και μπορώ και ζω τουλάχιστον μια αξιοπρεπή ζωή με τα πάνω της και τα κάτω της;… Κι αν δεν είναι θέμα «αξίας» αλλά θέμα τύχης;  Σήμερα έχουμε ένα σπίτι, ένα μικρό εισόδημα,  αύριο θα το χουμε;;;  Σε τι έφταιξε ο διπλανός μας που δεν το έχει; Και μη μου πείτε ότι όλοι έφταιξαν γιατί ξανοίχτηκαν πολύ… αυτό δεν είναι πάντα αλήθεια και το ξέρουμε όλοι πολύ καλά…



ΥΓ. 4 Θα μου πείτε  κάποιοι καλοί μου μπλογκοφίλοι πως μόνο ο Θεός έχει τη δύναμη να αλλάξει τα πράματα αρκεί να το ζητήσουμε. Μια σκέψη που από μόνη της δίνει φτερά και κουράγιο σε πολλούς από εμάς, που είτε λίγο είτε πολύ την αισθανόμαστε αυτήν την αόρατη βοήθεια στις ζωές μας. Οι δικές μου σκέψεις όμως πάνε σε κείνους που δεν τα καταφέρνουν με τα μεταφυσικά.. Σε κείνους που δεν βρήκαν ποτέ έναν καλό λόγο να πεισθούν πως υπάρχει και Θεός. Σε κείνους που απελπίζονται με την αδυναμία των ανθρώπων να ανατρέψουν τα πράγματα. Κι η μοναξιά του αδιεξόδου κρύβει πολύ πόνο, μα πολύ πόνο… 



Show Comments: OR

31 σχόλια:

Αθηνά... είπε...

Τι να πω κι εγώ; Μπορεί να σε απογοητεύσω, αλλά ποτέ δεν τα κατάφερα με τα μεταφυσικά!
Φιλιά!

Christina Andromeda είπε...

:))) Ε όχι και να με απογοητεύσεις Αθηνιώ μου!!! Πού ζούμε;;;; Φιλάκια καλή μου!!!!

nikos dirladada είπε...

Εγω που τα παω καλα με τα μεταφυσικα Χριστινιω μου ,θα σου πω πως αυτη
η μεγαλη καρδια που εχεις, που μπορει να χωραει και την χαρα αλλα
ΚΑΙ τον πονο των αλλων, ειναι σιγουρα το κατιτις παραπανω που εχεις και σε
τοποθετει στο συμπαν σε μια θεση, οπου εχεις τα βασικα στην ζωη σου με ολα τα πανω
και τα κατω.Πιστευω ακραδαντα οτι αν ολοι ειχαν τετοιες καρδιες κανεις δεν θα δυστυχουσε
τοσο οσο βλεπουμε σημερα.Η δυστυχια μας ειναι ενα σχολειο και οσο μας ωριμαζει αυτο
το σχολειο ,μεσω της εσωτερικης πιεσης,τοσο περισσοτερα προσφερουμε στον κοσμο
και φυσικα σε τοσο καλυτερη βαση στεκουμε στην ζωη μας για να μπορουμε να προσφερουμε.
Ισως φαινονται λιγο παιδικομορφα αυτα αλλα εγω ετσι νομιζω.Καποιοι βρισκονται στην πρωτη ταξη
και καποιοι στην δευτερα.Να προσεχεις την καρδια που εχεις ,σαν τα ματια σου γιατι χωρις
καρδια η ουσιαστικη Γνωση δεν ανοιγει για κανεναν.Αυτο το τελευταιο το εχω επιβεβαιωμενο
φιλεναδα ;->

Ειρήνη είπε...

Πάνω απ΄όλα με συγκλόνισε ο πόνος του Τσαλίκη, αυτά είναι τα δύσκολα :))) Ο τίτλος σου τα σπάει Χριστινάκι μου!!!! Όπως τα λες είναι, δυστυχώς... Σε φιλώ γλυκά!!!

marilenaspotofart είπε...

Μπορεί να αγιάσει το στοματάκι σου;; Που σκοτώσαν τον Κουμανταρέα 2 στενά από το σπίτι μου και δεν το πιστεύω.. Που ρωτά ο κάθε καημένος ποιος είναι ο Κουμαντερέας κι αν τον ρωτήσεις τι βρακί φορά η τάδε και τι κραγιόν η δείνα θα τρέξει να σου απαντήσει...
γιατί αυτή η κοινωνία μας αξίζει.. αυτή που ψάχνει για αποδιοπομπαίους και δεν κοιτά τόσα χρόνια τι έσπερνε και τώρα τι στα κομμάτια θερίζει...
Υπάρχει και Θεός ρε.. Θέλετε δεν θέλετε..
Χριστίνα μου..

Christina Andromeda είπε...

Αμ αυτό;;; Τι ήταν πάλι κι αυτό; Αχ γι αυτό δεν πρέπει κανείς να μένει μόνος του σε ένα σπίτι! Σοκ παιδί μου σοκ!
Χαχαχα αυτό το θέλετε δε θέλετε με έλιωσε! Ξέρεις ποια είναι η πλάκα; Πώς ειδικά αυτοί που ΔΕΝ έχουν το Θεό τους, αυτοί είναι που έχουν πάρει το Θεό εργολαβία για τις βρωμοδουλειές τους. Δε βλέπεις; Ο Αντωνάκης λεει μιλάει με το Θεό...αχαχαχαχαχα ε ματά γίνεσαι Άθεος ή δε γίνεσαι;;;

'Αλλη μια σοκαρίστική μέρα προστέθηκε στις ζωές μας Μαριλένα μου,έτσι για να μη βαριόμαστε δηλαδίς

Σε φιλώ καλό μου κορίτσι!!!

Christina Andromeda είπε...

Ναι ρε συ!!! Αφού ήθελα να φτιάξω μια ανάρτηση μόνο για το δράμα του Τσαλίκη! Να ναι καλά το παλικάρι μου έφτιαξε το κέφι! Θα περιμένω να ανέβει το απόσπασμα στο ίντερνετ και να το σατυρίσουμε το θέμα! Φιλάκια καρδούλα μου!!!

Christina Andromeda είπε...

Νικόλα πρώτα από όλα χρόνια πολλά ξανά!!! Πολλές φορές σκέφτηκα ότι πληρώνουμε τις αμαρτίες μας όταν υποφέρουμε, αλλά με αυτή τη λογική όλοι οι πολιτικοί με τα εγκλήματα που κουβαλούν στις πλάτες τους θα πρεπε να να είχαν αφανιστεί από προσώπου γής. Σίγουρα μα σίγουρα οι κακίες μας σαμποτάρουν την τύχη μας αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που υποφέρουν χωρίς να φταίνε και ειδικά τα μικρά παιδάκια. Πάλι δηλαδή κρατάω το σήμερα είμαστε αύριο δεν είμαστε. Ας κρατάμε μικρό καλάθι και βλέπουμε.

Φιλούσια σύντεκνέ μου!!!

Mia Petra είπε...

Χριστίνα μου, όλα θα μπορούσα να τα αντέξω, αλλά αυτό που βιώνει ο Τσαλίκης, δεν παλλλλεύεται σε λέω! Και μακάρι να υπάρχει Θεός που λέει και το συμπεθερόνι μου πιο πάνω, αλλά αν είναι κι Αυτός να τα συζητάει με τον αντώνη, βράσε όρυζα! Φιλιά και καλημέρες και να ξέρεις: δεν αποχωρώ, γιατί ακούω τη μουσική σου, έτσι, για να νιώθω λίγο παιδάκι :))))))

θεραπευομενος οι οκανα νικαια είπε...

η πραγματικοτητα ειναι οτι τους τηλεοπτικους <>εμεις τους καναμε,εφτασε μια περιοδος οπου επαιρναν εκατομμυρια και τωρα που τους κανανε μειωσεις παραπονουνται κιολας,για τα νεα παιδια εμεις ειμαστε υπευθυνοι σε ενα βαθμο διοτι τους στερησαμε το μελλον την ελπιδααν αφαιρεσεις απο εναν ανθρωπο την ελπιδα τον σκοτωνεις,αυτο εκανε το πολιτικο συστημα τοσα χρονια με την συμπαρασταση του λαου οπου ολοι θελανε να βολεψουν το παιδι τους η τον εαυτο τους στο δημοσιο,ολοι θελανε να πληρωνουν για να γινει πιο γρηγορα η δουλεια τους,εμεις δηλαδη αθελα μας η ηθελημενα φερουμε ενα μερος ευθυνης,οχι ολοι προς θεου αλλα μια μεγαλη μεριδα του ελληνικου λαου ναι,μαθαμε οτι πρεπει να πληρωνουμε για τα αυτονοητα,και τωρα ξαφνικα ανακαλυψε το κρατος οτι υπαρχει φοροδιαφυγη,τωρα ανακαλυψε οτι υπαρχει διαφθορα,τωρα ανακαλυψε οτι καποιοι γιατροι τα παιρνουν,θα αναφερω ενα περιστατικο για το ποσο συνδεδεμενοι ειμαστε οι ελληνες με το φακελακι,οταν ζουσα στη γερμανια ο συγχωρεμενος ο πατερας μου ειχε κανει μια εγχειρηση,περιττο να πω οτι πριν καννενας γιατρος δεν του ζητησε χρηματα,μετα την εγχειρηση ομως ο πατερας μου θεωρησε οτι επρεπε να δωσει κατι στο γιατρο(γιατι ετσι ειχε μαθει)το αποτελεσμα,ο γιατρος οχι μονο δεν πηρε τα χρηματα αλλα τον προσβαλε κιολας που τολμησε να του προσφερει χρηματα,οσο για το πονο του τσαλικη μου κοπηκε η ορεξη απο τη στεναχωρια μου και δεν θα φαω.Καλη σου μερα.

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ....! είπε...

Δεν ξέρω πως τα καταφέρνουμε.....δεν ξέρω καν αν τα καταφέρνουμε!
Θα σταθώ στο τελευταίο που γράφεις, σημειώνοντας πως η χαρά μας οφείλεται στην πίστη μας κι αν δεν πιστεύεις στον Θεό ή καλύτερα αν δεν εμπιστεύεσαι την ζωή σου στον Θεό είναι πολύ δύσκολο να επιβιώσεις!
Καλή σου μέρα :)

Η blogger της διπλανής πόρτας είπε...

Εγώ αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως γίνεται αφού κρισαριζόμαστε όλοι λόγω της οικονομίας (δημιουργώ μόνη μου ρήματα εγώ, δεν ξέρω αν το έχεις καταλάβει) να είναι γεμάτες (-α) καφετέριες και φαγάδικα και clubs κτλ.
Δυστυχώς εκφράζεις αλήθειες μέσα από το κείμενο σου. Είναι τραγικό αυτό που ζούμε και το τραγικότερο είναι ότι δεν το βλέπω να αλλάζει γιατί η πλειοψηφία έχει βολευτεί στην συνήθεια και έχει την νοοτροπία "εγώ θα αλλάξω τον κόσμο;".
Ας ελπίσουμε όμως, γιατί δίχως ελπίδα ίσως καταντήσουμε και εμείς σαν τον Τσαλίκη!
Σε γλυκοφιλώ Χριστίνα μου! :)

Funky Monkey είπε...

Πόσο δίκιο έχεις σε όσα λες... Κάτι πρέπει να γίνει και σύντομα, πόσο θα αντέχουμε ακόμα; Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος...
Φιλιά!

Πέτρος Κ. είπε...

Πάντως πρέπει να παραδεχτείς πως δυσκολεύονται να τα καταφέρουν. Όσο ξύλο και να πέφτει, όσες ορδές αφηνιασμένων ματατζήδων παρέα με χρυσαυγά και να κατεβάζουν για να τρομάξουν και να προβοκάρουν, ο λαός τούς αντιστέκεται ακόμα.
Λίγα τα ψωμιά τους.
Γιατί αν δεν τελειώσουν τελειώνουμε εμείς.
Αν αυτή τη φορά δεν τους στείλουμε στις φυλακές και στα σπίτια τους, τότε του χρόνου τέτοια εποχή καλύτερα να λέμε πως φτιάχνονται οι κουραμπιέδες και πως στολίσαμε το δέντρο.

Giannis Pit είπε...

Καλησπέρα σου Χριστίνα μου.... Ένα ακόμα όμορφο κείμενο....μια σειρά σκέψεις, πολύ αλήθεια, γεμάτες αξίες και σημαντικές διαπιστώσεις..... τι να περιμένει άλλος κανείς..
Καλό βράδυ κορίτσι μου

Ariadni St. είπε...

Χριστινα μου όλοι έχουμε μερίδιο ευθυνης. Ξεκινησα δουλεια και σαν πρωτο μισθό πήρα 150 ευρω και ειπα και ευχαριστω, καταλαβες;; Καταλαβα να πεις! Γι αυτο χάθηκα και εμφανίζομαι τα Σαββατοκυριακα στη μπλογκογειτονια, γιατι εκοψα και το έξω αχαχχαχαχα! Χρονια Πολλά στους Νικόλες και τις Νικολέτες! Οιμεεε αλλο κακό να μη τους βρει στο Τσαλικέϊκο....
Καλή εβδομάδα
Φιλιά :)

Thalia Tzellou είπε...

Χριστίνα μου έχεις απόλυτο δίκιο σε όλα. Όλοι έχουμε τις ευθύνες μας και δεν κάνουμε τίποτα να αλλάξουμε τα πράγματα δυστυχώς.

airis είπε...

Η εποχή του Ηρώδη είναι εδώ! Όπως τα λες!
Μόνο που δεν παίρνει μόνο παιδικά κεφάλια! Δεν κάνει διακρίσεις κι εξαιρέσεις!
Πληρώνουμε πολλοί και με πολλούς τρόπους και θα γίνω δυσοίωνη αλλά τα δύσκολα είναι μπροστά μας!
Ήδη τα ζω....
Δυνατό το κείμενο σου με μεγάλες αλήθειες κορίτσι μου!
Καλή εβδομάδα να έχουμε!
Τα φιλιά μου♥

Christina Andromeda είπε...

Θα το στηρίξουμε το παλικάρι, δε μας μένει άλλη επιλογή πραγματικά...:)))) Παίζει ο γαλαξίας να είναι και το πιο ψυχανώμαλο μπλογκ της πιάτσας...:)))

morfeas είπε...

Τις εξουσίες και τις τράπεζες που ναι είναι εχθροί του λαού, εμμέσως και σαφώς κάποιοι τους στηρίζουν. Ψηφίζοντας, πληρώνοντας χαράτσια, καταναλώνοντας άχρηστα πράγματα, ζώντας στο παραμύθι του life-styling, έχοντας διαχωρίσει φραγμούς και ταξικές διαφορές.
Έτσι, δε μπορουν ν αντιληφθούν πως μόνο συλογική ύπαρξη υπάρχει,
μόνο κοινωνική ύπαρξη υπάρχει.

Christina Andromeda είπε...

Κι αυτό που λες Γιάννη δυστυχώς συνεχίζεται ακόμα! Ακόμα κάποιοι λειτουργούν πελατειακά και κολλάνε σαν βδέλες στα κόμματα!

Christina Andromeda είπε...

:)) τα καφέρνουμε Ωραιοζήλη μου, αφού είμαστε εδώ και τα κουβεντιάζουμε, τα καταφέρνουμε (τουλάχιστον να είμαστε όρθιοι)

Christina Andromeda είπε...

Οι καφετέριες είναι ανώδυνες, μπορείς να τη βγάλεις και με 2 ευρό να πεις και μαι κουβέντα (απαραίτητο για να κρατηθείς σε καλή ψυχολογία) τα υπόλοιπα... δεν ξέρω... κι αυτά έχουν ψηλοπέσει και δουλεύουν με τους ίδιους και τους ίδιους...
Φιλιά Μαρινάκι μου!!!

Christina Andromeda είπε...

Εκλογές και καλά μυαλά για σωστή ψήφο... για την ώρα δεν βλέπω κάτι δραστικότερο.. Αντε να δούμε Έλλη μου! Φιλάκια!

Christina Andromeda είπε...

Πέτρο ελπίζω και φοβάμαι για τις ερχόμενες εκλογές! Για να δούμε....

Christina Andromeda είπε...

Ευχαριστώ πάρα πολύ Γιάννη μου! Η γνώμη σου έχει διπλή αξία για μένα!

Christina Andromeda είπε...

Κι εγώ έχω πάρει 150 και είπα ευχαριστώ αλλά ήταν σε μικρή επιχείρηση που όντως δεν μπορούσε να δώσει παρά πάνω. Αλλά κάποιοι το κάνουν στην αλητεία...
Φιλάκια κι από εδώ καλή μου!!

Christina Andromeda είπε...

Κοντός ψαλμός αληλούια Θάλεια μου! Οι εκλογές πλησιάζουν κι ας κάνουμε κάτι εκεί! Να σαι καλά καλή μου!

Christina Andromeda είπε...

Ωχ Παναγία μου δεν μπορώ να το συλλογιστώ αυτό που λες. Τρέλα με πιάνει! Θεός φυλάξει!

Αντε με υγεία και έχει ο Θεός.

Christina Andromeda είπε...

Με συμπλήρωσες και με κάλυψες φίλε μου. Πρέπει να τα λέμε ξανά και ξανά μπας και το εμπεδώσουν δυο τρεις άνθρωποι παραπάνω.
Γεια σου φίλε μου!

Aleka Craftaholic είπε...

Όλο στεναχώριες τώρα τελευταία μου δίνεις, Χριστινάκι μου.Μια ο Γονίδης ,μια ο Τσαλίκης...φτάνει ,δεν αντέχω άλλο πόνο!Όσο για τον Ηρώδη,το δικό μου παιδί το φυγάδευσα για να μην το βρει.Μας έφτασαν στα άκρα!
Φιλιά για καλημέρα!

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets