27 Νοεμβρίου 2014

Fanζειν



Ένα ευτράπελο μπορεί να σταθεί αφορμή για να έρθεις αντιμέτωπος με πολύ σοβαρά κοινωνικά θέματα. Το δικό μου ευτράπελο που στάθηκε και αφορμή για να στείλω συμμετοχή στης Αριστέας, σχετίζεται με την συμπεριφορά και την αυτοέκφραση και συγκεκριμένα με τον τρόπο με τον οποίο κάποιος/α εκφράζει την ερωτική του διάθεση. Λογικό και ανθρώπινο οι χώροι διασκέδασης να συνδέονται κυρίως με την αναζήτηση ερωτικού συντρόφου. Το πώς όμως κάποιος ή κάποια θα επιλέξει να δείξει ότι είναι διαθέσιμος ή διαθέσιμη πάντα με προβλημάτιζε.  Πείτε με συντηρητική, κομπλεξική ή όπως αλλιώς θέλετε αλλά αφήστε με να θεωρώ πως το νούμερο ένα προσόν σε έναν άνθρωπο είναι το κυμπαριλίκι του. Η αρχοντιά του δηλαδή και η αξιοπρέπεια του, το μέτρο και οι ισορροπίες που κρατάει σε όλα τα πράματα. Τα άκρα πάντα με τρόμαζαν. Ανέκαθεν με τρόμαζαν οι σεμνότυφοι άνθρωποι, ανέκαθεν με τρόμαζαν και οι αχαλίνωτοι άνθρωποι. Μα θα μου πεις οι άνθρωποι είναι  πιεσμένοι, οι καιροί είναι αλλοπρόσαλλοι , οι σχέσεις γίνονται όλο και πιο δύσκολες και περίπλοκες, η μοναξιά είναι μάστιγα,  κάποιοι άνθρωποι πάλι αντιμετωπίζουν και κάποια θέματα ψυχολογικής φύσεως.. ναι τα λαμβάνω όλα υπόψη μου και απλά φροντίζω να κατανοώ την εποχή. Να κατανοώ  το τι συμβαίνει γύρω μου όχι για να αρχίσω να κρίνω και να επικρίνω αλλά για να ξέρω κι εγώ πού και πώς θα βαδίσω σαν αυριανός  γονιός.

Ειδικά μετά και το τελευταίο τραγικό συμβάν με τον μανιακό που γάζωσε τους θαμώνες ενός μπαρ επειδή τον απέρριψε η χορεύτρια, θεωρώ πως έρχεται ακόμα πιο δυναμικά στο προσκήνιο το ζήτημα της πρόκλησης. Ως ποιο βαθμό η πρόκληση σε δημόσιο  χώρο θεωρείται δικαίωμα; Ως ποιο βαθμό η πρόκληση θεωρείται θεμιτό μέσο διαφήμισης ενός μαγαζιού;  Ίσως ένας πολύ σοβαρός λόγος που έκοψα δια ροπάλου την νυχτερινή διασκέδαση σε κλαμπάκια είναι και αυτός.  Το ζήτημα της χύμα αισθητικής που έχει γίνει πλέον μάστιγα. Κάποτε όποιος ήθελε να παρακολουθήσει συγκεκριμένα θεάματα πήγαινε σε συγκεκριμένα μαγαζιά που λειτουργούσαν κατά τέτοιο τρόπο. (μαγαζιά στιγματισμένα με την ρετσινιά του υποκόσμου και της πάσης φύσεως εμπορίας) Πλέον αυτό, πάντα με το πρόσχημα της αναδουλειάς έχει γίνει θεσμός στη νύχτα.  Πας ωραία και καλά να ακούσεις κάπου λίγη μουσική, να δεις λίγο κόσμο, να ρίξεις και μια γυροβολιά ανάλογα με τα ακούσματά σου και τσουπ πετάγονται και κάτι χορευτές  και χορεύτριες πάνω στο μπαρ με τα σώβρακα (στην καλύτερη των περιπτώσεων).

Εεεεε  Basta seniore e siniori ! Φτάνει! Όχι άλλο δεν θα πάρω ευχαριστώ!  Προσωπικά τον οβολό μου δεν τον ρίχνω άλλο πια για να συντηρείται  αυτό το χάλι. Αντίο σας! Μια μπυρίτσα, ένα κρασάκι κάπου ήσυχα κι ωραία και πάλι πίσω σπιτάκι μου!



Και εδώ η συμμετοχή (να με συμπαθάτε για τις γλαφυρές περιγραφές, ήταν κωμωδία το θέμα της Αριστέας)


Fanζειν


Το ραντεβού ήταν στις  δέκα  κι άντε με τις καθυστερήσεις  των αστικών πες καλές δέκα και μισή. Η μία η φιλενάδα η Μελαχρινή είχε ρεπό από τη δουλειά και η άλλη η Ξανθιά είχε ρεπό γενικώς. Φιλενάδες αυτοκόλλητες αναντάμ παπαντάμ από τα γεννοφάσκια τους  ακόμα, είχαν σταματήσει προ πολλού να λένε στους άλλους πόσα χρόνια είναι μαζί για να μην καρφώνουν την ηλικία τους, μικρή κατά τα άλλα, κοντά στα πρώτα άντα αλλά ξέρετε πως είναι αυτά με τα γυναικεία κόμπλεξ.

Η Μελαχρινή ήταν η τεχνοκράτισσα της υπόθεσης, με τετράγωνη λογική και  οργανωμένη ντουλάπα.  Προληπτική διατροφή για να μη πάρει ποτέ της βάρος, κομπόδεμα στην άκρη και αποθέματα από ζυμαρικά και ξύδια στο ντουλάπι της κουζίνας για τις δύσκολες μέρες που πάντα χτυπούν την πόρτα ενός σπιτικού. Η Ξανθιά πάλι ήταν η νταρντάνα της υπόθεσης. Ψηλή με μεγάλη διάπλαση, μονίμως σε δίαιτα για να χάσει βάρος, αλλά από μυαλό ελαφριά σαν πούπουλο. Χαζό παιδί χαρά γεμάτο, τουλάχιστον για αυτούς που την ήξεραν καλά! Και  κοντά στην επίκτητη αδερφή της μπορούσε πάντα να είναι ο εαυτός της και να απελευθερώνεται από το επιβλητικό παράστημά της. 

Κοινό τους χαρακτηριστικό τα δύσκολα παιδικά τους χρόνια και η  πλούσια μακριά κώμη τους. Κατάμαυρα και γυαλιστερά τα μαλλιά της Μελαχρινής, κατάξανθα κι αστραφτερά τα μαλλιά της  Ξανθιάς. Όταν βρίσκονταν οι δυο τους, τα λόγια ήταν περιττά αφού μιλούσαν πάντα με τα μάτια. Με την άνεση της μακροχρόνιας φιλίας και την αυθάδεια των ανθρώπων που έχουν σταθεί ευλογημένοι στην αγάπη των ξένων (γιατί είπαμε από πατρική οικογένεια καπούτ) άραξαν στο γωνιακό καφέ του πεζόδρομου στην Καρόλου Ντυλ. Μικρό, συμμαζεμένο, με στυλάκι αλά παριζιέν και νότα ολίγον θεατράλε, μουσικούλα ψαγμενέ και θαμώνες που έγραφαν στο κούτελο τους «έχω δεκαπέντε μεταπτυχιακά και άδεια τσέπη». 

Ο κόσμος δεν είχε ακόμα μπουκάρει στο μαγαζί και η περατζάδα στη χειμωνιάτικη Θεσσαλονίκη ήταν όλη δική τους. Καφεδάκι και περιοδικάκι μέχρι να ανοίξει το μάτι και σκόρπιες προτάσεις ανάμεσα στα χασμουρητά. 


Η Ξανθιά, βλαμμένη όπως ήταν πάντοτε, πήρε ένα free press έντυπο για να ξεφυλλίσει ,χωρίς να δώσει βάση στο εξώφυλλο. Fanζειν έγραφε απ’ έξω και είχε κάτι γυμνασμένα παλουκάρια να ποζάρουν με φόντο μοβ neon λάμπες.
-Α,  συγκρότημα θα ναι από αυτά τα house τα ψαγμένα.
Ανοίγει το τευχάκι και πέφτει σε κάτι συνεντεύξεις. Πάλι δεν ήξερε κανέναν.
-Τι στο @#^*!@$^  ντιπ άσχετες είμαστε με την ζωή στην πόλη;
 Πάει μια σελίδα παρακάτω βλέπει έναν ημίγυμνο νεαρό με κοιλιακούς φέτες να παλεύει με κάτι κύματα.
-Μπα;;;  Άρχισαν να βάζουν και αγόρια στις διαφημίσεις εκτός από τσίτσιδες μοντέλες;
Προχωράει, πέφτει σε κάτι βιβλιοπροτάσεις, μετά σε κάτι δισκοκριτικές. Μετά  λίγη ανδρική μόδα με κάτι γυμνασμένους. Μετά λίγο cinema, συναυλίες, συνεντεύξεις και πάει λέγοντας και στο τέλος, μα στο πολύ τέλος, κάτι κοσμικά.
-Ρε μαλάκα, λέει στην Μελαχρινή, εδώ μέσα δεν έχει ούτε μια γυναίκα για δείγμα! Τι σόι περιοδικό είναι αυτό; Ουάου!!!
Κάνει να κοιτάξει και η Μελαχρινή γεμάτη απορία.
-Αχ καλέ ναι! Μόνο άνδρες έχει!
Ξαναγυρνάει η ξανθιά στο εξώφυλλο, διαβάζει Fanζειν, περνάει στα γρήγορα άλλη μια φορά τις σελίδες και όλα της φαίνονται νορμάλ.
-Ποιος ξέρει ίσως να είναι εναλλακτικό περιοδικό…
Και κάπου εκεί φτάνει επιτέλους στην τελευταία σελίδα, αφού είχε προηγουμένως εντοπίσει καμιά δεκαριά ημίγυμνους άνδρες χωρίς να της έχουν κινήσει την υποψία.
-Ρεεεεεεεεε μαλάκααααααα κοίτα αυτόν ρε!
-Ποιον καλέ;
-Αυτόν τον αγιο-Βασίλη πάνω στο μπαρ!

Κι εκεί μπροστά στα αθώα κι έντρομα μάτια της είδε έναν γενειοφόρο μουστακαλή με μίνι αγιο-βασιλιάτικο glam φόρεμα και τρίχα κάγκελο να χορεύει πάνω στο μπαρ με τα αχαμνά του σε κοινή θέα κι από κάτω πέντε έξι ακόμα χαρωπούς μαντραχαλάδες να χαζεύουν τα δασύτριχα αμελέτητά του…
-Ρε συ;;; Πάμε καλά;;;

Ξαναγυρνάει υποψιασμένη πια στο εξώφυλλο και διαβάζει πλέον καθαρά:
F A G ζ ε ι ν

- Ε πάει θα τρελαθώ! Εγώ νόμιζα πώς μόνο οι χαζογκόμενες  τσιτσιδώνονται στα club, δεν ήξερα ότι το κάνουν και οι άντρες! Κοίτα να δεις τι γίνεται στον έξω κόσμο! Κι εκεί που φοβόμουν μην κάνω κόρη και δε μπορέσω να τη συμμαζέψω, τώρα θα φοβάμαι  μη κάνω και γιο;;

Κι από κείνο το πρωί, η χαζοξαθιά και η κρυφοξανθιά Μελαχρινή φιλενάδα της, περισσότερο σοφές από ποτέ, κατέρριψαν κάποια στερεότυπα που είχαν στο μυαλό τους και  συνειδητοποίησαν  πως δεν πρέπει να παίρνει όρκο κανείς για τίποτα!

Μερικούς μήνες αργότερα ένας φίλος της Ξανθιάς, της εξομολογήθηκε πως μάλλον προτιμάει τα αγόρια… Και η χαζοξανθιά του είπε πως ότι κι αν επιλέξει να κάνει τελικά στη ζωή του, πρέπει να το κάνει πάνω από όλα με σύνεση, αξιοπρέπεια και αυτοσεβασμό… 


ΥΓ. Το ζητούμενο του κειμένου που είναι αληθινό περιστατικό, δεν είναι ο σεξουαλικός προσανατολισμός των ανθρώπων (πολύ ευαίσθητο και δύσκολο πεδίο ) αλλά ο τρόπος που δηλώνει κάποιος/α την διαθεσιμότητα του. Έτσι για να μην δημιουργούνται παρεξηγήσεις. 

Φιλάκια!!!!!





25 Νοεμβρίου 2014

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ CINEFIL


Τιμούμε το Γιάννη και την αγάπη του για το σινεμά απαντώντας στο ερωτηματολόγιό του.
1. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΑΝΤΡΑΣ ΞΕΝΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ

Βενέδικτος, ένας άνθρωπος χίλια πρόσωπα, έτσι όπως θα έπρεπε κάθε ηθοποιός να είναι.  Με φυσιογνωμία που σου μένει, φωνή που σε καθηλώνει, αρχοντικός, δωρικός, διακριτικός, ευφυής και απόλυτα απλός και προσιτός. Αγαπάει την Ελλάδα τρελά και την επισκέπτεται κάθε χρόνο από παιδί. Αγάπησε τον κινηματογράφο στα θερινά μας cinema κι αυτός είναι ένας ακόμα λόγος για να τον αγαπάμε τρελά! Ήδη μας έχει χαρίσει συγκλονιστικές ερμηνείες και έχει να δώσει τόσα κι άλλα τόσα! 



2. ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΞΕΝΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ


Κατερίνα, Κατερινάκι είναι η Καίτη μας. Την λατρεύω από όλες τις απόψεις για τους ίδιους λόγους που αγαπώ και τον Βενέδικτο. Ένας ηθοποιός είναι ένα σύνολο από πράγματα που το καθένα έχει τη βαρύτητά του. Ιδιαίτερη γεωμετρία προσώπου με έντονα εκφραστικά χαρακτηριστικά, διαπεραστικό βλέμμα,  ζεστή μελωδική φωνή, επιβλητική προσωπικότητα, ευγενικός χαρακτήρας  και αληθινό ταλέντο. Η Κέιτ τα έχει όλα μα όλα και την έχω τόσο ψηλά μα τόσο ψηλά! Έχω κουραστεί τόσο πολύ από τις γλυκανάλατες σιλικονάτες που μόνο χαζογελούν και ποζάρουν... Ευτυχώς που υπάρχουν και γυναίκες σαν την Cate!



3. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΑΝΤΡΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ


Τέτοια ταλέντα ένα στα χίλια. Από το δράμα στην κωμωδία και πάλι πίσω. Από τον καλόψυχο χαρακτήρα μέχρι το πιο αδίστακτο μούτρο. Ο Διονύσης πιστεύω είναι ότι λαμπρότερο έχει βγάλει αυτή η χώρα.  Εδώ έχουμε την περίπτωση του ηθοποιού που πάλι η μορφή του γράφει στο φακό, όχι  γιατί διαθέτει ξεχωριστό κάλλος αλλά γιατί σου περνάει τόσο δυνατά μηνύματα και συναισθήματα που δεν θα ήθελες πραγματικά να αλλάξεις  τίποτα πάνω του!



4. ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΗΘΟΠΟΙΟΣ


Viva Ρένα! Είναι μία κι άλλη καμία. Την συγκαταλέγω στα μεγαλύτερα ταλέντα όλου του κόσμου! Μια γυναικάρα που επιβλήθηκε με τον αέρα της και το εκτόπισμά της βάζοντας κάτω δεκάδες καλλονές. Μία καλλιτέχνης που πατάει με το ίδιο βάρος και στη μουσική και στο χορό. Ήταν τυχερή που γεννήθηκε στην καταλληλότερη εποχή και μπόρεσε να ξεχωρίσει.



5.ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΞΕΝΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ

Ένας άνθρωπος που άλλαξε το cinema μια για πάντα. Επιτέλους ο ρομαντισμός, η αθωότητα, ο αληθινός έρωτας και η παιδικότητα βρήκαν ξανά τη θέση τους. Δεν έχει βγάλει πολλές δουλείες μιας και οι παραγωγές του είναι όλες τόσο προσεγμένες και δυνατές. Φέτος όμως μεταπήδησε στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού και κάτι μου λέει πως αυτό θα είναι η αρχή για μια νέα εποχή ακόμα καλύτερη. Δηλώνω παιδί της Αμελή. Μεγάλωσα και γαλουχήθηκα με αυτήν την ταινία και αν θα έπρεπε να την βάλω σε αυτές που βλέπω συνέχεια, δεν μπορώ να το κάνω γιατί κλαίω! 15 χρόνια μετά, μου φαίνονται ήδη πάρα μα πάρα πολλά!!!!


6. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ

Και μόνο που έχει βγάλει το Αμήν και το Τσεκούρι μου είναι αρκετό. Ένας στρατευμένος σκηνοθέτης που μας κάνει υπερήφανους παγκοσμίως. Δεν έχω να πω τίποτα περισσότερο.
 

7. ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΗΘΟΠΟΙΟΣ, ΠΟΙΟ ΡΟΛΟ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΥΠΟΔΥΘΩ & ΑΠΟ ΠΟΙΑ ΤΑΙΝΙΑ

Ε ναι δε θα θελα απλώς να υποδυθώ την Γκαλάντριελ, θα ήθελα να ήμουν η ίδια η Γκαλάντριελ!!! Η κυρά των ξωτικών, η αρχόντισσα του δάσους που μάχεται τις δυνάμεις του σκότους και προστατεύει το μικρό Χόμπιτ στο ταξίδι του στα δαιμονικά βουνά της Μόρντορ! Και  ο λόγος φυσικά για τον Άρχοντα των δαχτυλιδιών!!!




8. ΠΟΙΑ ΤΑΙΝΙΑ (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ή ΞΕΝΗ) ΕΠΙΘΥΜΩ ΠΟΛΥ ΝΑ ΔΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ


Είδα την έκδοση του 80 εκπληκτική και τώρα θέλω να βρω και την original του 60. Το μικρό μαγαζάκι του τρόμου, μια αλληγορική ταινία για το πάθος της απληστίας που κατατρώει τον άνθρωπο.





9.ΒΓΑΛΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΑΣ: ΠΟΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ
                        How to train your dragon

 Είναι γεγονός πως δεν αφήνω παιδική για παιδική ταινία. Τρελαμένη χαζεύω κινούμενα σχέδια και κλαίω. Μπορεί η συγκεκριμένη ταινία να μην είναι η καλύτερη που έχω δει αλλά αυτό το γλυκούτσικο  φαφούτικο δρακάκι μου έχει κλέψει την καρδιά! Να χα μι εγώ ένα δρακάκι να με πηγαίνει βόλτες! 





10.ΠΟΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΕΧΕΤΕ .....ΛΙΩΣΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΒΛΕΠΕΤΕ και ΓΙΑΤΙ ;  
 You ve got mail

Έχεις μήνυμα. Είναι η νεότερη εκδοχή της παλιάς κλασσικής χριστουγεννιάτικης ταινίας The shop around the corner. Ρομαντική comedy με τον Τομ Χανγκς και τη Μεγκ Ράιαν στα καλύτερά τους. Αγαπημένα 90ς ωραία χρονιά 1998, ωραία εποχή (Χριστούγεννα φυσικά!), ο κόσμος γενικά στα καλύτερά του πριν μπούμε στο σκοτεινό μιλένιουμ.  Μια ιστορία αγάπης που ενώ φαντάζει λίγο σουρεαλιστική εν τούτοις επαναλαμβάνεται πολλές φορές στην καθημερινότητά μιας και όλο και περισσότερα σύγχρονα ζευγάρια γνωρίζονται  πλέον μέσω του διαδικτύου.  Μου αρέσει γιατί έχει πάρα πολλές ομοιότητες με την προσωπική μου ιστορία γνωριμίας με τον άντρα μου.  (ίσως να επανέλθω στο τελευταίο μια άλλη φορά και να ρομαντζάρουμε παρέα…)



Μα πάνω από όλα μου αρέσει γιατί ζήλεψα το μαγαζάκι που ήπιαν ο Tom και η Meg καφεδάκι...
έχω άδικο;

 

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets