13 Ιανουαρίου 2015

Πλεκτά κουκλάκια (Και αλήθειες που πονάνε)


Μια φίλη blogger με ρώτησε πώς μπορώ και συνταιριάζω τα πλεκτά με την πολιτική. Αρχικά δεν γνώριζα ούτε κι εγώ αλλά η απάντηση ήταν πολύ απλοϊκή. Μα η πολιτική κατάσταση της χώρας με οδήγησε στο πλέξιμο. Μπορεί να έπλεκα από μικρή για να έχω ένα κοινό σημείο επαφής με τη γιαγιά μου που με μεγάλωνε σαν μάνα, αλλά για πολλά χρόνια είχα καταχωνιάσει τις βελόνες μου στη ντουλάπα. Όταν ήρθε η κρίση και έπρεπε αναγκαστικά να περνάω τις περισσότερες ώρες μου στο σπίτι, θυμήθηκα την εποχή που ξεχνούσα τα προβλήματά μου με το πλέξιμο. 

Και κάπως έτσι πήραν ξανά οι βελόνες μου φωτιά. Πλεκτά κασκόλ, σκουφιά, μπλούζες, ζακέτες, γάντια. Άλλα τα κράτησα, άλλα τα δώρισα. Η ουσία ήταν ότι για κάποιο λόγο αντί να παίζω παιχνίδια στο facebook άρχισα να νιώθω και πάλι χρήσιμη και δημιουργική και κατ επέκταση πιο δυνατή. Και κοντά στο πλέξιμο άρχισε η ψυχή να ζητάει κι άλλες δημιουργικές εργασίες. Δεν πήραν μόνο οι βελόνες φωτιά, πήραν και τα μολύβια, πήραν και τα πληκτρολόγια. Εδώ θα μαστε να τα λέμε και να τα δείχνουμε.

Μετράμε μέρες αντίστροφα για την 25η Ιανουαρίου. Ας αναλογιστεί ο καθένας τι έχει αξία περισσότερο, το συλλογικό συμφέρον ή το ατομικό; Τι έχουν αξία, οι καταθεσούλες μου στην τράπεζα ή τα παιδάκια που λιποθυμούν στα σχολεία από τον υποσιτισμό; Οι μεγάλοι σταυροί που κάνω στην εκκλησία και το δόγμα μου ή οι οικογένειες των ανθρώπων που αυτοκτόνησαν; Οι καθαρές και οι original αριστερές αντισυστημικές μου θέσεις και το κύρος μου σαν διανοούμενος ή οι γέροντες που ξεροσταλιάζουν για τα σαπισμένα μαρούλια της λαϊκής; 

Χόρτασες φίλε μου ευρουλάκια, δόγματα και ιδεολογίες; Αυτά θα σε βοηθήσουν τη στιγμή της κρίσης να ξεπλύνεις τη συνείδησή σου;

Κανείς δε θα σου φάει τα λεφτά.
Κανείς δε θα σου κλείσει τις εκκλησιές.
Κανείς δε θα σου προσβάλει τον Λένιν και τον Τρότσκι.

Μονάχα εγώ ο συμπολίτης σου θα σε κοιτάξω στα μάτια και θα σε ρωτήσω ΓΙΑΤΙ;

Γιατί κρατάς τα λεφτά σου μονάχα για σένα;
Γιατί ψάχνεις το Θεό μονάχα στα εικονίσματα και όχι στο πρόσωπο του αδελφού σου;
Γιατί αναζητάς την επανάσταση μονάχα στις ιδεολογίες και όχι στο ζύγωμα του άλλου;

Γιατί να μην ξεβολευτούμε όλοι μας για να στεγνώσουν κάποια μάτια που κλαίνε βουβά πίσω από τυφλά ντουβάρια;

Πήγα στον κρεοπώλη για το κοτόπουλο και τον κιμά της εβδομάδας κι ένιωσα Βαρδυνογιάννενα που έχω ακόμα στο σπιτικό μου καλό φαγητό την Κυριακή. Και ξέρεις τι μου είπε ο κρεοπώλης; Πως του ζητάνε ένα τέταρτο κοτόπουλο σε μια περιοχή κατά τα άλλα καλοβαλμένη, που παρακαλάει ο παπά-Βασίλης της ενορίας όποιος έχει ανάγκη να ζητήσει βοήθεια και κανείς δεν αρθρώνει λέξη από αξιοπρέπεια. 

Κι αν δε με πιστεύεις άκου κι αυτό 
https://www.youtube.com/watch?v=TV6_Oqr3H7w



Show Comments: OR

12 σχόλια:

  1. Για τα πλεκτά σου τι να πω......! πέραν της αδιαφιλονίκητης σκέψης κυριαρχεί και η τρυφερότητα επάνω τους. Δείγμα του χαρακτήρα σου.
    Για τα περί πολιτικής συνυπογράφω άπαντα χωρίς ενδοιασμό.
    Καλό ξημέρωμα Χριστίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι χρωματικοί συνδυασμοί της τελευταίας φωτογραφίας είναι πολιτικό υπονοούμενο έτσι; χαχα
    Οι δημιουργίες σου εξαιρετικές Χριστίνα, ένα και ένα τα κουκλάκια σου. Απίστευτα χαριτωμένα.
    Όσο για τις εκλογές το μόνο που ζητώ είναι να βρει ο καθείς συνείδηση και να ψηφίσει κατ' αυτής. Γιατί πολλοί την έχασαν στο δρόμο για το συμφέρον.
    Σε γλυκοφιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κοπελιτσα μου καλημερα! Τα πλεκτα σου ειναι υπεροχα! Και σαν σχεδιο και σαν χρωματα!
    Οσο για τα υπολοιπα μυνηματα σου συμφωνω και επαυξανω! Φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. έτσι όπως έγιναν τα πράγματα "κουβάρι",θα έλεγα καλό είναι να αφυπνιστούμε και να πιάσουμε ξανά τις βελόνες για πιο δημιουργικά πλεχτά Χριστίνα μου....πάντως τα δικά σου πλεχτά κουκλιά είναι υπέροχα...την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. αχαχαχα Τι γλυκούλια που είναι τα πλεκτά σου! Τέλεια! Τα λάτρεψα!
    Εγώ τα προβλήματα μου τα ξεχνώ με έναν ...πίνακα! Και πάντα με το να βάζω σε τ'αξη ντουλάπια, αποθήκη, εργαστήριο! Κι ας τα κάνω πάλι άνω-κάτω ( ειδικά την αποθήκη και το εργαστήριο)!
    Φιλιά πολλά πλέχτρα μου μεγάλη εσύ! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πάντα ήθελα να μάθω να πλέκω, αλλά μάλλον δεν έχω την υπομονή. Βέβαια, κεντάω, το ίδιο είναι θα μου πεις. Τέλος πάντων. Έχεις δίκιο πως όλοι κάτι χρειαζόμαστε για να μην σπάνε τα νεύρα μας, μία διαφυγή αλλά κι έναν τρόπο ταυτόχρονα να είμαστε εντός κι εκτός μας, να σκεφτόμαστε, να αναλύουμε, αλλά να μην βαραίνουμε όσο γίνεται...
    Όσο για την πολιτική... Πιστεύω βαθειά πως στις 25 του μήνα θα ψηφίσουμε για το μέλλον μας χωρίς περιστοφές, χωρίς υπεκφυγές, γιατί πρέπει να το διαμορφώσουμε κατάλληλα για να μην παιδευόμαστε εμείς αλλά και οι ερχόμενες γενιές. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε, τόσο το καλύτερο. Γιατί η ψήφος είναι σφαίρα όπως είχε πει κι ο Λίνκολν, και μπορούμε κάλλιστα να την στρέψουμε στον εαυτό μας δίχως καν να το καταλάβουμε...
    Φιλί σου στέλνω! Γειά στα χέρια σου, τα κουκλιά σου είναι γλύκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Και σκέφτομαι, αν τρομοκρατούμαστε με μια μικρή αλλαγή στην πολιτική σκηνή, τι θα πούμε για μια ουσιαστική πολιτική αλλαγή στη ζωή μας;;;;;;
    Και τα κουκλάκια ωραία!!!!!!!!!!!!!!
    Φιλιά, Χριστινάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αχ αυτή η θεωρία του χάους!!!!!! Τουλάχιστον το "πέταγμα της πεταλούδας" εσένα σε οδήγησε σε πολύ δημιουργικά μονοπάτια με τρισχαριτωμένες δημιουργίες!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πολύ χαριτωμένα τα πλεκτά σου κοριτσάκι και χαίρομαι που βρήκες ένα τόσο υγιή τρόπο να εκδηλώσεις τις δυσκολίες σου.

    Δύσκολες εποχές ζούμε και φοβάμαι για χειρότερα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τελικά το πλέξιμο σού προκαλεί πολιτικό "παροξυσμό"! Πλεκτό και ζημιά είσαι αδερφάκι μου! Αχαχα! Όμως...διλήμματα σαν κι αυτό δεν συνάδουν: "οι καταθεσούλες μου στην τράπεζα ή τα παιδάκια που λιποθυμούν στα σχολεία". Όποιος έχει γεννηθεί για να ζει για τις καταθεσούλες του στην τράπεζα, δεν του καίγεται καρφί για τα παιδάκια που λιποθυμούν, αθώο μου παιδάκι.. Μάκια! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πόσο χαριτωμένα τα κουκλάκια σου! Ζηλεύω που ξέρεις από μικρή, γιατί είναι ένα από τα λίγα το πλέξιμο που δεν κατάφερα να μάθω όταν έπρεπε. Κοιτούσα τις μπογιές μου τότε, βλέπεις ... και τώρα το μετανιώνω!
    Όσον αφορά τις 25 του μήνα, πρώτη φορά έχω τρελή περιέργεια να δω τι είμαστε τελικά: εντελώς χαζοί, εντελώς ωχαδερφιστές ή πάμε λάου-λάου να ξυπνήσουμε;
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Υπέροχα τα πλεκτά σου Χριστίνα μου! Τα εκτιμώ ιδιαιτέρως γιατί κι εγώ έμαθα να πλέκω από μικρή και συνεχίζω, κάνοντας διάφορα για την εγγονούλα μου Μάγδα!
    Οι πολιτικές σου σκέψεις, πιστεύω ότι είναι οι σκέψεις όλων μας.
    Οψόμεθα...
    Πολλά φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets