11 Μαρτίου 2015

Τι κοστίζει ένας καφές;



Για το Αριστάκι...

Ιστορίες του καφενέ... Γύρος τρίτος !

Η ιστορία που θα σας διηγηθώ δεν έχει περίπλοκο νόημα, μήτε ευφάνταστη πλοκή. Είναι μια απλή καθημερινή ιστορία της διπλανής πόρτας, μια καθημερινή ιστορία του καφέ, πού ίσως έχει κάτι να μας πει...

Ήταν ένα από τα πολλά ράθυμα μακρόσυρτα κι ανέμελα Θεσσαλονικιότικα μεσημεράκια της φοιτητικής μας ζωής, όπου η φιλεναδούλα μου κι εγώ είχαμε πάρει τον κατήφορο για τα στέκια της πόλης. Είχε λιακάδα και είπαμε να αράξουμε στο αγαπημένο μας, στα αρχαία του Γαλερίου, με όλη την αφρόκρεμα της εναλλακτικής νεολαίας. Πιάσαμε μια προεδρική θέση στην τζαμαρία με θέα τα ανάκτορα και την περατζάδα.

Τι ωραία που ήταν, με τα ζεστά καφεδάκια στο χέρι πάνω στο λευκό μάρμαρο του τραπεζιού και τον ήλιο κόντρα να λούζει την πρώιμη νιότη μας. Κι όσο εμείς τεμπελιάζαμε, μια παρέα στο διπλανό τραπεζάκι πάσχιζε να βολευτεί όσο καινούρια μέλη προσθέτονταν κάθε τόσο στο μπούγιο. Ένας από αυτούς μας πλησίασε ευγενικά και μας παρακάλεσε αν είχαμε την καλοσύνη να μεταφερθούμε σε άλλο τραπεζάκι για να χωρέσει όλη η παρέα. Με σώμα απρόθυμο αλλά καρδιά καλόβολη, αποφασίσαμε να κάνουμε το χατίρι στα παιδιά και να πάμε σε άλλο τραπεζάκι.

Σαν ήρθε η ώρα μας να φύγουμε, οι καφέδες μας ήταν κερασμένοι… 

Μερικά χρόνια αργότερα, μεσημεράκι πάλι, σε ένα άλλο αγαπημένο στέκι, είχαμε μαζευτεί κάμποσοι νοματαίοι για καφέ. Δυο πιτσιρικάδες από δίπλα, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, στην πρώιμη νιότη τους κι αυτοί, προθυμοποιήθηκαν χωρίς να τους το ζητήσουμε να αλλάξουν τραπεζάκι για να βολευτούμε με την άνεσή μας.

Συγκινήθηκα. Έκανα τον συνειρμό και το αστραπιαίο ταξίδι στο χρόνο και βούρκωσα. Σ αυτούς τους πιτσιρικάδες είχα δει τον εαυτό μου...


Όταν ήρθε η ώρα τα παιδιά να φύγουν, τα καφεδάκια τους ήταν κερασμένα…


Show Comments: OR

43 σχόλια:

airis είπε...

Εντάξει! Συγκινήθηκα! Η αλυσίδα της αγάπης με βουρκώνει πάντα!
Μπράβο κοριτσάρα μου! Πρόσθεσεςκι εσύ έναν διαφορετικό καφέ: αυτόν της αγάπης!
Να'σαι καλά!
Τα φιλιά μου και την αγάπη μου! ♥

Aleka Craftaholic είπε...

Πώς με κάνεις από το τίποτα να συγκινούμαι ,βρε,αθεόφοβο!Βούρκωσα πάλι ...Τι όμορφα που γράφεις και περνάς συναισθήματα!!!Σ'αγαπώ γι'αυτό, γιατί με κάνεις και νιώθω κι έτσι καταλαβαίνω ότι η ψυχή μου παραμένει ακόμη ζωντανή.Καλή συνέχεια σ'ό,τι κι αν κάνεις.Φιλιά!

Eleana-My Home My Memories είπε...

:)) Εμένα αυτή η ιστορία μου άφησε ένα χαμόγελο! Δεν μου έχει τύχει να μου ζητήσουν να αλλάξω τραπέζι αλλά πιστεύω πως ιδως να μην το έκανα πρόθυμα, όμως τελικά επί βεβαιώνεται πως ότι δίνεις-παίρνεις! Πολύ όμορφη χειρονομία από εκείνους τότε αλλά και από εσάς! Καλημέρα Χριστίνα μου!

Mia Petra είπε...

Χριστίνα, εγώ θέση σε καφετέρια..."δωρεάν", δεν ξανά αλλάζω ουδεπόποτε!!! Αχαχαχα! Πέρα από το αστείο, πολύ συγκινητικές οι πράξεις όλων σας, ρε παιδιά, και με κάτι τέτοιους νοματαίους σαν κι εσάς, ελπίζουμε ότι θα πάμε ένα βήμα παραπάνω! Καλημερούδια και φιλιά :))

to e - periodiko mas official είπε...

Αχ, βρε Χριστινιώ, μεγάλο προσόν να θυμάται κανείς τη νιότη και πώς φερόταν και πώς του φέρονταν!!! Ίσως είναι το μυστικό για να μην υπάρχει το γνωστό "χάσμα γενεών"...
Ωραία η ιστορία σου, την απολαύσαμε!!!
Φιλιά, Μαρίνα - Όλγα

Αθηνά... είπε...

Ε μα είναι να μην συγκινηθείς;
Αφού μέχρι κι εγώ που το διάβασα συγκινήθηκα!
Πάω τώρα στο προηγούμενο ποστ να κάνω μαζί σου μια βόλτα στην αγκαλιά της πόλης σου!

ΕΛΕΝΑ είπε...

Πόσο κοστίζει ένας καφές??
Πόσο κοστίζει μια καρδιά καλόβολη, μια καλή διάθεση, μια πράξη ασήμαντη μα στην πραγματικότητα τόσο σημαντική??
Πολύ συγκινητική η ιστορία σου!
Φιλιά, καλό μεσημέρι!

- spoonstories- είπε...

Κύκλος είναι η ζωή κοριτσάκι...Υπέροχο άρθρο<3

Rena Christodoulou είπε...

Πολύ γλυκιά η ιστορία σου.
Φιλάκια πολλά!

katerina koko είπε...

Πολύ τρυφερή η ιστορία σου και με όμορφο τρόπο γραμμένη!
Να είσαι καλά Χριστίνα και να έχεις ένα γλυκό απόγευμα!
Φιλάκια!:))

ino skiathos είπε...

Η καλόβολη καρδιά και η Ανθρωπιά, κάνει τους κατοίκους αυτής της πόλης να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους…
Η λέξη Θεσ/νίκη αποτελεί από μόνη της εγγύηση!!!!!
Χριστίνα, σ’ ευχαριστώ για το κερασμένο καφεδάκι σου!!!

Funky Monkey είπε...

Πράγματι... Η ζωή μας κύκλους κάνει!
Πολύ ωραία η συμμετοχή σου!
Καλό απόγευμα, φιλιά!

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ....! είπε...

Είναι σαν να κλείνει ένας κύκλος...!
Όμορφη ιστορία...αυτοί οι καφέδες στην Θεσσαλονίκη πάντα κρύβουν μια όμορφη ανάμνηση ;)
Καλό σου βράδυ!

Ariadne είπε...

Τι ωραία ιστορία και η αλήθεια είναι ότι από τα μικρά πράγματα καταλαβαίνεις τους ανθρώπους!AriadnefromGreece!

Maria Kanellaki είπε...

Τα καφεδάκια μας φέρνουν πιο κοντά τελικά. Άμα είσαι και Σαλονίκη, γίνονται θεσμός!
Ευσύνοπτο αλλά πλήρες "γεύσεων" το καφεδάκι σου Χριστίνα.
Φιλιά πολλά!

Ariadni St. είπε...

Πόσο όμορφη ιστορία φιλεναδα! Τιποτα δεν κοστίζει ένας καφες, αγαπη, καλή διαθεση και ζεστή καρδια!
Καλη ξεκούραση
Φιλια :)

Γλαύκη είπε...

Απλή και γεμάτη ανθρωπιά η ιστορία σου!
Όταν δεν χρειάζεται κανείς να σου πει τι θα κάνεις, αλλά ξέρεις.
Όταν λειτουργείς ως κοινωνικό ον και δεν ζεις μόνο για την πάρτη σου!
Όταν στον χώρο ενός καφέ όλοι είναι μια συντροφιά κι όχι εχθροί.
Μοιράζομαι και είμαι ευτυχής γι' αυτό.
Όπως σε κοινά μακρόστενα τραπέζια, όπου εκεί μοιράζεσαι το τραπέζι και
με άλλη συντροφιά. Συνηθισμένο στο εξωτερικό, που δεν τους έχουμε και πολύ κοινωνικούς,
και εδώ και καιρό και στον τόπο μας.
Σ' ευχαριστούμε, Χριστινάκι, για τον διαφορετικό αλλά γλυκό καφέ σου!

Zina Z είπε...

ενταξει...μια χαρα τα λες...αλλα δεν εχουν περασει και τοοοοσα χρονια. Τζοβενα ειμαστε ακομα φιλεναδα!!!

Πέτρος Κ. είπε...

Τα πιο γλυκά κεράσματα.
Σκέτο πετιμέζι!!!

Κλαυδία είπε...

Xριστινιώ μου απόλαυσα το κερασμένο καφεδάκι σου όπως και την ιστορία σου !!! Αυτά τα μικρά πράγματα που γλυκαίνουνε τη ζωή μας , μας προκαλούνε συγκίνηση και το χαιρόμαστε !!!Καλό σου βράδυ !!!

Christina Andromeda είπε...

Αριστάκι μου σ ευχαριστώ πολύ πολύ!!!

Christina Andromeda είπε...

Είπαμε έχεις πολύ τριφερή καρδιά που ανοίγει σαν τριαντάφυλλο! Ευχαριστώ Αλεκάκι μου.

Christina Andromeda είπε...

Κι εμείς ξενερώσαμε στην αρχή αλλά η ευγένεια μας αφόπλισε τελικώς.
Να σαι καλά Ελεάνα μου!

Christina Andromeda είπε...

Λες;;; Από το στόμα σου και στου Θεού το αυτί!
Φιλάκια Πετρούλα μου!!!

Christina Andromeda είπε...

Νομίζω πως το χάσμα γενεών το προκαλούν τα απωθημένα και οι μικρο-κακίες αλλά αυτό είμαι μια πολύ μεγάλη κουβέντα από μόνη της!
Να είστε καλά κορίτσια μου!

Christina Andromeda είπε...

:))) Αλήθεια;;; Να σαι καλά Αθηνούλα μου!

Christina Andromeda είπε...

Σ ευχαριστώ πάρα πολύ Ελένη μου. Κάποιες καταστάσεις μας βρίσκουν από μόνες τους και μας καθοδηγούν. ;)))

Christina Andromeda είπε...

Ευχαριστώωωωωωωωωω Φιλί!

Christina Andromeda είπε...

Σ ευχαριοστώ για το πέρασμα Ρένα μου, καλώς σε βρίσκω!

Christina Andromeda είπε...

Σ ευχαριστώ πολύ Κατερίνα!!! Να είσαι καλά!!!

Christina Andromeda είπε...

Το πιστεύεις αλήθεια αυτό για τους Θεσσαλονικείς; Είναι πολύ τιμητικό! Εγώ δεν μπορώ να απαντήσω γιατί θα μεροληπτήσω, έχω πολλούς λόγους να αγαπώ τους συντοπίτες μου.
Να είσαι καλά Ινώ!!!!! Σε ευχαριστώ πολύ!!

Christina Andromeda είπε...

Γεια σου κοριτσάκι μου!

Christina Andromeda είπε...

Εντελώς όμως;;; Δε σταματάνε οι εκπλήξεις.
Να είσαι καλά κορίτσι μου!

Christina Andromeda είπε...

Σ ευχαριστώ πολύ Αριάδνη μου! Να είσαι καλά!!!

Christina Andromeda είπε...

Ευσύνοπτο, ωωωω τι ωραία λέξη, δεν την χρησιμοποιούμε συχνά! Ο επόμενος καφές στην υγειά σου!!!!
Να είσαι καλά ευχαριστώ πολύ!

Christina Andromeda είπε...

Σε ευχαριστώ κουρτσούδι μου!!!! Φιλάκι γλυκό!

Christina Andromeda είπε...

Αυτά τα τραπεζάκια που λες τα συναντούμε συχνά πυκνά σε μικρότερα μαγαζάκια και είναι από τα αγαπημένα μου. Μια φορά μάλιστα στάθηκαν και αφορμή για ένα άλλο καφεδο-περιστατικό. Θα το φυλάξω όμως για έναν άλλο καφέ...
Εγώ ευχαριστώ Γλαύκη μου!!!! Φιλάκι!

Christina Andromeda είπε...

Είμαστε, είμαστε! Δεν έχω παράπονο!!! Φιλάκια Ζήνα μου!

Christina Andromeda είπε...

Χαρά μου να σας γλυκαίνω!!!!! Να είσαι καλά Πετράν!

Christina Andromeda είπε...

Να σαι καλά Κλαύδια μου! Σε ευχαριστώ πολύ πολύ! Χαίρομαι που σου άφησε ωραία γεύση!

ino skiathos είπε...

Το πιστεύω, γιατί το έχω ζήσει!!!
Σας λατρεύω και έρχομαι πολύ συχνά στην πόλη σας!!!!!
Φιλιά!!!

Thalia Tzellou είπε...

Με συγκίνησες πάλι Χριστίνα μου. Τι όμορφη χειρονομία! Κάτι τέτοια σε κάνουν να ξαναβρίσκεις την πίστη σου στους ανθρώπους!

Chara Sotiropoulou είπε...

τι γλυκιά ιστορία!!!!! με συγκίνησες σε λίγες μόλις λέξεις!!!!

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets