27 Απριλίου 2015

Έρως

Ένα love story επιστημονικής φαντασίας


Για αλλού πήγαινε η ιστορία αυτή κι αλλού κατέληξε. 
Ένα διαστημικό γαλαξιακό στόρι για την αγάπη..

«Θα σε πάω στ’ αστέρια!» Μου είπες και με έσφιξες γερά στην αγκαλιά σου. «Μια μέρα θα σε πάω στ’ αστέρια… Αυτός ο κόσμος δεν φτιάχτηκε για μας μωρό μου… Είναι όλα τόσο αταίριαστα στην αγάπη μας. Αυτός ο κόσμος είναι μια κούρσα επιβίωσης! Μία ζούγκλα γεμάτη αγρίμια! Θα μας κατασπαράξουν δεν το βλέπεις;»

«Η αγάπη όλα τα μπορεί.» Σου απάντησα. «Είναι άδικο να βάζεις τον κόσμο ανάμεσά μας. Αν μ' αγαπάς μπορούμε να νικήσουμε όλα τα εμπόδια!»

«Σςςς αγάπη μου μη μιλάς. Θα δεις πως έτσι είναι καλύτερο για όλους μας. Το ξέρω πως τώρα μπορεί να σου φαίνεται άδικο αλλά εγώ αυτόν τον κόσμο τον ξέρω καλά. Δεν υπάρχει χώρος για ρομαντικούς έρωτες…»

Αν έχετε αγωνία η συνέχεια κλασικά εδώ

ΥΓ. Νιώθω πολύ άσχημα όταν ανεβάζω καινούρια ανάρτηση και δεν έχω χρόνο να περάσω από όλους σας :(( αλλά η αλήθεια είναι ότι τρώγομαι να δηλώσω παρουσία. 
Καλύτερα πάντως να μας λείπει ο χρόνος, παρά η διάθεση! Να είστε όλοι καλά!!! 


24 Απριλίου 2015

Μονάχα φύγε

Για όλους τους τοξικούς ανθρώπους που έμαθαν να καταδυναστεύουν τους άλλους.


Να φυλάγεσαι αυτό αυτούς, που παρακολουθούνε κάθε σου βήμα για να μετρήσουν τα στραβοπατήματά σου.

Να φυλάγεσαι από αυτούς, που παρακολουθούν κάθε σου κίνηση για να σου βρούνε λάθη.

Να φυλάγεσαι από όλους εκείνους, που σε κοιτάνε από πάνω μέχρι κάτω για σου βρουν ψεγάδια, που σημειώνουν μία-μία τις λέξεις σου για να σου προσάψουν κατηγορίες, που σκαλίζουν τις ευαισθησίες σου για σε πουν δειλό, που ερεθίζουν το θυμό σου για να σε βγάλουν φταίχτη.

Η συνέχεια εδώ


ΥΓ. Σήμερα με περίμενε η έκπληξη της Μαρίας Νι, ένα γκλαμουράτο βραχιολάκι εντελώς στα γούστα μου. Η μεγαλύτερη έκπληξη όμως για μένα ήταν, που αυτό το δωράκι έπεσε στα χέρια μου μετά από κλήρωση, που ούτε φλουρί δε μου κάθεται εμένα γενικά. Πριν ένα μήνα ακριβώς όταν ολοκληρώθηκε Ο 13ος διαγωνισμός φωτογραφίζειν της Μαρίας, ήταν μία περίοδος εντελώς μουντζωμένη για μένα! Όλα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο! Και τσουπ να σου η κλήρωση και λέω ε, αυτό θα είναι καλός οιωνός! Αυτό θα είναι το τυχερό μου! Να δεις πως κάποιος μου κλείνει το μάτι πως όλα θα πάνε καλά!

Και να που πάλι εντελώς συμπτωματικά και συμβολικά έφτασε το γουρλίδικο δωράκι στα χέρια μου, ακριβώς μία μέρα μετά την διευθέτηση κάποιων πολύ σημαντικών εκκρεμοτήτων μέσα στο σπίτι! Αυτές  οι τρεις τελευταίες μέρες είναι οι πρώτες καλές μέρες μετά από πάρα μα πάρα πολύ καιρό. Σα να μπήκε ξανά η καρδιά μου στη θέση της ένα πράμα. 
(Βέβαια η κούραση που νιώθω είναι απερίγραπτη, γιατί τόσο καιρό κρατιόμουν για να μη το βάλλω κάτω και τώρα είναι σα να έδιωξα από πάνω μου δυο σακιά τσιμέντο!)

Γι αυτό για μένα το δωράκι της Μαρίας είναι τόσο πολύτιμο, γιατί χωρίς να το ξέρει εκείνη ήταν η αφορμή για να κάνω υπομονή και κουράγιο σε μια πολύ ζόρικη φάση. 

Σ ευχαριστώ πολύ πολύ Μαρία μου! Θα βάλω κι εγώ δική μου έμπνευση στην δική μου έκπληξη κι όλες μου τις ευχές για καλή τύχη! 

Είναι πολύ μαγικό ο τρόπος με τον οποίο η τύχη μας επιλέγει για να  δώσουμε ένα σημάδι ελπίδας σε έναν άλλο άνθρωπο. Τελικά είμαστε όλοι τόσο συνδεδεμένοι!



21 Απριλίου 2015

Με μπαγιάτικο καφέ κι αμερικάνικες ταινίες


Πόσα και πόσα βράδια πέρασαν με μπαγιάτικο καφέ κι αμερικάνικες ταινίες;
Βράδια κουρασμένα, βράδια ξενυχτισμένα, ατέλειωτης μελέτης, που όλο έλεγες «κάνε ένα κουράγιο ακόμα, μάθημα είναι κι αυτό σαν όλα τα άλλα, θα περάσει». Και πόσες φορές δεν είπες αυτό το ένα κουράγιο ακόμα και είδες τη νιότη σου, να σου ξεγλιστρά σαν το αφρισμένο σαπούνι;

Κόπιασες, μόχθησες για να μπεις σε ένα πανεπιστήμιο κι εσύ σαν όλους τους άλλους, γιατί έτσι σου 'πανε αυτοί που 'θελαν το «καλό» σου. Κι ακόμα κι όταν σε είδανε να γονατίζεις και να μαραζώνεις, εκείνοι πάλι επέμεναν πως τάχα μου ήταν για το «καλό» σου.

η συνέχεια εδώ

πραγματικά τα περάσματά σας από την enfo έχουν σημασία! 
και φυσικά έχετε όλοι ανοιχτή πρόσκληση να γίνετε μέλη! 

Τις καλημέρες μου!!!


18 Απριλίου 2015

Τα δώρα της φιλίας


Για τους φίλους τους παλιούς που ο χρόνος έχει ξεθωριάσει την όψη τους

Για κείνους τους φίλους που η απόσταση τους πήρε για πάντα μακριά μας

Για τους φίλους που άλλαξαν συνήθειες και ζωή κι έγιναν πια αγνώριστοι στα μάτια μας

Για τους φίλους που σαν φίλοι βρέθηκαν στο διάβα μας αλλά χωριστήκαμε σαν εχθροί

Για τους φίλους που ανταλλάξαμε όρκους αιώνιας αγάπης και μια μέρα έγιναν καπνός

Για τους φίλους που περπατήσαμε χιλιόμετρα αλλά βρήκαν άλλους συντρόφους στην πορεία

Για τους φίλους που στα δύσκολα λύγισαν σαν το κλαράκι

Για τους φίλους που τους αφήσαμε κι εμείς να μας αφήσουν


η συνέχεια εδώ

Να είστε όλοι καλά (ο φόρτος εργασίας είναι μεγάλος και δεν προλαβαίνω να σας τιμήσω αναλόγως)


16 Απριλίου 2015

Να ‘ναι μια νύχτα...

http://enfo.gr/ar4238


Να ‘ναι λέει μια νύχτα δροσερή μ’ ολόλαμπρα αστέρια

κι εμείς πάνω σε ένα αμάξι δίχως ουρανό,

να τρέχουμε στους δρόμους μιας πολιτείας φωτεινής

και το αεράκι να μας χαϊδεύει απαλά τα χέρια.

Να χαζεύουμε στα πεζοδρόμια χαρούμενους περαστικούς,

παρέες, φίλους, ζευγαράκια, τρελούς και γνωστικούς.

Κόσμο πολλή να μπαινοβγαίνει στα μπαράκια

κι από τα ηχεία μας να παίζουνε μουσικές στο φουλ

και να αντηχούν μέχρι το φεγγάρι ταξιδιάρικες ηλεκτρικές κιθάρες.

Κι εσύ δίπλα μου να με ακούς να τραγουδώ και να μου λες:
«Θα είσαι το κορίτσι μου για πάντα

Κι εγώ μαζί σου να ξαναγίνομαι δέκα οκτώ χρονών και να σου λέω:
«Θα είσαι το αγόρι μου για πάντα

Κι αυτή η νύχτα να ‘ναι παντοτινά καλοκαιρινή σε έναν κόσμο που τα όνειρα κρατούν για πάντα!

Παρακαλώ ανοίξτε τέρμα τα ηχεία και ακούστε! Πάμε!!!


14 Απριλίου 2015

Μικρές Πασχαλινές εικόνες



Με λιακάδα και χρώματα να αρχίζουν οι ετοιμασίες.


 Ένας να 'ναι στα κάρβουνα κι άλλος στο τηγάνι.

Οι συνήθεις ύποπτοι να παραμονεύουν για κεράσματα.



Και μετά το γεύμα η γλυκιά ραστώνη της Άνοιξης.



 Χριστός Ανέστη και ότι καλό λαχταράει η καρδιά μας να έρθει.

Και ένα τραγουδάκι για να θυμόμαστε τη συναυλία στις 22 του Απρίλη στο Σταυρό του Νότο.




11 Απριλίου 2015

Καλή Ανάσταση!

Και η ζωή συνεχίζεται...




Μια ιδέα από τον Επιτάφιο μας...


Μια ιδέα από τα πλεκτά αυγά μας...


 Και πολλές ευχές από μένα και τον Τζίμη το πανκιό που είναι χαρούμενος στο καινούριο του σπίτι μαζί με τα άλλα παιχνίδια της μικρής ανιψιάς! 


10 Απριλίου 2015

Της Μεγάλης Παρασκευής


Είναι ένα μοιρολόι που το ακούω μια φορά το χρόνο κάθε Μεγάλη Παρασκευή. 
Ένα μοιρολόι αλλιώτικο αλλά τόσο βαθύ. 

Let me stay here by your side
be one with you my precious child
Let me cover your bed with tears
I will save you from all fears
I burn the candles for your soul
I sing you prayers as the preacher told
I bring you flowers, I dress in black
though I know this cannot give you back
Chorus:
I sleep by your shadow
remembering your light
In my heart
I'm with you every night
Far goes your journey
into the unknown
wherever you might be
be well my son
Why just you my flesh and blood
I cannot live nor understand
my dearest treasures to be found
six feet under in sacred ground
Watch me bleed you lucky ones
I envy you your living sons
I'll give mine the strength of my faithful breath
I will mourn him to my death

Read more: Candlemass - 'mourner's Lament' Lyrics | MetroLyrics 


Πένθος και ελπίδα πάνε μαζί χέρι-χέρι.
Πάντα κάτι χάνουμε και κάτι άλλο κερδίζουμε στη θέση του. Ειρήνη σε αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχει, παρά μονάχα μικρά καταφύγια χαράς.
Είναι αναπόφευκτο πως κάποιοι άνθρωποι θα μας σταυρώνουν κι ενίοτε με τη σειρά μας θα σταυρώνουμε κι εμείς κάποιους άλλους. 
Κι άλλοτε αυτή η σταύρωση έχει γεύση προδοσίας 
κι άλλοτε σωτηρίας. 
Για όλα αυτά όμως που δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και για όλα τα άλλα που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε 
δεν έχουμε παρά να ελπίζουμε. 
Έτσι κι αλλιώς για κάποιο λόγο, όλα οδηγούνε κάπου.
Καλή μας Ανάσταση!




7 Απριλίου 2015

Συναυλία αλληλεγγύης στο Σταυρό του Νότου

Ματούλα Ζαμάνη & Μαρία Παπαγεωργίου 

με μια «σχεδία»


Ματούλα Ζαμάνη & Μαρία Παπαγεωργίου με μια «σχεδία»
Την Τετάρτη 22 Απριλίου, στην κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου, η Μαρία Παπαγεωργίου και η Ματούλα Ζαμάνη ενώνουν τις δυνάμεις τους με το enfo.gr, σε μια συναυλία για την υποστήριξη του περιοδικού δρόμου «σχεδία».

Η Μαρία Παπαγεωργίου και η Ματούλα Ζαμάνη μας ταξιδεύουν με μια «σχεδία» στο πρώτο τους μουσικό ραντεβού επί σκηνής, παρουσιάζοντας η καθεμία το δικό της ιδιαίτερο πρόγραμμα. Την Τετάρτη 22 Απριλίου, στην κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου (ώρα έναρξης 21:00), η διαδικτυακή κοινότητα enfo.gr μας προσκαλεί σε μια βραδιά με ισχυρό καλλιτεχνικό αλλά και κοινωνικό πρόσημο, για την υποστήριξη του περιοδικού δρόμου «σχεδία».




«Με τους ανθρώπους που αγαπάμε, για τους ανθρώπους που αγαπάμε, ελπίζουμε να κάνουμε τον τόπο αυτό πιο ανθρώπινο», δήλωσαν η Μαρία Παπαγεωργίου και η Ματούλα Ζαμάνη.


«Όπως ακριβώς συμβαίνει με το enfo.gr, η «σχεδία» είναι μια παρέα ανθρώπων που σκέφτεται, ανησυχεί και αγωνίζεται για μια πιο δίκαιη κοινωνία, μια κοινωνία όλων. Οι δε άνθρωποι που διανέμουν τη «σχεδία» (οι πωλητές της) δεν έχουν βγει από καμία «διπλανή πόρτα». Από την πόρτα μας έχουν βγει όλοι. Είναι εμείς. Είναι συνάνθρωποί μας που αγωνίζονται με περισσή αξιοπρέπεια και αποφασιστικότητα να ξανακερδίσουν, στην ουσία, τις ίδιες τους τις ζωές. Αλλά η καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού μας αφορά όλους και είμαστε πολύ χαρούμενοι που σε αυτή την προσπάθεια δεν είμαστε μόνοι. Ευχαριστούμε θερμά τους φίλους μας από τη μεγάλη διαδικτυακή παρέα του  enfo.gr για την αγάπη και υποστήριξη, όπως, από τα βάθη της καρδιάς μας, θέλουμε να ευχαριστήσουμε τη Ματούλα Ζαμάνη και τη Μαρία Παπαγεωργίου που ανταποκρίθηκαν αφιλοκερδώς σε αυτό το κοινωνικό κάλεσμα. Ραντεβού την Τετάρτη 22 Απριλίου, λοιπόν, στον Σταυρό του Νότου», σημείωσε η «σχεδία».


«Το enfo.gr είναι μια διαδικτυακή κοινότητα ανοιχτή σε όλους εκείνους που δεν μένουν εκτός πραγματικότητας, αλλά επιλέγουν να σκέφτονται, να (αντι)δρουν και να εκφράζονται. Τα χιλιάδες ενεργά της μέλη λοιπόν δεν θα μπορούσαν να μείνουν απλά στην έκφραση και την επικοινωνία μέσω του δυνητικού κόσμου του διαδικτύου. Η υποστήριξη των αστέγων μέσα από την ενεργητική προσέγγιση του περιοδικού δρόμου «σχεδία» είναι για την κοινότητα του enfo.gr απλά μια φυσιολογική εξέλιξη. Η Μαρία Παπαγεωργίου και η Ματούλα Ζαμάνη θα προσθέσουν το δικό τους “soundtrack” στα πρώτα βήματα αυτής της εξέλιξης και τις ευχαριστούμε για αυτό», υπογράμμισε το enfo.gr.


Σταυρός του Νότου (κεντρική σκηνή) - Τετάρτη 22 Απριλίου (ώρα προσέλευσης 21:00) Είσοδος: 12 ευρώ (με μπύρα/κρασί )

Σημειώσεις προς συντάκτες:
Επισυνάπτεται η αφίσα του live, καθώς και φωτογραφικό υλικό
Δείτε εδώ περισσότερα για το περιοδικό δρόμου Σχεδία
Δείτε εδώ περισσότερα για τη διαδικτυακή κοινότητα enfo.gr
Περισσότερες πληροφορίες:
Ιάσονας Κάντας, ομάδα διαχείρισης enfo.gr, κιν: 697 29 38 640, kantas.iasonas@gmail.com

ΥΓ. Αυτό φίλοι μου είναι το επίσημο δελτίο τύπου για τη συναυλία αλληλεγγύης στο Σταυρό του Νότου. Ο σκοπός είναι καλός και θα σας ζητούσα με μεγάλη λαχτάρα να αναδημοσιεύσετε αυτήν την ανάρτηση στα ιστολόγιά σας και γενικά όπου μπορείτε. Και όσοι είστε από Αθήνα να τιμήσετε την εκδήλωση με την παρουσία σας. 

Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε σε εποχές τόσο δύσκολες για όλους μας. 

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα σε όλους!!!


3 Απριλίου 2015

Βάλλε καφέ #8 Η μεγάλη έξοδος



Σαν βλέπω όνειρα το βράδυ είναι τόσο ζωντανά που ανταναριάζει η ψυχή μου. Από τέτοιο όνειρο ξύπνησα εχθές και άλλη έγνοια δεν είχα εξόν από το τι θα μου συνέβαινε μέσα στη μέρα. Βρε τι λαχτάρα θα με βρει πάλι, συλλογιζόμουνα κι έκαμα συνέχεια το σταυρό μου.

Καμπάνες πένθιμες ακούστηκαν από την εκκλησιά και αφού Μεγάλη Παρασκευή δεν έφτασε ακόμα, κάποιο θανατικό θα χτύπησε πάλι το χωριό. Κόσμος πολύς μαζώχτηκε στο προαύλιο και μεγάλη πομπή έφτασε ως τα μνήματα. Βρε πού στο καλό βρεθήκανε τόσοι νοματαίοι στο κορφοβούνι; Είχαμε τόσο σπουδαίο συντοπίτη και δεν το ξέρα;

Κι όλο και ζύγωνε πιο πολύ το μπουλούκι και όλο και ξεχώριζα κι από καμιά φάτσα από το παραθύρι μου. Σιγά, σιγά οι νοματαίοι έφταναν και μέχρι το κατώφλι μου. Μέσα στην ανακατωσούρα μια γυναίκα γύρω στα πενήντα κοντοστάθηκε στην αυλόπορτά μου και σκούπισε με ένα μεταξωτό μαντίλι το φαρδύ μέτωπό της.

Μα τω Θεώ σας λέω, τέτοιο μέτωπο πλατύ δεν είχα ξαναδεί στη ζωή μου. Έτσι όπως έπεφτε ο ήλιος πάνω του, στραφτοκοπούσε σαν καλογυαλισμένο ασημικό. Τα μαλλιά της ήταν μαύρα σαν του κόρακα και άγρια σαν τις μπατανόβουρτσες που πλένουμε τα χαλιά. Η κοψιά της ήταν καλοβαλμένη σαν νιας  κοπέλας αλλά το πρόσωπο της πρόδιδε τα χρόνια της.

-Καλημέρα, της είπα, γυρεύετε κάτι;

-Αχ λίγο νερό αν σας είναι εύκολο.

-Αμέσως, παρακαλώ, περάστε λίγο μέσα να ξαποστάσετε.
 Και μέχρι να τελειώσω τη φράση μου, είχα ήδη πεταχτεί στην αυλή και της άνοιξα την πόρτα.

Κατάκοπη μα και κορδωμένη, πέρασε σαν κόμισα στο φτωχικό μου.

-Σας ευχαριστώ πολύ, ψέλλισε και έβγαλε τα γυαλιά της.

Γνωστή φυσιογνωμία μου φάνηκε αλλά δεν έδωσα σημασία. Τόσο κόσμο συναντώ όλο και κάπου θα την είχα τρακάρει και δε θα θυμόμουν.

-Δικό σας το σπίτι; με ρώτησε.

-Μπα όχι, το νοικιάζουμε προσωρινώς.

-Θα πάτε αλλού φαντάζομαι.

-Ναι, έτσι λέμε.

-Και πολύ καλά θα κάνετε. Να πάτε σε καλύτερη περιοχή. Εδώ ακόμα βοσκούνε πρόβατα. 

-Καθίστε να σας φέρω το νεράκι σας, μη στέκεστε όρθια.

Κι όσο εγώ της γέμιζα το ποτήρι, εκείνη εξέταζε προσεκτικά τον χώρο σα να θελε να του βρει κουσούρια. Το πένθος φέρνει παραξενιές, συλλογίστηκα.

-Το νεράκι σας, ορίστε.

-Τι είναι αυτό; Ρώτησε έντρομη, κοιτάζοντας το ποτήρι με αηδία. 

-Το νεράκι σας.

-Από τη βρύση; 

-Μα ναι, είναι πεντακάθαρο το νεράκι μας εδώ. Κατευθείαν από το βουνό.

-Καλά και δεν σας βρίσκετε λίγο evian, λίγο perrier;

- Να πεταχτώ στο μάρκετ να σας φέρω αν είναι.

-Όχι, όχι εντάξει, μη σας βάζω σε κόπο. Δεν πειράζει.

-Καλοσύνη σας, της αποκρίθηκα, προσπαθώντας να κρύψω την έκπληξή μου.

-Συμπαθητικός ο καναπές σας μπορώ να πω, τα ριχτάρια όμως από πού τα πήρατε; 

-Από την λαϊκή. Τι το θελα όμως και το ξεστόμισα, αυτό η δόλια, η χριστιανή; Άλλαξε η όψη της παλαβής και στράβωσε το σαγόνι της σαν να χε πάθει εγκεφαλικό.

-Από πού τα πήρατε λέει; Αν είναι δυνατόν! Και πώς αντέχετε; 

-Γιατί να μην αντέχουμε καλέ, μια χαρά ριχτάρια είναι, τη δουλειά τους την κάνουνε. Να σας πω; Καφεδάκι να σας κάνω ή δεν καταδέχεστε ούτε τον ελληνικό;

-Πράγματι θα προτιμούσα έναν εσπρέσο ή φίλτρου αλλά δεν εμπιστεύομαι του εμπορίου και φαντάζομαι πάρε δώσε με Ιταλία δεν έχετε. Κάντε μου έναν ελληνικό αν προτιμάτε.

-Αμέσως.

-Δε μου λέτε, το σπιτάκι σας έχει και roof garden;

- Θα μπορούσατε να το πείτε κι έτσι, μια ωραία ταράτσα έχει που δεν την αξιοποιήσαμε και πολύ γιατί έχει θέμα με τη μόνωση.

-Μπορώ να χρησιμοποιήσω το τηλέφωνό σας; 

-Και το ρωτάτε; Ελεύθερα.

-Ευχαριστώ πολύ.

Και μέχρι να μιλήσει η παλαβή στο τηλέφωνο και μέχρι να ψήσω εγώ τον καφέ, σηκώθηκε ένας δαιμονισμένος αέρας έξω και μου σήκωσε όλες τις γλάστρες! Και ένα τρελό βουητό σαν τουρμπίνα αεροπλάνου με έριξε κάτω. Τότε έτρεξε η παλαβή να ανέβει τις σκάλες κι εγώ την ακολούθησα κουτρουβαλώντας να την πιάσω.

-Καλέ πού πάτε κυρία; Πού πάτε τρελαθήκατε; Τι πάτε να κάνετε; Της φώναξα.

Σαν αίλουρος τα ανέβαινε τρία-τρία τα σκαλιά και σα να 'τανε στο σπίτι της, άνοιξε την πόρτα της ταράτσας και πανικόβλητη αντίκρισα ένα ελικόπτερο να προσγειώνεται στο δώμα μου! Κι εκεί μόλις κατάλαβα επιτέλους η χαζή, πως την παλαβή την έλεγαν Σταμάτη!


1 Απριλίου 2015

Γράμμα στη μικρή ανιψιά μου


Κοριτσάκι μου καλό

Από τη μέρα που φώλιασες στην κοιλίτσα της μανούλας σου, είναι τόσα πολλά αυτά που θέλησα να σου πω. Σε βλέπω μέρα με τη μέρα να μεγαλώνεις, να γελάς και να βιάζεσαι να γνωρίσεις τον κόσμο. Σε βλέπω με πόση λαχτάρα θέλεις να μιλήσεις και να κάνεις όσα κάνουν οι μεγάλοι.

Γλυκό μου κοριτσάκι, θέλω να σου πω πως σε περιμέναμε χρόνια. Σε περιμέναμε από τότε που πηγαίναμε με τη μανούλα σου σχολείο και δίναμε όρκο πως εμείς δεν θα γινόμασταν ποτέ σαν τις δικές μας μάνες. Γιατί να ξέρεις κοριτσάκι μου ότι δεν είναι όλα τα παιδάκια το κόσμου τυχερά. Είσαι όμως ματάκια μου είσαι, γιατί δεν έτυχες, πέτυχες. Σε περιμέναμε από χρόνια πριν.

Πίσω από κάθε απόφαση, από κάθε στόχο και κάθε όνειρο βρισκόσουν εσύ. Γιατί τα παιδιά για να έρθουν στον κόσμο ευτυχισμένα, πρώτα τους στρώνουμε τον δρόμο, με τις πράξεις μας και τις επιλογές μας. Ξέραμε καλά πως κάθε τι που θα κάναμε στη ζωή μας, καλό ή κακό θα είχε αντίκτυπο σε σένα, γιατί οι αμαρτίες των γονέων, πάντα παιδεύουνε τα τέκνα. Εμείς όμως δεν θέλαμε εσύ να παιδευτείς, όχι τουλάχιστον από δικό μας ηθελημένο λάθος.



Η συνέχεια εδώ


Ο ήλιος είναι εδώ, επέστρεψε, εγώ παραμένω αλλού... τρεχάματα και φασαρίες στο τετράγωνο να μην πω καλύτερα στην 16η. Δεν πειράζει, δεν χανόμαστε εμείς. :)

Να είσαι καλά και να μη το βάζετε κάτω. Ο ουρανός θα γίνεται όλο και πιο γαλανός!


Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

my store on etsy

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets