14 Σεπτεμβρίου 2015

Χαλκίς #3

΄
Η βόλτα στη Χαλκίδα είναι μεγάλη και δε θα τελειώσει έτσι εύκολα. Μια μικρή όμορφη πόλη που περπατιέται ολόκληρη απ' άκρη σ' άκρη. Τα προβλήματά είναι πολλά, αλλά αυτή είναι η κοινή μοίρα όλων των ελληνικών πόλεων που τα ιστορικά τους μνημεία μένουν αναξιοποίητα.

Πρώτη στάση το ξενοδοχείο Χαρά, το οποίο το παρουσιάζω για έναν και μοναδικό λόγο. Για την μικρή μασκότ του. Όταν άλλες επιχειρήσεις θεωρούν πως τα κατοικίδια και ειδικά τα ταλαίπωρα ημίαιμα είναι επιζήμια για τον τζίρο τους, το συγκεκριμένο ξενοδοχείο έχει την τετράποδη ομορφιά, βοηθό στη ρεσεψιόν. Η πρώτη που θα πει καλημέρα στους πελάτες και η τελευταία που θα πει καληνύχτα. Γι' αυτό λοιπόν αν ο δρόμο σας περάσει από Χαλκίδα θα ξέρετε πως το Hara hotel είναι όνομα και πράγμα. (και με εκπληκτική θεά στα τρελά νερά παρακαλώ!)

Στα πέριξ του ξενοδοχείου τα παλιά αρχοντικά στολίζουν τις γειτονιές με τις αυλόπορτές τους και τέρμα πάνω στην ακρόπολη της παλιάς πόλης στέκει αγέρωχο το κάστρο του Καράμπαμπα.





ΥΓ. Έξω έχει μια γλυκιά ζέστη κι έναν ολόλαμπρο ήλιο. Ο αγαπημένος Σεπτέμβρης βρίσκει και πάλι τον εαυτό του. Ο πιο γλυκός μήνας του χρόνου, που παντρεύει το καλοκαίρι με την άνοιξη και το ρομαντικό Φθινόπωρο. 

Δεν ξέρω για σας αλλά προσωπικά πιστεύω πως το τετράμηνο που ακολουθεί είναι το ομορφότερο και γιορτινότερο όλου του χρόνου. Ίσως γιατί είναι το πιο παιδικό και αθώο από όλα. Το πιο ευωδιαστό και χαρούμενο. Είναι η αρχή του χρόνου. Όπως κανονικά θα είχε νόημα να είναι, γιατί μετά τη μεγάλη ανάπαυλα του θέρους, οι μηχανές της ζωής μας παίρνουν και πάλι μπροστά. Και γιατί πάντα μα πάντα το Φθινόπωρο κάνουμε όλοι ξανά μια καινούρια αρχή. Βάζουμε νέους στόχους, κάνουμε καινούρια σχέδια και προσπαθούμε και πάλι να γίνουμε όσο καλύτεροι μπορούμε. 

Καινουργίλα. Όλα μυρίζουν καινουργίλα. Τα άγραφα τετράδια, τα φρεσκο-εκτυπωμένα βιβλία, οι μπουζάτες (=πεντακάθαρες)  τσάντες, τα ξυσμένα μολύβια, οι ξυλομπογιές και οι ακουαρέλες. Και μέχρι να ξεθυμάνουν αυτά τα αρώματα, αρχίζουν οι προετοιμασίες των Χριστουγέννων. Γιρλάντες, λαμπιόνια, κάλαντα και ζεστά ροφήματα. 

Μια υπέροχη περίοδος που όλοι μηδενίζουμε τα κοντέρ και πάμε πάλι απ' την αρχή. 




Show Comments: OR

4 σχόλια:

ΕΚΦΡΑΣΟΥ είπε...

Μα να ειμαστε τοσο κοντα και να μη βρεθουμε;
Δε το ξεραμε
κριμα
ευχομαι την επομενη φορα

φιλακια πολλα πολλα

Christina Andromeda είπε...

Την επόμενη φορά θα πιούμε καφεδάκι!!!!!!! Και φυσικά θέλω πολύ να σου συστήσω έστω και διαδικτυακώς τις φίλες μου κάτω. Είστε στα ίδια μήκη κύματος!

Giannis Pit είπε...

Χαλκίδα αγαπημένη και πανέμορφη. Καλησπέρα σου Χριστίνα.

Άννα... είπε...

Χμμμ, έχει και φρεσκότατα ψαρικά στη Χαλκίδα! Πηγαίναμε συχνά εκεί όταν ζούσε ο πατέρας μου. Βλέπεις κατοικούσαμε τότε στο πατρικό μου σας Αθήνας και ήμασταν κοντά!

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets