30 Ιανουαρίου 2015

Βάλε καφέ #2 (καθρέφτη, καθρεφτάκι μου..)


-Τίι;;;;; Έκανε η αμερικάνικη Vogue αφιέρωμα στο αναρχοκουμούνι την Περιστέρα, το ταγάρι και δεν έκανε σε μένα;;;!!! Σε μένα τον Πρόεδρο!Τον απόλυτο και τον ερωτικό; Το δεξί χέρι του Θεού; 

Είπε ο Αντωνάκης έξαλλος  μπροστά στον καθρέφτη του και έδωσε ένα παθιασμένο φιλί στο είδωλό του. Ύστερα ντύθηκε και κίνησε για τη συνεδρίαση... 


''Ήρθε μια γριά απ'την πόλη κι έφερε το χάσει-χάσει. Παναγίτσα μου να Χάσει''
έλεγε και ξανάλεγε από μέσα του κι όλο έμπηγε καρφίτσες στο ομοίωμα του Αλέξη. 

-Το προβάδισμα του σιχαμένου μικραίνει συνεχώς και στο τέλος θα ανατραπεί και θα κερδίσουμε τις εκλογές! Γιατί πρώτον ο λαός δεν ξεχνάει ποιοι τον έσυραν στις εκλογές που δεν τις ήθελε! Θα κερδίσουμε τις εκλογές γιατί μόνο εμείς έχουμε πολιτική και πρόγραμμα για την εύθραυστη ελληνική οικονομία, που μπορεί τα τελευταία δυόμισι χρόνια να έκανε μεγάλα άλματα (τι έκανε λέει;;; μάλλον αυτοί που αυτοκτόνησαν έκαναν άλματα από τις ταράτσες..) αλλά δεν βγήκαμε ακόμα πλήρως από την κρίση. (δηλ, βγήκαμε λιγάκι από την κρίση;Δηλ πήραμε λιγάκι τα πάνω μας και δε το ξέρουμε;; Οέο; το υπόλοιπο παραλήρημα εδώ: Εισήγηση του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Γραμματείας της ΝΔ )

Αν το πρόβλημα του Tony είναι ότι δεν του έκανε αφιέρωμα η Vogue, ο γαλαξίας έχει τις δικές του στιλιστικές προτάσεις από μία εκπληκτική σειρά αντρικών ρούχων της τελευταίας  collection  του Rick Owens: QAW15


Αυστηρές και minimal γραμμές που αφήνουν όμως εκτεθειμένα τα επίμαχα σημεία, μιας και ο Πρόεδρός μας, αφενός είναι ερωτικά πολύ δραστήριος κι αφετέρου, απέδειξε σε όλους περίτρανα ότι είχε βεβαίως το σθένος να παραδώσει το Μαξίμου, αλλά ας όψεται η προβοκάτσια που του έστισαν οι σιχαμένοι. (οκ εντάξει κι επειδή μας τα έκανε τσουρέκια)


Και τώρα πάμε κάπου αλλού. Πάμε Hollywood και UK!

Πάμε στον Russell Brand, ναι σε 'κείνον τον εκκεντρικό χουλιγουδιανό κωμικό που ήταν παντρεμένος με την Katy Perry, που τον έβλεπες κι έλεγες ''μωρέ τι ειν' τούτο;'', σε 'κείνον που έπαιζε σε κάτι σαχλοκωμωδίες κι όλο έβγαινε πιωμένος και μαστουρωμένος.

Κι όμως το ''μην κρίνεις για να μην κριθείς'' κολλάει γάντι στην περίπτωσή του.
http://www.russellbrand.com

Ο Rusell που λέτε, το 2013 πήγε να παραλάβει στο βραβείο που του απονεμήθηκε για τους άνδρες της χρονιάς  και αντί να πει τις κλασσικές μπαρούφες "Ευχαριστώ τη μάνα μου που μ έκανε ωραίο'' κατήγγειλε την Αμερικάνικη Κυβέρνηση για τον πόλεμο στη Συρία και έκραξε και τον χορηγό της βραδιάς, την εταιρεία Hugo Boss για τις ιστορικές δοσοληψίες της με τον Χίτλερ. ΄


Δεν τον έδιωξαν λοιπόν, μονάχα κλοτσηδόν από τη φιέστα, αλλά αν δείτε και στο βιογραφικό του http://www.imdb.com/name/nm1258970/ δε γύρισε και καμία καινούρια ταινία από τότε! Τυχαίο; Δε νομίζω.

Ο Ράσελ μάλιστα, πρόσφατα ετοίμασε κι ένα ρεπορτάζ για τις εξελίξεις στη χώρα μας, εκφράζοντας την δυσαρέσκειά του για την ανυπαρξία μίας προοδευτικής φωνής στο Βρετανικό κοινοβούλιο. Με τον ενθουσιασμό του πρωτάρη, αγκάλιασε την πρωτοβουλία των Ελλήνων να στηρίξουν την αλλαγή και την πρόθεση του Ζίπρας (όπως τον προσφώνησε) να τερματίσει τη λιτότητα και να πατάξει την ολιγαρχία της διαφθοράς. 




Εμείς θα του πούμε πως μία Ελλαδίτσα μόνη, δεν μπορεί να κάνει τη διαφορά. Θέλουμε υποστήριξη και μαζικά κινήματα από όλους τους λαούς της Ευρώπης. Πρέπει να γίνει συνείδηση όλων των Ευρωπαίων πως η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο και η μπάλα θα μας πάρει όλους!

Αλλά ο Mr. Spock μίλησε! 


''Στις κρίσιμες στιγμές οι άνθρωποι βλέπουν αυτό που κατά βάθος εύχονται...''
Κι επειδή οι καλές ευχές είναι πάντα αυτές που εισακούονται, ας ευχηθούμε για την Ελλάδα μας το καλύτερο! 
Λίγη πίστη παραπάνω!



29 Ιανουαρίου 2015

Βάλε καφέ #1 (πρεμιέρα)


Εγκαινιάζω μία καινούρια στήλη με τον συνθηματικό τίτλο "Βάλε καφέ''.
Κατά καιρούς σας έχω συνηθίσει στο καλαμπούρι και το λακιρντί αλλά είπα επιτέλους αυτό να αποκτήσει και έναν πιο επίσημο χαρακτήρα.
Με το που θα βλέπετε τον τίτλο και την εικόνα, θα παίρνετε τον καφέ σας και τα τσιγάρα σας και θα έρχεστε να κουτσομπολέψουμε παρέα.

Χαμός σου λέει στα πηγαδάκια του Κολωνακίου. Η πρώτη κυρία της Ελλάδος έδωσε χιλόπιτα σε κοτζάμ αμερικάνικη Vogue. Μάπα λέει ο Alexander McQueen και οι Marni το νέο trend είναι τα budget friendly συνολάκια. Η Περιστέρα το δήλωσε καθαρά, ''η υψηλή ραπτική είναι έξω από την κουλτούρα μου!'' Ε κι αφού ολόκληρη πρώτη κυρία έδωσε το στίγμα πως οι πάγκοι τις λαϊκής και τα καταστήματα του συρμού δεν είναι για τη φτωχολογιά αλλά για όσους έχουν κοινωνικές ευαισθησίες, το πήραν απόφαση οι Κολωνακιότισσες να της μοιάσουν.

-Καλέ ναι δεν τα 'μαθες δεν είναι in σου λέει να φοράς μάρκες. Στα no name είναι η ουσία του στυλ.
-Ναι, ναι! Το άκουσα κι εγώ. Αφού το είπε και ο νέος Υπουργός μας, αυτός ο αψηλός ο γυμνασμένος με το διαπεραστικό τo βλέμμα, πως και οι cayenne είναι très banal! 
-Και τώρα δηλαδή με τι θα κυκλοφορούμε χρυσή μου;
-Μα με τα πόδια, το ποδήλατο και τον ηλεκτρικό! Να κάνουμε και λίγη γυμναστική! Άντε κι αν θες να πας στο Σούνιο πάρε ένα κατσαριδάκι.


Στο μεταξύ κάποιοι βιάστηκαν να καυτηριάσουν την συνεργασία Ψεκασμένου -Αλέξη, ενώ δεν αντιλήφθηκαν ότι το αληθινό ειδύλλιο κρυβόταν αλλού.
Με ροζ τουλίπες (Τα λουλούδια στην κυρία από μένα) περίμενε μισή ώρα στημένος ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης την Ζωή Κωνσταντοπούλου και δεν διαμαρτυρήθηκε ούτε λεπτό. Βρε δε του το χα του Βαγγέλη να γουστάρει τις νταρντάνες! Άτσα;;; Και τι γλύκα που είχε ο Βαγγέλης στη φωνή και τι τρυφερότητα στον εναγκαλισμό και τον ασπασμό! Και παράδοση ιδιαιτέρου μαθήματος για τη λειτουργία της Βουλής με δική του πρωτοβουλία  και ανανέωση του ραντεβού τους;   Αυτό είναι κάτι παρά πάνω από απλό πολιτικό ήθος. Αυτό είναι φλογερό φλερτ!



Εμένα πάντως ρε παιδιά άλλο πράγμα με ανατρίχιασε! Η αναφορά του Βασίλη Λεβέντη στην Θεσσαλονίκη! Οι καφετέριες λέει της παραλίας είναι στέκια πολιτικών ζυμώσεων! Ναι έτσι είπε! Αν δε με πιστεύετε δείτε την χθεσινοβραδινή εκπομπή του Θέμου...

Ερωτηθείς ο Βασίλης για το μεγάλο ποσοστό που πήρε στη Θεσσαλονίκη, απεφάνθη πως η αιτία είναι οι καφετέριες της παραλιακής, οι οποίες λειτουργούν σαν τα παλιά αστικά καφενεία που πήγαιναν οι λόγιοι και οι διανοούμενοι και αντάλλασσαν πολιτικές απόψεις.


Καλά τέτοια μ@λακία ούτε ο Αντωνάκης δεν έχει πει στους Δαπίτες που ξημεροβραδιάζονται στο Ολύμπιον! Τέτοιο γλείψιμο πρώτη φορά! Να μη σχολιάσω δε το κόρδωμα που είχε ο Λεβέντης στο πλατό του Θέμου... κατά τα άλλα είναι άμεμπτος και καταγγέλλει τη διαφθορά των πάντων. Τα οικονομικά εγκλήματα του Θέμου δεν τον ενοχλούν...

Μήπως να ξανά ηχογραφήσει ένα δισκάκι καλύτερα;;;


Α και τώρα που είπαμε Δαπίτες... έγκυρες πηγές λένε πως θα κατέβουν στο Σύνταγμα τα μέλη της ΔΑΠ  να διαδηλώσουν κατά της αναστολής των διαγραφών των αιώνιων φοιτητών και της επαναφοράς του ασύλου.
Γιατί οι φοιτητικοί αγώνες πρέπει να δικαιώνονται! Τόσα πάρτυ και εκδρομές στη Μύκονο δεν πρέπει να πάνε χαμένες! (no offence)








Τα βαραβειάκια συνεχίζουν εδώ!


26 Ιανουαρίου 2015

Au revoir Demis

Goodbye My Love


Hear the wind sing a sad old song
It knows I'm leaving you today
Please don't cry or my heart will break
When I go on my way


Goodbye my love, goodbye
Goodbye and au revoir
As long as you remember me
I'll never be too far


Goodbye my love, goodbye
I always will be true

So hold me in your dreams
Till I come back to you

See the stars in the skies above
They'll shine wherever I may roam
I will pray every lonely night
That soon they'll guide me home


Goodbye my love, goodbye
Goodbye and au revoir
As long as you remember me
I'll never be too far


Goodbye my love, goodbye
I always will be true
So hold me in your dreams
Till I come back to you



Έτσι είναι η ζωή, χαρές και λύπες. Χαμόγελο και δάκρυ. Και σήμερα οι Έλληνες έχουμε έναν καλό λόγο να χαμογελούμε κι έναν καλό λόγο να δακρύζουμε. 

Αποχαιρετούμε τον Ντέμη το αγαπημένο παιδί της Αφροδίτης, την πιο γλυκιά και ζεστή φωνή που έστειλε ποτέ της η Ελλάδα στο εξωτερικό.
Μας τίμησε, μας έκανε περήφανους, μας συγκίνησε. 


Ο Ντέμης Ρούσσος (Αρτέμιος Βεντούρης Ρούσσος) γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μέσα από το μουσικό συγκρότημα Aphrodite's Child, από το οποίο αναδείχτηκε και η έτερη συγκλονιστική φυσιογνωμία, Βαγγέλης Παπαθανασίου.


Δε θέλω να αναλωθώ σε πολλές βιογραφικές αναφορές, παρά μονάχα να του ευχηθώ καλό ταξίδι!
Κάποιοι άνθρωποι ξεχωρίζουν, γιατί τα χαρίσματά τους ακτινοβολούν και σκορπούν αγάπη και ευλογία.
Είχε ακόμα πολλά να μας δώσει αλλά στη ζωή δεν υπάρχει πρόγραμμα.

Au Revoir Demis
σ' αγαπάμε!

Η επικαιρότητα τρέχει. Το μετεκλογικό κλίμα είναι ίδιο με το προεκλογικό. 
Κάποιοι δεν αποδέχονται το εκλογικό αποτέλεσμα και εύχονται τα χειρότερα
 για τη χώρα για να κουνήσουν κατόπιν χαιρέκακα το δάχτυλό τους στο λαό.
Η αλήθεια είναι ότι η χώρα αλλάζει.
Οι Έλληνες αλλάζουν.
Σύμπραξη αριστερού-δεξιού κόμματος;;;
μμμμ κι όμως ναι,
γιατί είπαμε τις ιδέες, τις καθορίζουν οι άνθρωποι κι όχι οι ιδέες του ανθρώπους.
Μήπως είναι μια ιστορική στιγμή να μπει μια τελεία στην διαχρονική εμφυλιοπολεμική έχθρα των παππούδων μας (την οποία παραδόξως συνεχίζουν να την πυροδοτούν οι γνωστοί ακροδεξιοί της ΝΔ και της ΧΑ) και να καταρριφθούν κάποια στερεότυπα;
Οι υπόλοιπες σκέψεις εν καιρώ.

Υπενθυμίζω

Στον ακόλουθο σύνδεσμο της προηγούμενης ανάρτησης, 
παραλαμβάνετε κάποιοι, ένα βραβειάκι που αλλάζει χέρια διαρκώς.



Η αγάπη είναι οξυγόνο στην enfo.gr


με την υπογραφή μου.

Και μια απλωμένη μπουγάδα αλλά και βόλτες στη Θεσσαλονίκη στο 


25 Ιανουαρίου 2015

Μοιράζω βραβειάκι!


Έλαβα κι εγώ το βραβειάκι της μπλογκογειτονιάς με σειρά παραλαβής από:
το Κατερινιώ
το Ρηνιώ
και τα κουρτσούδια
Μαρία & Όλγα  

Για να ανταποδώσω την τιμή προσφέρω τα ψηφιακά χειροποίητα δωράκια μου.
Προσπάθησα να τα κάνω ταιριαστά με το παρουσιαστικό των ιστολογίων σας.

Κατερίνα: 

Ειρήνη :


Μαρίνα- Όλγα:

Το Ερωτηματολόγιο:

1) Γιατί ξεκινήσατε το blog;

Το ξεκίνησα για να σταματήσω να παίζω παιχνίδια στο facebook...χαχα 
(πεζό αλλά αληθινό)

2) Πείτε μας λίγο τι σας ενθουσιάζει;

Ο καφές με φίλους, 
οι συναυλίες σε ανοιχτά θέατρα,
τα υπαίθρια παζάρια,
και οι κοσμοπλημμυρισμένες πλατείες!
Και φυσικά οι ταινίες, τα βιβλία και οι ωραίες μουσικές.


3) Γιατί πιστεύετε ότι τα σχόλια και η επικοινωνία βοηθούν τους bloggers και με ποιο τρόπο;

Γιατί κάνουν ένα ιστολόγιο πιο ζωντανό, πιο διαδραστικό και βοηθάει στην καλή ψυχολογία του συντάκτη. 
Είναι μια όμορφη και ανθρώπινη επιβεβαίωση.

4) Για ποια πράγματα μιλάτε στο blog σας;

Κυρίως κοινωνικά θέματα.
Με απασχολούν πολύ τα προβλήματα των ανθρώπων και προσπαθώ να καταθέτω τα προσωπικά βιώματά μου.
Σε δεύτερη φάση καταπιάνομαι με αφηγήσεις, 
βιογραφικές ή φανταστικές.
Και σε τρίτη φάση πιάνω φωτογραφικά ρεπορτάζ 
από την πόλη της Θεσσαλονίκης όπου και ζω.
Φωτογραφικές περιηγήσεις από ταξίδια δικά μου και φίλων,
αφιερώματα σε ταινίες
και μπόλικο πλέξιμο!

5) Έχετε δημιουργήσει μια φιλική σχέση με άλλους bloggers; Έχετε γνωριστεί ποτέ προσωπικά;

Ναι αμέ! Και χαίρομαι πάρα πολύ γι αυτό!
Είναι ωραίο να ξανοιγόμαστε!

6) Πώς φαντάζεστε το blog σας σε δύο χρόνια; Τι θα θέλατε να δείτε να μεγαλώνει / να αλλάζει και με ποιο τρόπο;

Μμμ θα ήθελα κατά βάση να υπάρχει 
και να έχω χρόνο να ασχολούμαι με αυτό. 
Όλα τα άλλα τα ψάχνω!

7) Τι είναι αυτό που κάνετε καλύτερα;

Από ότι μου έχουν πει και οι φίλοι bloggers, 
αυτό που έχει τον θετικότερο αντίκτυπο στο ιστολόγιο, 
είναι τα φωτορεπορτάζ από καφετέριες της πόλης.
Σαν άτομο τώρα το φόρτε μου είναι οι αποκριάτικες μεταμφιέσεις!

8) Πόσο χρόνο αφιερώνετε στο blog σας;

Περισσότερο από όσο θα έπρεπε. 
Όταν κάθομαι ξεχνιέμαι γιατί θέλω να επισκεφτώ όλα τα ιστολόγια των φίλων.
(και πάλι όμως δεν τα καταφέρνω)

9) Πώς γεννιούνται τα post σας;

Η επικαιρότητα παίζει πάρα πολύ σημαντικό ρόλο 
και κάποια γεγονότα της καθημερινότητάς μου,
 που με επηρεάζουν θετικά ή αρνητικά.
Πολύ συχνά παίρνω πάσες και από τα θέματα των φίλων blogger.

10) Ευχές για τον αναγνώστη.

Να ξεσκάει και να κάνει καινούριους φίλους!
Να ξεκουράζει το μυαλό του,
γιατί όλη η κόπωση ξεκινάει από τις αρνητικές σκέψεις
και να είναι πάντα ευγενής 
ακόμα και με εκείνους με τους οποίους διαφωνεί.

Και τώρα προσφέρω με τη σειρά μου το Βραβειάκι
στα παρακάτω ιστόλογια:



















Και για τους παραπονεμένους  θα ακολουθήσουν δωράκια στην πορεία!
Έχουμε γιορτή!
Βέβαια το μεγαλύτερο Βραβειάκι το αξίζει η Ελλαδίτσα μας!
Είμαι περήφανη!


Να πάρουμε την Κυριακή μας πίσω!

Ξημερώνει Κυριακή



Ο παλιός φωνόγραφος
πάνω στο τραπέζι
άρχισε να παίζει
μες στη σιγαλιά

Κι η καρδιά σου έλιωσε
κι έγινε ένα δάκρυ
στων ματιών την άκρη
σα δροσοσταλιά

Ξημερώνει Κυριακή
μη μου λυπάσαι
Έιναι όμορφη η ζωή
να το θυμάσαι


Στίχοι:   Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική:   Μίμης Πλέσσας


Ένα αντιδικτατορικό τραγούδι που γράφτηκε το 1969 και δεν κόπηκε ποτέ από την λογοκρισία της χούντας, γιατί οι ''ευφυείς'' δικτάτορες δεν μπόρεσαν να αναγνώσουν την συμβολική σημασία της Κυριακής!

Η Κυριακή είναι η Λευτεριά, η Ανάσταση, η Γιορτή!

Την Κυριακή μας πρέπει να την πάρουμε πίσω,
με σύμμαχό μας την πίστη, γιατί τούτο το άδικο δε το θέλει μήτε ο Θεός!
Κι αν πεις πως το κακό είναι ισχυρότερο έχεις κόψει τα φτερά της Νίκης!

Από τις 7 το πρωί μέχρι τις 7 το απόγευμα οι κάλπες θα είναι ανοιχτές!

Βάλτε τα γιορτινά σας και πάμε!

Ένα βότσαλο στη λίμνη είναι αρκετό για να ταράξει τα νερά!
  
Σκεφτόμαστε συλλογικά, σκεφτόμαστε ανθρωπιστικά!




23 Ιανουαρίου 2015

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΩΡΑ ή ΠΟΤΕ !


Αφιονισμένοι οι εγκάθετοι αλυχτούν και καταστροφολογούν στα κανάλια, σε μία απέλπιδα ύστατη προσπάθεια να ανατρέψουν το αναπόφευκτο. Ο κόσμος ευτυχώς έχει αντιληφτεί ότι  πίσω από όλον αυτόν τον αρνητισμό δεν κρύβεται πραγματικό νοιάξημο για τη χώρα, αλλά ξεκάθαρος δόλος . Φόβος για την επόμενη μέρα που θα τους φέρει αντιμέτωπους με τις αποκαλύψεις των εγκλημάτων τους.

Το μαγαζάκι τους γκρεμίζεται αλλά η ιστορία έχει δείξει πως οι εκάστοτε καθεστωτικές δυνάμεις γίνονται πιο σκληρές και επιθετικές όταν βρίσκονται προ του τέλους τους. Η επομένη της Κυριακής δεν θα είναι η λήξη της αναμέτρησης αλλά η αρχή ενός αγώνα στον οποίο δεν θα πρέπει να μείνει ούτε ένας από εμάς αμέτοχος.

Είναι σίγουρο πως η χώρα θα μπει σε ένα ψυχροπολεμικό κλίμα στο οποίο οι συντηρητικές δυνάμεις των ισχυρών κεφαλαιούχων και των δορυφόρων τους, θα εξαντλήσουν κάθε απόθεμα μίσους και δολιότητας για να σαμποτάρουν την αλλαγή.

Μην εκπλαγεί κανένας μας αν δούμε στημένα σκάνδαλα και φασιστικά παραληρήματα να διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια μας. Κι αυτό θα είναι το μεγάλο στοίχημα. Να κρατήσουμε όλοι μας την δημοκρατία ψηλά, με σύνεση, ενεργή συμμετοχή και ψύχραιμη επιμονή.


Τίποτα δε θα είναι ρόδινο κι αν η μοναδική πηγή εισοδημάτων εν αρχή θα είναι οι απολαβές από τα ποικίλα οικονομικά εγκλήματα, η αντίσταση που θα προβάλλουν οι έχοντες και οι κατέχοντες θα είναι μεγάλη! Και να θυμόμαστε πως οι κατέχοντες δεν είναι τυχαία πρόσωπα αλλά πολίτες του παρακράτους που αλώνιζαν ελεύθερα μέχρι σήμερα, με την προστασία εγκληματικών οργανώσεων και συμμοριών.

Μεγάλη προσοχή θέλει και το μίσος που μπορεί να απελευθερωθεί από τον ταλαιπωρημένο λαό. Μεγάλη προσοχή γιατί τα αντίποινα δεν δικαιώνουν κανέναν αγώνα. Αντίθετα μάλιστα τον υπονομεύουν.

Η δική μας ευθύνη είναι να δώσουμε πίστη και εμπιστοσύνη στην  αλλαγή του συστήματος διακυβέρνησης. Να επιμείνουμε και να στηρίξουμε έναν αγώνα κοινωνικών και εργασιακών διεκδικήσεων,  που τόσο βίαια μας στερήθηκαν τα τελευταία χρόνια!

Η αλλαγή που ονειρευόμαστε από Δευτέρα δεν είναι αλλαγή στις τσέπες μας αλλά αλλαγή στη νοοτροπία μας. Ο στόχος δεν είναι να επανέλθουμε στις παλιές μας συνήθειες της μικροαστικής ζωής μας. Δουλειά, τηλεόραση, διακοπές, διασκέδαση, ψώνια. Ο στόχος είναι να χτίσουμε μια ουσιαστική ποιότητα ζωής με έμφαση τις κοινωνικές παροχές και όχι την προσωπική συσσώρευση αγαθών.


Μέχρι πρότινος η συσσώρευση αγαθών φαινόταν ο μοναδικός τρόπος να εξασφαλίσει κάποιος το μέλλον του μέσα σε μια αβέβαιη, ανταγωνιστική και σκληρή κοινωνία. Από Δευτέρα πρέπει να γίνει βίωμα ένας αλλιώτικος τρόπος. Ο αγώνας για την καθολική εξασφάλιση του μέλλοντος. Παιδεία, υγεία, ενέργεια, κοινωνική μέριμνα. Τομείς που πρέπει να γίνουν ισχυροί και ακλόνητοι για να αισθάνεται κάθε πολίτης ασφαλής και ήσυχος.

Ο πολίτης που νιώθει ασφάλεια σταματά να λειτουργεί τυχοδιωκτικά και καιροσκοπικά. Γίνεται πιο κοινωνικός και αλληλέγγυος.

Ο καπιταλισμός μας έχει κάνει τεράστια, ανυπολόγιστη ζημιά. Έχει διαποτίσει τον ψυχισμό μας και τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, ρίχνοντας την ποιότητα της ζωής μας στα τάρταρα.  Ο καθένας από εμάς μπαίνει σε μια ανελέητη κούρσα κατακτήσεων προκειμένου να είναι αναγνωστικός απέναντι στους συμπολίτες του. Οι σπουδές χάνουν την ουσία τους και την αξία τους αφού σταματούν να είναι το μέσο επιμόρφωσης και καλλιέργειας αλλά το ισχυρότερο όπλο εύρεσης εργασίας (αμφίβολο πλέον και αυτό).


Ζωές και νιάτα ξοδεμένα στο ατελείωτο κυνήγι  τίτλων και διπλωμάτων. Ζωές εγκλωβισμένες σε έδρανα, αμφιθέατρα και γραφεία. Πτυχία, ,μεταπτυχιακά, διδακτορικά, ξένες γλώσσες, σεμινάρια κι όλα αυτά όχι για τη χαρά της γνώσης αλλά για την κούρσα του ανταγωνισμού και για τη συμμόρφωση στις επιταγές των Αγορών.

Νέοι απαίδευτοι, πολλές φορές συναισθηματικά ανάπηροι και κοινωνικά αμόρφωτοι , μακριά από κάθε δημιουργική δραστηριότητα και ουσιαστική ψυχαγωγία. Νέοι του Σαββατοκύριακου που περιμένουν μονάχα το Σάββατο και τις αργίες για να ζήσουν όσα δε μπορούν να ζήσουν μέσα στην εβδομάδα. Μια σχέση, μια αγκαλιά, έναν καφέ με φίλους, ένα σινεμά, ένα βιβλίο.

Ο φιλελευθερισμός είναι αντικοινωνικός όχι μονάχα γιατί κλέβει εισοδήματα και δικαιώματα από τις  μεσαίες τάξεις αλλά γιατί φτωχοποιεί πρωτίστως τις ζωές μας. Το μυαλό μας, την ψυχή μας. Ο άνθρωπος σταματάει να μετράει σαν πρόσωπο και λογαριάζεται σαν ένα σύνολο από αποκτήματα. Αποκτήματα υλικά και βιογραφικά. Πού δούλεψες, πόσο δούλεψες, τι κέρδη έφερες, τι αμάξι αγόρασες, τι σπίτι έχεις, πού πηγαίνεις διακοπές;

Ο φιλελευθερισμός υπηρετεί το χρήμα και μόνο το χρήμα έχει σαν Θεό και για αυτό το λόγο είναι αντίθετος σε κάθε έννοια πατρίδας και Θεού. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα από τα να καυχιέται η Δεξιά πως  σκοτίζεται για την πατρίδα και τη θρησκεία. Πατρίδα είναι οι πολίτες της και όσο οι πολίτες θα δυστυχούν η πατρίδα θα πολεμιέται. Κι αντίστοιχα η έννοια του Θεού βρίσκεται στην κοινωνική δικαιοσύνη και την συναδελφοσύνη και όχι στις μεγάλες θρησκευτικές φιέστες  και στα προπαγανδιστικά κηρύγματα.

Για αυτούς και για τόσους άλλους  λόγους την Κυριακή πρέπει να φέρουμε την Αλλαγή και την Δευτέρα να μπούμε με τα μούτρα στη δουλειά για την επικράτηση αυτής της αλλαγής!


ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ  ΤΩΡΑ  ή  ΠΟΤΕ !


19 Ιανουαρίου 2015

6 και μία



  Παίρνω σκυτάλη από την Πέτρα και καταθέτω τις δικές μου σκέψεις, 6 μέρες και μία πριν την Μεγάλη Κυριακή!

Πολλά ακούγονται κι άλλα περισσότερα γίνονται. Μεγαλόσχημοι κληρικοί μετατρέπουν το Ιερό Βήμα σε πίστα προεκλογικής καμπάνιας, http://stilida.com/stylidiwtika-nea/ap-gkletsos-agapitoi-en-xristw-adelfoime-kanate-eutyxismenoden-8a-prodwswmpesa/
θυμίζοντάς μας ή μάλλον επιβεβαιώνοντάς μας  εκείνες τις μαύρες κι άραχνες σελίδες τις ιστορίας μας, με τους ατελείωτους αφορισμούς των απελευθερωτικών αγώνων των προγόνων μας, επί τουρκικής κι αργότερα γερμανικής κατοχής. Ακροδεξιοί, φασίστες βουλευτές με το ένδυμα του φιλελευθερισμού απειλούν πως θα ξαναπάρουν τα όπλα αν ο λαός αποφασίσει αλλαγή. http://news247.gr/eidiseis/politiki/ekloges-gr/ekloges2015/voridhs-den-tha-paradwsoyme-th-xwra-sthn-aristera-o-ti-ki-an-xreiastei-na-kanoyme.3255062.htmlΣαστισμένοι ψηφοφόροι και ποικίλοι  καλοθελητές βαφτίζουν το ΣΥΡΙΖΑ  νέο ΠΑΣΟΚ. http://www.skai.gr/news/politics/article/273350/koutsoubas-o-suriza-einai-ena-pasok-sti-thesi-tou-pasok-me-gnosta-lamogia/

Λοιπόν ας τα πάρουμε από την αρχή.

Μια φορά κι έναν καιρό μέσα σε μια Θεοκρατούμενη φιλοβασιλική Ελλάδα ( να λέμε αλήθειες γιατί όχι;) γεννήθηκε ο Σοσιαλισμός. Δε λέμε ότι γεννήθηκε το πρότυπο του Σοσιαλισμού αλλά κάποτε ναι το παλιό ΠΑΣΟΚ ήταν μια σοσιαλιστική πρωτοβουλία. Ανεπιτυχής μεν, πρωτοβουλία δε! Το αν βούλιαξε στην πορεία και εξευτελίστηκε δε σημαίνει πως ο Σοσιαλισμός απέτυχε και δεν παραμένει μία φιλολαϊκή αριστερή πολιτική. Ο λαός όφειλε να είναι πιο ενεργός και πιο ψυλλιασμένος. 



Η Ελλάδα ναι, είναι διχασμένη και βρίσκεται ακόμα ανάμεσα στα δύο συντηρητικά άκρα. Κάποιοι γουστάρουν Πατρίδα-Θρησκεία-οικογένεια με την παρακμιακή Τζιχατιστική έννοια του τριπτύχου  και κάποιοι ορέγονται τον απόλυτο κρατισμό και την οργάνωση της ζωής με απομόνωση και κουπόνια. 

Οι Έλληνες επίσης πάσχουμε από το σύνδρομο της Στοκχόλμης. Ταυτιζόμαστε με τον βιαστή και βασανιστή μας. Σαν ευνουχισμένα θύματα, προτιμούμε να παραμένουμε αρρωστημένα προσκολλημένοι στον απαγωγέα μας από το να βγούμε έξω στην ΑΛΗΘΙΝΉ  κοινωνία και να ξεκινήσουμε από την ΑΡΧΉ.

Οι Έλληνες είμαστε αρχιτεμπέλιδες! Θέλουμε οι άλλοι να τα κάνουν όλα για μας.  Να ζητάμε πίτα και η πίτα να πέφτει από τον ουρανό. Θέλουμε να μας τάζουν και να εκπληρώνονται όλα μας τα όνειρα χωρίς να κουνήσουμε το μικρό μας δαχτυλάκι.

Οι Έλληνες είμαστε φανταγμένοι. Μας αρέσει να κολλάμε στον διάσημο, τον πετυχημένο, τον ισχυρό, τον νικητή! Την μετριοπάθεια δε την συμπαθούμε γιατί ούτε κι εμείς είμαστε μετριοπαθείς. Σε ένα καφενείο να πας με εκατό θαμώνες, εκατό πρωθυπουργούς θα συναντήσεις.



-Εεεεεχχχ έπρεπε να ΄μουνα εγώ πρωθυπουργός! Θα σου λεγα ΕΓΩ!

Το 2012 όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν μετριοπαθής και πιο ριζοσπαστικός κανένας δεν τον πήρε στα σοβαρά. Σήμερα που βγαίνει μπροστά και προθυμοποιείται να παραλάβει ένα χάος, να ελιχθεί και να φάει και τις ντομάτες στη μάπα, όλοι του βρίσκουμε κουσούρια.

Να εξηγηθούμε μια κ έξω. Τον Αλέξη δεν τον έχω τίποτα. Ούτε μπατζανάκης μου είναι, ούτε και κοντινός μου ξάδερφος. Ούτε βολεμένη είμαι, ούτε τακτοποιημένη. Μεγάλωσα στα ελάχιστα, έμαθα στα λίγα και δεν λιγουρεύομαι τα πολλά. Συνεπώς προτεραιότητά μου δεν είναι να αποκτήσω μια άνετη ζωή. Δεν την είχα ποτέ κι ούτε θα πάθω τίποτα αν δεν την αποκτήσω. Αυτό που με νοιάζει είναι να ξεκινήσει η χώρα μου από κάπου. Να φύγει όλη αυτή η σαβούρα των περασμένων δεκαετιών και αιώνων από την Ελλάδα μου. Τι δική μου Ελλάδα, αυτήν που δεν θα παρατήσω ποτέ ακόμα κι όταν δεν πραγματοποιηθεί ούτε ένα από τα όνειρά μου. Δεν ονειρεύομαι Σωτήρες κι ούτε θα απογοητευθώ αν δεν περάσει τις εξετάσεις ο Αλέξης. Ξέρω τα στραβά του λαού μου και ξέρω πως ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη. Αυτό που με νοιάζει είναι το σημείο έναρξης. Το σημείο μηδέν από όπου θα αρχίσει η ιστορία να γράφεται ξανά από την αρχή.



Αυτό που ζούμε τώρα, λίγο πριν τις κάλπες μου θυμίζει τους  απατημένους συζύγους που διώχνουν την άτιμη γυναίκα και βγάζουν όλα τους τα σπασμένα στην επόμενη. Ασχέτως αν η πρώτη έκανε τα χειρότερα, όλη την αυστηρότητα και τη μνησικακία τους θα την εξαντλήσουν στην επόμενη.  Στην επόμενη είναι που δε θα συγχωρέσουν ούτε ένα ψεγάδι. Αυτό είναι καθαρή ψυχασθένεια, έτσι;

Κάτι τέτοιες στιγμές χαίρομαι τον Πατέρα μου. Ασθενής, υπομονετικός κι ολιγαρκής περιμένει από το 2010 να βγει στη σύνταξη. Ζει με 450 ευρό έναντι και μου ζητάει συγγνώμη γιατί ανήκει στη γενιά της μεταπολίτευσης. Μου ζητάει συγγνώμη γιατί δεν μυρίστηκε από νωρίς πως το σύστημα μπάζει.

-Τόπο στα νιάτα! Μου λέει.
-Αυτό που θες εσύ να γίνει για τη χώρα, αυτό θέλω κι εγώ. Εγώ ζω και με παξιμάδια και τη ζωούλα μου τη γλέντησα! Για σας μαραζώνω, τα νέα τα παιδιά που βάλατε τις ζωές σας στον πάγο και χάνετε τα καλύτερά σας χρόνια.

Θα το πω ξανά. Δεν ξέρω τι έχει για τον καθένα μεγαλύτερη αξία. Τα δόγματα; Τα ακίνητα; Οι ιδεολογίες; Οι πατριωτισμοί; Η τακτοποίηση; Αυτό που βλέπω εκεί έξω είναι πως αυτοί που δεινοπάθησαν πραγματικά μέσα στην κρίση, όχι αυτοί που απλώς στριμώχτηκαν, θέλουν την αλλαγή! Και μόνο σαν φόρο τιμής προς τα θύματα αυτής της 5ετούς κρίσης έχουμε ευθύνη να στηρίξουμε την ΑΛΛΑΓΗ. Και την αλλαγή αυτή την θέλουμε κι εμείς οι νέοι.





Αν μας νοιάζεστε πραγματικά στηρίξτε την επιθυμία μας!

Αν οι σημερινοί εικοσάρηδες και τριαντάρηδες είναι το γραμμένο μας να γίνουμε το μαξιλαράκι για τις επόμενες γενιές ας γίνει! Φτάνει μονάχα να γίνει για το χατίρι μιας καλύτερης Ελλάδας κι όχι για το χατίρι των αμετακίνητων και των εγκληματιών.

Χορταριάσαμε
Βαλτώσαμε
Σκουλικιάσαμε

Επιτέλους να τσουλήσουμε κι ας πέσουμε και σε λακκούβες. Τόσο χαλβάδες γίναμε μωρέ πια; Τόσο;

Όλοι οι λαοί της Ευρώπης περιμένουν με αγωνία τη δική μας κίνηση!

Λοιπόν; Τι λέτε;


Διαβάστε οπωσδήποτε κι αυτό! 







Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

my store on etsy

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets