30 Ιουνίου 2015

Ο Χ Ι


Ο δύσκολος δρόμος είναι πάντα κι ο πιο εύκολος.
Κανένας δεν απαλλάχτηκε από τα δύσκολα με την φυγοπονία, 
απλώς παρέτεινε το μαρτύριο του, συνηθίζοντας λίγο - λίγο τον πόνο και την σκλαβιά.
Το πρόσωπο του αφέντη δεν αλλάζει όσοι αιώνες κι αν περάσουν. 
Και σήμερα θαρρείς πως καλομάθαμε να ζούμε με τον τύραννο 
τον οποίο τολμάμε να τον λογαριάζουμε και σαν ευεργέτη μας. 
Πόσο αλήθεια διαφέρει η υποτέλεια στους Τούρκους και τους φεουδάρχες 
από τη σημερινή μας υποτέλεια στους ολιγάρχες; 
Ε λοιπόν, ή θα αλλάξει ρώτα η Ευρώπη ή θα αλλάξουμε δρόμο εμείς.
Ας έχουμε κι εμείς σαν γενιά να αφήσουμε κάτι καλό πίσω μας. 
Ας δώσουμε τον δικό μας αγώνα για την ελευθερία. 
Ο Χ Ι 
λοιπόν.
Φτάνει πια να μας λένε ραγιάδες. 

Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, 
παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή
[...]
Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς, 
τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς;
[...]
Τι σ’ ωφελεί αν ζήσεις, και είσαι στη σκλαβιά;
στοχάσου πως σε ψένουν, καθ’ ώραν στην φωτιά.
Βεζύρης, δραγουμάνος, αφέντης κι αν σταθείς
ο τύραννος αδίκως σε κάμνει να χαθείς.

Δουλεύεις όλη ημέρα, σε ό,τι κι αν σε πει, 
κι αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιει.
[...]
Όσοι απ’ την τυραννίαν, πήγαν στην ξενιτιά
στον τόπον του καθ’ ένας, ας έλθει τώρα πια.
Και όσοι του πολέμου, την τέχνην αγροικούν
Εδώ ας τρέξουν όλοι, τυρράνους να νικούν.
[...]
Ο κόσμος να γλιτώσει, απ’ αύτην την πληγή, 
κι ελεύθεροι να ζωμεν, αδέλφια εις την γη.

Θούριος- Ρήγα Φερραίου



27 Ιουνίου 2015

Κάνω come back

Λένε πως ο Θεός σου δίνει μονάχα αυτά που αντέχεις, αλλά καμιά φορά το να αντέχεις δεν είναι και τόσο καλό γιατί εκτός από το Θεό το μυρίζονται και άλλοι που σε περνάνε για χαμάλη και θέλουν να σου φορτώσουν και τα δικά τους βάρη.

Κάποτε θεωρούσα πως το να μην κακοκαρδίζεις τους ανθρώπους και να τους αποδέχεσαι πλήρως με όλα τους τα στραβά κι ανάποδα, είναι δείγμα μεγάλης ευγένειας. Το τελευταίο διάστημα έμαθα με πολύ επώδυνο τρόπο πως αυτό είναι καθαρή αυτοκτονία, γιατί όταν κάνεις διαρκώς τα στραβά μάτια, αργά ή γρήγορα στραβώνεις κι εσύ ο ίδιος. Κι άντε μετά να ισιώσεις.

Κάθε σπιτικό έχει και μία ανοιχτή πληγή. Ας ξεκινήσουμε από εκεί. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες που λένε. Το θέμα όμως είναι το πώς διαχειρίζεται ο καθένας μας αυτήν την ανοιχτή πληγή και τι κάνει για να προστατέψει τον εαυτό του.

Στη δική μου περίπτωση μάλλον δεν τα πήγα και πολύ καλά στο κομμάτι της διαχείρισης. Ξόδεψα πολύ ενέργεια στο να αλλάξω τις καταστάσεις και να γεφυρώσω τα χάσματα. Το αποτέλεσμα ήταν πάντα θυμός, πικρία και ένας μακρύς κατάλογος ψυχοσωματικών συμπτωμάτων. Προβλήματα αδενικά. ορμονολογικά και γενικά ενδοκρινολογικά.

Ένα μικρό λεκτικό επεισόδιο, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Κατέρρευσα σωματικά και ψυχικά. Από τη μία να ηχεί συνέχεια στο μυαλό μου, το κλασσικό ''το αίμα νερό δε γίνεται'' κι από την άλλη να βλέπω το σώμα μου να αντιδρά διαρκώς. Και το σενάριο το έβλεπα καθαρά, να περνάν τα χρόνια να γίνομαι 40 ετών, με μυαλά λειψά, αναρωτώμενη πώς πέρασαν τα νιάτα μου. Και τότε μου ήρθε η μεγάλη αναλαμπή. Αφού δεν μπορούν να αλλάξουν οι άλλοι, θα αλλάξω εγώ.

Μπήκα στο χρυσό οδηγό. έψαξα τους συμβεβλημένους ιατρούς και κάλεσα τον πρώτο ψυχίατρο που μου έκανε κλικ. Την επόμενη κιόλας μέρα ήταν το ραντεβού μου. Ένιωσα κατευθείαν άνετα και πολύ πιο ξαλαφρωμένη, σημάδι πως είχα κάνει την καλύτερη επιλογή. Έδειξα το ιατρικό μου ιστορικό, έκανα μία σύνοψη του προβλήματός μου, απαρίθμησα και κάποια συμπτώματα/συνήθειες που είχα παρατηρήσει πάνω μου και αυτό ήταν όλο. Τα δύσκολα έγιναν εύκολα.

Κατάθλιψη.

ουπς;

Κατάθλιψη;

Και η στερεοτυπική εικόνα που είχα στο νου μου για την πάθηση μονομιάς σβήστηκε.

Μα δε θέλω να πεθάνω κι αγαπώ πολύ τον άντρα μου, τους φίλους μου, τις βόλτες, τον ήλιο κι όλα τα ωραία της ζωής. 

Και τότε έμαθα το πρώτο πράγμα που δεν γνώριζα για την κατάθλιψη, ότι δεν είναι ψυχική πάθηση αλλά σωματική. Ή μάλλον και σωματική. Και σε μένα είχε εκδηλωθεί σωματικά.

Καλό αυτό. Μου είπε η γιατρός και μου έγραψε το χαπάκι μου.

Και να 'μαι εδώ μετά από δύο μήνες θεραπείας να οργανώνω τη ζωή μου από το μηδέν.

Αλλάζουμε συμπεριφορά, αλλάζουμε ζωή. Μου είπε. Τα άσχημα βιώματα διαγράφονται με καινούρια. Και οι χαλασμένες σχέσεις δεν φτιάχνουν, αν δεν κάνει φιλότιμες προσπάθειες και η άλλη πλευρά. Εσύ θα τραβήξεις το δρόμο σου κι όποιος σε αγαπάει σε ακολουθεί. Αλλιώς το καπελάκι σου και σε άλλη παραλία. Και το αίμα γίνεται νερό. 

Αρχίζει να μου αρέσει πολύ ο καινούριος μου εαυτός και η καινούρια ζωή που προσπαθώ να χτίσω. Βέβαια η κούραση και η δυσθυμία με καταβάλει ακόμα. Αν δεν έχω κέφι να κάνω κάτι, πολύ απλά δεν το κάνω. Κυνηγάω τον ήλιο, γιατί η λιακάδα θεραπεύει, ρεμβάζω με καφέ και βιβλία στο μπαλκονάκι μου, πηγαίνω βόλτες και περιπάτους και απέχω αρκετά από το διαδίκτυο.

Το πόρισμα καλοί μου φίλοι είναι ότι βρίσκομαι σε θεραπεία και αν σημειώνω απουσίες από το ιστολόγιο θα ξέρετε ότι θα σουλατσάρω στην πόλη με φραπεδάκι και φίλους.

Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που κάνω διακοπές. Αληθινές διακοπές! Είπα στη γιατρό μου. Χαίρομαι τις στιγμές ξεγνοιασιάς χωρίς ενοχές.

Εκείνη χαμογέλασε και μου είπε μεγαλόφωνα ΜΠΡΑΒΟ!  Κι αυτό ήταν το πρώτο αληθινό ΜΠΡΑΒΟ που άκουσα στη ζωή μου.

ΥΓ.1 Οι φίλοι είναι η καλύτερη οικογένεια που θα μπορούσαμε να αποκτήσουμε. Για όλους τους φίλους που μου άνοιξαν την αγκαλιά τους λέω ένα μεγάλο ευχαριστώ. Κι αυτό ισχύει και για σας τους διαδικτυακούς μου φίλους, που δε με ξεχάσατε αυτό το 40ήμερο και με στηρίξατε με τις πολύτιμες συμβουλές σας. 

ΥΓ.2 Και ο σύζυγος πάει καλύτερα με τα δικά του θέματα υγείας, τα οποία είναι χρόνια μεν, αλλά με πειθαρχεία και ηρεμία μπορούν να αντιμετωπιστούν.

ΥΓ.3 Και τώρα σίγουρα θα αναρωτιέστε πώς στο καλό η κατάθλιψη εκδηλώνεται σωματικά. Μα με απίστευτη εξάντληση και τρομερούς μυϊκούς πόνους. Νευρώσεις, κράμπες, υπνηλία και με αναίτιες σωματικές διαταραχές. 

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets