19 Ιανουαρίου 2016

Μας λείπει η ομορφιά

Συνέβη κι αυτό στη Θεσσαλονίκη: Σε ένα μικρό συνοικιακό μαγαζάκι κάπου στην ανατολική Θεσσαλονίκη, μια κοπέλα πίσω από τον πάγκο της, περνούσε μία, μία τις χάντρες στο χειροποίητο μπρασελέ της. Πού και πού έμπαινε και καμιά πελάτισσα να αγοράσει το κάτι τις της. Μα ένα ζευγάρι σκουλαρίκια, μα ένα δαχτυλιδάκι, μα ένα γούρι.

Μια μέρα το κατώφλι του καταστήματος, πέρασε κι ένα πιτσιρίκι που πουλούσε χαρτομάντιλα. Σκυθρωπό και συνοφρυωμένο από το μόχθο και τις κακουχίες, μπήκε με τον αέρα του κατακτητή να πουλήσει με το καλό ή το άσχημο την πραμάτεια του. Το πρόσωπό του αγριεμένο και η έκφρασή του επιθετική.
-Θα πάρεις χαρτομάντιλα; Είπε επιτακτικά.
-Όχι αγάπη μου δε θα πάρω. Αρνήθηκε ευγενικά η κοπέλα συγκρατώντας σκόπιμα την παρόρμησή της να αγοράσει ολόκληρη τη σακούλα του παιδιού.
-Γιατί δεν παίρνεις χαρτομάντιλα; Πάρε σου λέω! Συνέχισε ακόμα πιο αποφασιστικά ο μικρός πραματευτής.
Ακολούθησε μια μικρή παύση, που έδωσε το χρόνο στο παιδί να περιεργαστεί το χώρο γύρω του. Χρωματιστά και χαρούμενα αντικείμενα παντού. Όμορφα μπιχλιμπίδια εδώ κι εκεί να γεμίζουν τους πάγκους και τα ράφια. Και ξαφνικά τα μάτια του παιδιού άστραψαν! Ο θυμός έφυγε και το προσωπάκι του φώτισε, έτσι όπως πρέπει πάντα να λάμπει ένα παιδικό πρόσωπο.
-Τι είναι όλα αυτά; Δικά σου; Ρώτησε γλυκά και ήρεμα αυτή τη φορά.
-Ναι δικά μου. Απάντησε η κοπέλα.
-Εσύ τα φτιάχνεις;
-Ναι εγώ τα φτιάχνω.

Κι έτσι ο μικρός πραματευτής έμαθε για πρώτη φορά πως υπάρχει κι άλλος κόσμος, αυτός της ομορφιάς. Εδώ σταματάει η αφήγηση του περιστατικού. Τη συνέχεια δεν την ρώτησα ποτέ. Όμως αυτό που ξέρω καλά είναι πως πίσω από τα σκιερά μάτια αυτών των παιδιών σιγοκαίει ο πόθος για μάθηση και καινούρια ερεθίσματα. Σίγουρα δεν μπορούμε μεμονωμένα ο καθένας μας να τους αλλάξει τη ζωή, μπορούμε όμως μέσα από τις σύντομες στιχομυθίες μαζί τους, να τους χαρίσουμε τη σπίθα και αυτό το κάτι τις που θα τους κάνει να επιλέξουν ένα άλλο μονοπάτι ζωής σαν μεγαλώσουν…

Για περισσότερα Ανδρομέδια enfo-αρθράκια εδώ


ΥΓ. Και το service  του γαλαξία συνεχίζεται. Μετά από μία σύσκεψη με την αφεντιά μου, είπα να μην το κλείσω το μαγαζί και να του κάνω μία ανακαίνιση. Ελπίζω να περπατήσει καλά. Οι πειραματισμοί θα συνεχίζονται.

Τι αίσθηση σας έχει αφήσει μέχρι τώρα το 2016; Εμένα μου ανακατεύει τα συκώτια μη σας πω, όχι γιατί μου κάθεται άσχημα αλλά γιατί με μπριζώνει να αλλάξω όλα τα άσχημα χαμπέρια του '15 του '14 του '13... του '99, του '98 ... όλης μου της ζωής τέλος πάντων-ε, αν με εννοείτε. Κι επειδή η πρόοδος είναι μικρά με περιμένουν δουλειές με φούντες.

Κάτι προβλήματα που έχετε κατά καιρούς με τη φόρμα των σχολίων , δεν ξέρω αν φτιάχνουν. Προτείνω να μου αφήνετε νοερώς την καλή σας τη σκέψη και αν παίζει κάτι πολύ επείγον να μου το λέτε ή στο facebook (μπλε κουμπάκι πάνω δεξιά) ή στο mail φουξ εικονίδιο στο πλαϊνό μενού κάτω από τη φάτσα μου.

Παραμένω ασυντόνιστη, δεν πειράζει θα γίνει κι αυτό κάποτε-ς. Αυτά για την ώρα και τα λέμε!



Show Comments: OR

8 σχόλια:

to e - periodiko mas official είπε...

Αχ, βρε Χριστινιώ μου, μου έλειψες!!! Μην το κλείσεις το μαγαζάκι, στο απαγορεύω (έχω το δικαίωμα, γιατί είμαι φίλη)!!! Μας λείπει η ματιά και η πένα σου, γι' αυτό ασχολήσου όποτε και όσο μπορείς αρκεί να μη βάλεις λουκέτο! Νταξ?...
Φιλιά γλυκά, αγαπάκι
Μαρίνα

Anastasias BS είπε...

Χριστινάκι μου να γράφεις όποτε θέλεις αγάπη μου! Μη σταματήσεις! Το αγαπάμε το μαγαζάκι σου!!! Άνοιγε το όποτε θες κι εμείς θα είμαστε εκεί!!! Φιλάκια αγαπημένη μου!!!

Giannis Pit είπε...

Καλησπέρα σου Χριστίνα μου. Πάντα οι αναρτήσεις και οι σκέψεις σου έχουν κάτι σημαντικό να πουν. Έτσι και αυτή τη φορά.
Τώρα στο τι μας έχει πει το 2016. Χμμμμ........ τι κάνεις τέτοιες ερωτήσεις ε ; τι μας έχει πει ; ότι όσα ονειρευτήκαμε για μια αξιοπρεπή ζωή στο γέρμα μας πάνε περίπατο σε βωμούς βρώμικης δράσης και επιλογής.
Καλό βράδυ καλή μου.

Ariadni St. είπε...

Μακάρι να αλλάξει πορεία ο μικρός! Έτσι του είπαν, έτσι κανει!
Αναμενω να δω τις αλλαγές που μας λες. Με υπομονη θα φτιάξουν όλα ομορφιά μου!
Καλό απόγευμα :)
Σε φιλώ γλυκά!

Αρτίστα του βωβού... είπε...

Δεν θες να ξέρεις τι αίσθηση μου δίνει το 2016!
Μην το κλείσεις το μαγαζί, γιατί θα σου λείψει και θα ψάχνεις πού έχεις βάλει τα κλειδιά για να το ξανανοίξεις. Το ξέρω, το έχω πάθει!

Marissa D είπε...

τι όμορφη ιστορία <3

Η blogger της διπλανής πόρτας είπε...

Χριστίνα μου τι γλυκιά ιστορία. Μικρή μα ουσιώδης!
Εμένα το 2016 μέχρι τώρα μ' αρέσει πολύ. Μεγάλα λόγια βέβαια δεν λέω, one step at a time!
Σε φιλώ γλυκά και σε καλοβδομαδίζω! :)

Stavroula Koukoutsaki είπε...

Ξεκίνησα και εγώ να γράφω στο enfo.gr πρώτα, ώσπου χάριν εσένα άνοιξα και εγώ το δικό μου μπλογκ! Είναι τόσο όμορφο το μπλογκ σου! Συνέχισε ετσι.

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets