22 Φεβρουαρίου 2016

Το τριαντάφυλλο που δε του έδωσε ποτέ κανείς


Περί τριαντάφυλλων ο λόγος κι ενώ είχα σκοπό να σας δείξω μία σειρά φωτογραφιών από πρόσφατες εξορμήσεις στην πόλη, ο χρόνος μου δεν ήταν αρκετός για να ολοκληρώσω την επεξεργασία τους.

Περί τριαντάφυλλων ο λόγος γιατί όπως θα διαπιστώσετε κι από το περιεχόμενο του άρθρου το χρονικό διάστημα αυτό είναι πράγματι ζόρικο. Πολλές υποχρεώσεις, μπόλικο άγχος και αβεβαιότητα και περιορισμένος χρόνος. Στιγμές που καλούμαι να ανασύρω όλα τα αποθέματα δύναμης και κουράγιου.

Μια φορά κι έναν καιρό λοιπόν...
Ήταν ένα μελαγχολικό βραδάκι από εκείνα τα νεανικά βράδια που όλες οι στεναχώριες σου φαίνονται τεράστιες και όλες οι χαρές ασυναγώνιστες. Μέσα στο αστικό παρέα με μια αγαπημένη φίλη, επιστρέφαμε από το σταθμό των τρένων αμίλητες. Ούτε η αύρα του ανοιξιάτικου αέρα ήταν ικανή να μας φτιάξει το κέφι, ούτε τα φώτα της ζωηρής πόλης.







Από την άλλη άκρη του αστικού ένα ταλαιπωρημένο πρόσωπο μας κοιτούσε με συμπάθεια. Στο βλέμμα του δεν υπήρχε τίποτα το αδιάκριτο ή το πονηρό, παρά μονάχα μία απέραντη καλοσύνη και μία συμπόνια που φώναζε: «Ε κορίτσια, υπάρχει κάτι πιο όμορφο από τα νιάτα και την υγεία; Γιατί τόση θλίψη;» Η δική του ηλικία απροσδιόριστη, το πρόσωπό του πρόωρα γερασμένο με σημάδια από κακουχίες που πρόδιδαν μακροχρόνιο χρήστη.

Στη στάση που θέλαμε να κατεβούμε, κατέβηκε κι εκείνος. Έτρεξε βιαστικά στο κοντινότερο παρτέρι της πλατείας και έκοψε δυο λευκά τριαντάφυλλα. Έπειτα ήρθε προς το μέρος μας και μας τα προσέφερε με μία ελαφριά υπόκλιση. Χαμογελάσαμε κι ύστερα έφυγε χαρούμενος μακριά, χωρίς να πει κουβέντα. Άραγε πόσες θλιμμένες νεανικές βραδιές τον τράβηξαν μακριά από τη χαρά της ζωής; Ίσως αν είχε λάβει ένα τριαντάφυλλο τη στιγμή που έπρεπε να είχε πάρει άλλο δρόμο και ίσως το τριαντάφυλλο που μας χάρισε να ήταν η υπενθύμιση πως όσες στεναχώριες κι αν έχει η ζωή θα είναι πάντα μα πάντα όμορφη σαν ολάνθιστο λουλούδι.

Δεν ξέρω αν έφυγε η θλίψη και δεν ξέρω αν θα φύγει ποτέ αυτή η θλίψη που εισβάλλει ύπουλα στις ζωές μας, αλλά κράτησα για πάντα στην καρδιά μου την εικόνα αυτού του ανθρώπου που μέσα από το δικό του βάσανο μου είπε σιωπηλά: «Πάλεψε». Κι αυτό ήταν αρκετό για όλα τα δύσκολα που έφυγαν και για όλα τα δύσκολα που θα ‘ρθουν…

Κι αν βρήκατε κάτι όμορφο σε αυτό το κείμενο κλικάρετε κι αυτόν τον σύνδεσμο http://enfo.gr/ar5679 για να ενισχύσετε τη φιλενάδα σας.



8 Φεβρουαρίου 2016

Αγαπητέ κανένα

Dear Nobody
"Αν είχα τ' ουρανού τα πλουμιστά τα ρούχα,
τα ρούχα τα γαλάζια, τα θαμπά, τα σκοτεινά,
της νύχτας, του φωτός και του μισόφωτος,
θα τ' άπλωνα στα πόδια σου μπροστά.
Μα είμαι φτωχή κι έχω μόνο όνειρα. 
Τα όνειρά μου μπρος στα πόδια σου απλώνω, 
να' ναι ελαφρύ το βήμα σου, 
αφού στα όνειρά μου πάνω περπατάς..."

                                     Berlie Doherty

Δεν μπορώ να αποστηθίσω ούτε συλλαβή κι όμως αυτό το ποιηματάκι το πρωτοδιάβασα μέσα σε ένα λογοτεχνικό όταν πήγαινα γυμνάσιο και δεν το έχω ξεχάσει ποτέ.

Η Έλεν είναι ένα λυκειοκόριτσο που μένει σε ενδιαφέρουσα λίγο πριν αποφοιτήσει από το σχολείο και πάει στο κολέγιο. Παίρνει την απόφαση να κρατήσει το παιδάκι της και του γράφει κάθε μέρα γράμματα μέχρι να γεννηθεί. Κι αυτό το ποιηματάκι είναι αφιερωμένο στο κοριτσάκι της που δεν το έχει γνωρίσει ακόμα.

Ήταν το πρώτο βιβλίο (όχι αριθμητικά) που με έκανε να αγαπήσω τη λογοτεχνία. Μου το είχε δανείσει μια καλή μου συμμαθήτρια, ώρα της καλή όπου κι αν είναι.

Δυστυχώς δεν το βλέπω να κυκλοφορεί άλλο πια σε ελληνική μετάφραση αλλά στο εξωτερικό ακόμα διαβάζεται ασταμάτητα.

Αν το βρει κανείς θα έχει την ευγενή καλοσύνη να το σκανάρει και να το μοιραστεί μαζί μας;



5 Φεβρουαρίου 2016

Μια παραγγελιά απολογισμού

Απολογισμός του 2015


Η Μαρία μια καινούρια φίλη του γαλαξία πήρε την σκιτάλη από την Εύα μας και ήρθε να με τιμήσει και να μου παραδώσει αυτό το πλούσιο ερωτηματολόγιο. Το χάρηκα, το διασκέδασα, μου έβγαλε ξανά διάθεση για χιούμορ και για καλαμπούρι. Ευχαριστώ Μαρία μου.

Με τη σειρά μου το δίνω 
σε μια ακόμα Μαρία που αγαπά πολύ τους απολογισμούς και της πάει πολύ http://www.syllegw-stigmes.gr 
Στο Κατερινιώ που είναι κι αυτό ένα πλάσμα που συλλέγει στιγμές http://positive-thinking-greece.blogspot.gr 
Στο Αριστάκι που λατρεύει τις συνεντεύξεις http://princess-airis.blogspot.gr 
Στη Μαριλένα που είναι μια τρομερή εμψυχωτής. https://marilenaspotofart.wordpress.com 
Στις Μαρίνες μας https://myverysecrethoughts.wordpress.com και
http://toperiodikomas.blogspot.gr 
Στην Πέτρα μας που έχει να πει πολλά για το 2015 από πρώτο χέρι http://pistos-petra.blogspot.gr 
Στην Μαρία μας που έκανε κι αυτή πολύ ωραία πραγματάκια μέσα στο '15 http://www.mydreamland.gr 
Στην Αλεκάρα για να την ξεκουνίσω http://alekacraftaholic.blogspot.gr
Και στα τρελόπαιδα Νικολέτα και Τόμαρης https://ourwalk2.wordpress.com που θα δώσουν μια ξεχωριστή νότα στις ερωτήσεις.

Και πασάρω το ερωτηματολόγιο και σε όποιον φίλο νιώθει την ανάγκη να συντευξιαστεί! 



Κάτι που έκανα στο '15 που δεν είχα ξανακάνει ποτέ.

Επισκέφτηκα ψυχίατρο για να εξακριβώσω αν έχω καμένες φλάντζες και έμαθα ότι έχω κατάθλιψη. (ότι έχουμε καλό είναι)

Αν κράτησα τους στόχους που είχα βάλει πέρυσι και αν θα βάλω νέους φέτος. 

Ναι κάτι πιάσαμε, δε μπορώ να πω. Το ότι θα βάλω καινούριους είναι το μόνο σίγουρο!

Ποιες χώρες επισκέφτηκα το '15;

Ήταν θαύμα που έκανα διακοπές εντός Ελλάδας! Χαλκίδα και πολύ μου ήταν!


Τι θα ήθελα να κάνω το '16 που στερήθηκα το '15;

Να διασκεδάσω περισσότερο.

Ποιες ημερομηνίες θα μου μείνουν αξέχαστες στο '15 και γιατί;

Η ημέρα που παντρεύτηκε μία από τις καλύτερές μου φίλες. Θέλει και ερώτημα το γιατί;
Και φιλιά στον πάτερ που στο τέλος μας έδωσε και κουκου-ρούκου!




Τι αγόρασα και το χάρηκα πολύ;

Νήματα πλεξίματος. Πάντα αγοράζω νήματα πλεξίματος και πάντα νιώθω τον ίδιο ενθουσιασμό!

Πού πήγαν τα περισσότερα λεφτά μου;

Ε πού αλλού καλέ; Στα νήματα πλεξίματος!

Τι με ενθουσίασε περισσότερο;

Η γνωριμία μου και καινούριους φίλους.

Ποιο τραγούδι θα μου θυμίζει το 15;

Το αγριολούλουδο του Καζαντίζη γιατί ήταν αυτό που τραγούδησε ο κυρ Νίκος ο πατέρας της κολλητής μου στο γάμο της. (μη με ρωτήσετε το γιατί, ο κυρ Νίκος είναι υπερεαλιστική οντότητα) 

Σε σύγκριση με πέρυσι τέτοιο καιρό, φέτος είμαι...

Σε καινούριο σπίτι. (καινούριο σαν γεωγραφικό τόπο εννοώ)

Ποια ήταν η αγαπημένη μου ταινία ή σειρά για το '15;

Ξεκινάω από σειρά με το Penny Dreadful που μου πήρε κυριολεκτικά τα μυαλά. Η πιο δυνατή παραγωγή με απίστευτο σενάριο, cast ηθοποιών και ερμηνείες. Ένα απίθανο θρίλερ για τους λάτρεις της φαντασίας και του μεταφυσικού. 




Από ταινίες του '15 απομονώνω το The Revenant γιατί είναι ταινιάρα με διαφορά. Κι αν δεν πάρει όσκαρ φέτος ο Λεονάρντο θα πέσει φωτιά να το κάψει το L.A. 



Τι έκανε το '15 πιο ξεχωριστό για μένα;

Η γνωριμία μου και καινούριους καταπληκτικούς ανθρώπους.

Ποιο είναι το fashion concept μου για το '15;

Η επιστροφή στην πλατίνα. Αφού όλες οι προσπάθειες μου να γίνω εξυπνότερη στέφτηκαν με απόλυτη αποτυχία, είπα να σταματήσω να ντρέπομαι για την ηλιθιότητά μου και να υποστηρίξω το φυσικό μου ξανθό με λίγο οξυζενέ παρά πάνω. Η βλακεία προτιμά τις ξανθιές! 

Τι με κράτησε στα λογικά μου;

Η ψυχίατρος μου! Όλα τα άλλα τα γλυκανάλατα περί θετικής σκέψης, αισιοδοξίας και κουράγιου που ακούγονται συχνά απ'εδώ κι απ' εκεί είναι με το μπαρδόν μπούρδες. Κάποτε όλοι παθαίνουμε φούιτ (σκάει το λάστιχο ντε) και χρειαζόμαστε έναν μάστορα να μας κάνει σέρβις. Ειδάλλως τραβάμε την κατηφόρα κι όπου μας πετάξει το ρέμα. 

Ποιο πολιτικό γεγονός με αναστάτωσε;

Που υπάρχουν Έλληνες που ψηφίζουν Άδωνη... Τα άλλα περί Τσίπρα ουδόλως με απασχολούν. Γιατί πολύ απλά δε με απασχολούν οι ασυνέπειες των πολιτικών παρά μονάχα η πολιτική βλακεία των ψηφοφόρων.

Ένα μάθημα ζωής από το '15

Ότι ο μεγαλύτερος σου εχθρός μπορεί να είναι ο ίδιος σου ο γονιός. (σκληρό αλλά αληθινό, τα βλέπετε  καθημερινά και στις ειδήσεις, δεν είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες.) 

Αλλά επειδή είμαι θετικό άτομο, θα μεταστρέψω την απάντηση και θα πω πως το μεγαλύτερο μάθημα ζωής του '15 και γενικά της ζωής μου, είναι πως πάντα εκεί έξω υπάρχει μια οικογένεια για τον καθένα μας και μάλιστα μια οικογένεια πολύ πιο μεγάλη! 








Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

my store on etsy

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets