2 Απριλίου 2016

Μια φορά μια γειτονιά...

Πέντε το απόγευμα και οι νοικοκυρές μαχμουρλούδες ακόμα από τον μεσημεριανό  τον ύπνο, βάζουν μπρος τα καμινέτα τους για να ψήσουν τον τούρκικο, όπως πολύ σωστά ξέρανε να ονομάζουν το αραβικό χαρμάνι. Άσπρα φλιντζανάκια, το πλεκτό παραμάσχαλα κι όξω απ' την πόρτα.

Πάντα πιστές στο ραντεβού τους έπιαναν με τη σειρά το πόστο τους στο πεζούλι του μαχαλά και οι βελόνες τους έπαιρναν φωτιά.

-Τι πλέκεις μαρή εσύ τώρα;
-Ένα τραπεζομάντιλο για τη νύφη μου.
-Εσύ Νίτσα ακόμα να τελειώσεις τη δαντέλα;
-Δε με βοηθάνε τα μάτια μου καλέ και την ημέρα πού να αδειάσω με τις δουλειές; Πέντε στόματα έχω να ταΐσω μην κοιτάς εσύ που είστε δυο ψυχές μονάχα.

Μια μπάλα εκσφενδονίζεται και σκάει δίπλα στον καφέ της ακριανής.

-Βρε συ! Κουτουρντισμένο, τράβα πιο κει να παίξεις!
-Αχ, άμα σε περιλάβω εσένα που μου βγήκες πάλι χωρίς ζακέτα.

Κι έτσι χαλαρά κι όμορφα κυλούσαν τα απογεύματα στη γειτονιά που μεγάλωσα, κάτω από φορτωμένες κληματαριές κι ολάνθιστα γεράνια.

Τελευταία και καταϊδρωμένη συμμετοχή στο κάλεσμα της Πέτρας



Show Comments: OR

16 σχόλια:

Natasha N. είπε...

Τι ζωντανές εικόνες από την παλιά σου γειτονιά, μεταφέρεις στο κείμενό σου! Και με λέξεις που νόμιζα πως έχουν ξεχαστεί, το διανθίζεις! (μαχμουρλούδες, κου(ν)τουρντισμένο!)

Ήρθε και "κούμπωσε" η γειτονιά σου στο αποψινό, ανοιξιάτικο σούρουπο!

Να είσαι καλά!
Τα φιλιά μου! ♥

Giannis Pit είπε...

Μπορεί να άργησες Χριστίνα αλλά το κείμενό σου μας ανοίγει πίσω τις μνήμες στις παλιές όμορφες παραδοσιακές γειτονιές. Καλό Σαββατόβραδο να έχεις.

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ....! είπε...

Γεμάτη αρώματα και όμορφες εικόνες :)))
Μοιάζει σαν γειτονιά από παλιά ελληνική ταινία...!
Καλό μήνα Χριστίνα μου και καλή εβδομάδα :)

morfeas είπε...

Eμενα μου ειρθε να παω να φιαξω ενα καφε σαν κι αυτον της φωτο..
Στο χωριο της μανας μου ειχαν αντι για πεζουλι.. "το κουτσουρο!"
και σχολιαζαν πλεκοντας τα του χωριου..

Ωραια και χαλαρη γειτονια σου!

Ariadni St. είπε...

Μαχμουρλού με αποκαλουσε η συγχωρεμενη η γιαγια μου, ωρα της καλή!
Τι μου θυμισες
Καλη συνέχεια στη μέρα μας!
Φιλιά!

Σεβάχ ο Θαλασσινός είπε...

:)
Πολύ ωραίο κείμενο, Χριστίνα μου!!
Ιστορική αναδρομή με τα όλα της :)

Funky Monkey είπε...

Τι όμορφο κείμενο, γεμάτο μνήμες! Μπράβο Χριστίνα!
(τη λέξη "μαχμουρλού" τη λέω κι εγώ, χαχα!!)
Φιλιά πολλά!

Γλαύκη είπε...

Εσύ ήσουν βρε αυτό που ξεχνούσες τη ζακέτα σου;;;
Έτσι ήταν κάποτε στις μικρές γειτονιές, όπου η παρατήρηση γινόταν, γιατί ήθελαν κάτι
να πουν στα παιδιά, να δείξουν την έγνοια τους. Λίγες ήταν αυτές που έκαναν αυστηρές
παρατηρήσεις και τις εννοούσαν. Ήταν εκεί όμως όταν συνέβαινε κάτι κακό και πάλι για να
νοιαστούν.
Όμορφες εικόνες, Χριστίνα μου!

Christina Andromeda είπε...

Καλώς την μου! Χαίρομαι που σου άρεσε Νατάσα μου! Σ ευχαριστώ πάρα πολύ!!! Μια μεγάλη αγκαλιά!

Christina Andromeda είπε...

Γεια σου Γιάννη μου! Σ ευχαριστώ πολύ πολύ!

Christina Andromeda είπε...

Ναι μοιάζει πολύ και έτσι ήταν μια φορά κι έναν καιρό..
Καλό μήνα κορίτσι μου!

Christina Andromeda είπε...

το κούτσουρο ε; Άρα κοντά σε δάσος ήσασταν, πολύ ενδιαφέρον. Κι εγώ έχω έναν τέτοιο καφέ δίπλα μου!

Christina Andromeda είπε...

Είδες; Μέσα έπεσα, από τη γιαγιά μου έμαθα κι εγώ αυτή τη λέξη.

Φιλάκια κοριτσάκι μου!

Christina Andromeda είπε...

Ναι εγώ ήμουν, χαχαχα δεν μπορώ να πω πως τα χρόνια τότε ήταν καλύτερα γιατί συνέβαιναν πολλά άσχημα που τα κουκουλώνανε, αλλά σίγουρα οι γειτονιές μας ήταν πιο όμορφες και ζωντανές.

Καλή Σ/Κ Γλαύκη μου!

Christina Andromeda είπε...

Σ ευχαριστώ καλέ μου Σεβάχ!

Christina Andromeda είπε...

Χαχαχα ε είναι σουξεδιάρικη λέξη! Σ ευχαριστώ πολύ κοριτσάρα μου! Φιλάκια πολλά!!!

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets