2 Απριλίου 2016

Μια φορά μια γειτονιά...

Πέντε το απόγευμα και οι νοικοκυρές μαχμουρλούδες ακόμα από τον μεσημεριανό  τον ύπνο, βάζουν μπρος τα καμινέτα τους για να ψήσουν τον τούρκικο, όπως πολύ σωστά ξέρανε να ονομάζουν το αραβικό χαρμάνι. Άσπρα φλιντζανάκια, το πλεκτό παραμάσχαλα κι όξω απ' την πόρτα.

Πάντα πιστές στο ραντεβού τους έπιαναν με τη σειρά το πόστο τους στο πεζούλι του μαχαλά και οι βελόνες τους έπαιρναν φωτιά.

-Τι πλέκεις μαρή εσύ τώρα;
-Ένα τραπεζομάντιλο για τη νύφη μου.
-Εσύ Νίτσα ακόμα να τελειώσεις τη δαντέλα;
-Δε με βοηθάνε τα μάτια μου καλέ και την ημέρα πού να αδειάσω με τις δουλειές; Πέντε στόματα έχω να ταΐσω μην κοιτάς εσύ που είστε δυο ψυχές μονάχα.

Μια μπάλα εκσφενδονίζεται και σκάει δίπλα στον καφέ της ακριανής.

-Βρε συ! Κουτουρντισμένο, τράβα πιο κει να παίξεις!
-Αχ, άμα σε περιλάβω εσένα που μου βγήκες πάλι χωρίς ζακέτα.

Κι έτσι χαλαρά κι όμορφα κυλούσαν τα απογεύματα στη γειτονιά που μεγάλωσα, κάτω από φορτωμένες κληματαριές κι ολάνθιστα γεράνια.

Τελευταία και καταϊδρωμένη συμμετοχή στο κάλεσμα της Πέτρας



Show Comments: OR

16 σχόλια:

  1. Τι ζωντανές εικόνες από την παλιά σου γειτονιά, μεταφέρεις στο κείμενό σου! Και με λέξεις που νόμιζα πως έχουν ξεχαστεί, το διανθίζεις! (μαχμουρλούδες, κου(ν)τουρντισμένο!)

    Ήρθε και "κούμπωσε" η γειτονιά σου στο αποψινό, ανοιξιάτικο σούρουπο!

    Να είσαι καλά!
    Τα φιλιά μου! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς την μου! Χαίρομαι που σου άρεσε Νατάσα μου! Σ ευχαριστώ πάρα πολύ!!! Μια μεγάλη αγκαλιά!

      Διαγραφή
  2. Μπορεί να άργησες Χριστίνα αλλά το κείμενό σου μας ανοίγει πίσω τις μνήμες στις παλιές όμορφες παραδοσιακές γειτονιές. Καλό Σαββατόβραδο να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Γιάννη μου! Σ ευχαριστώ πολύ πολύ!

      Διαγραφή
  3. Γεμάτη αρώματα και όμορφες εικόνες :)))
    Μοιάζει σαν γειτονιά από παλιά ελληνική ταινία...!
    Καλό μήνα Χριστίνα μου και καλή εβδομάδα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι μοιάζει πολύ και έτσι ήταν μια φορά κι έναν καιρό..
      Καλό μήνα κορίτσι μου!

      Διαγραφή
  4. Eμενα μου ειρθε να παω να φιαξω ενα καφε σαν κι αυτον της φωτο..
    Στο χωριο της μανας μου ειχαν αντι για πεζουλι.. "το κουτσουρο!"
    και σχολιαζαν πλεκοντας τα του χωριου..

    Ωραια και χαλαρη γειτονια σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. το κούτσουρο ε; Άρα κοντά σε δάσος ήσασταν, πολύ ενδιαφέρον. Κι εγώ έχω έναν τέτοιο καφέ δίπλα μου!

      Διαγραφή
  5. Μαχμουρλού με αποκαλουσε η συγχωρεμενη η γιαγια μου, ωρα της καλή!
    Τι μου θυμισες
    Καλη συνέχεια στη μέρα μας!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες; Μέσα έπεσα, από τη γιαγιά μου έμαθα κι εγώ αυτή τη λέξη.

      Φιλάκια κοριτσάκι μου!

      Διαγραφή
  6. :)
    Πολύ ωραίο κείμενο, Χριστίνα μου!!
    Ιστορική αναδρομή με τα όλα της :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τι όμορφο κείμενο, γεμάτο μνήμες! Μπράβο Χριστίνα!
    (τη λέξη "μαχμουρλού" τη λέω κι εγώ, χαχα!!)
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα ε είναι σουξεδιάρικη λέξη! Σ ευχαριστώ πολύ κοριτσάρα μου! Φιλάκια πολλά!!!

      Διαγραφή
  8. Εσύ ήσουν βρε αυτό που ξεχνούσες τη ζακέτα σου;;;
    Έτσι ήταν κάποτε στις μικρές γειτονιές, όπου η παρατήρηση γινόταν, γιατί ήθελαν κάτι
    να πουν στα παιδιά, να δείξουν την έγνοια τους. Λίγες ήταν αυτές που έκαναν αυστηρές
    παρατηρήσεις και τις εννοούσαν. Ήταν εκεί όμως όταν συνέβαινε κάτι κακό και πάλι για να
    νοιαστούν.
    Όμορφες εικόνες, Χριστίνα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι εγώ ήμουν, χαχαχα δεν μπορώ να πω πως τα χρόνια τότε ήταν καλύτερα γιατί συνέβαιναν πολλά άσχημα που τα κουκουλώνανε, αλλά σίγουρα οι γειτονιές μας ήταν πιο όμορφες και ζωντανές.

      Καλή Σ/Κ Γλαύκη μου!

      Διαγραφή

Για να σχολιάσετε

Για να σχολιάσετε

thank you

thank you

instagram

Instagram

Μουσαφίριδες

Blogger Widgets