Ωραίο ποδήλατο



Πάντα ζήλευα τους ποδηλάτες. Ζήλευα την ελευθερία τους πάνω στους δύο τροχούς και την ευχέρεια να καλύπτουν αποστάσεις που εγώ θα χρειαζόμουν ώρες για να διανύσω με τα πόδια.

Το ομολογώ με μεγάλη ντροπή, πως δεν έμαθα ποτέ μου ποδήλατο. Θες γιατί ήμουν παιδί της πόλης και μου έλειπαν οι αλάνες, θες γιατί δε με πήρε ποτέ κανένας από το χέρι να μου δείξει, θες γιατί φοβόμουν κι εγώ η ίδια; Ένα καλοκαίρι, ούσα μεγάλη κοπέλα πια, επιχείρησε να με εκπαιδεύσει ο μικρότερός μου ξάδερφος. Ήταν ο καλύτερος δάσκαλος που θα μπορούσα να έχω. Ήμουν τόσο κοντά στο να τα καταφέρω, μα τόσο κοντά που αν κρατούσαν οι διακοπές μου λίγο περισσότερο θα μπορούσα να λέω σήμερα με καμάρι πως είμαι κι εγώ μια περήφανη ποδηλάτισσα.


Ποτέ δεν είναι αργά βέβαια θα μου πει κανείς, μα έλα όμως που είμαι ανισόρροπη. Αφού ακόμα και πεζή πέφτω και τσακίζομαι. Να, τις προάλλες κιόλας έτσι όπως περπάταγα στην παραλία με βήμα γοργό για να προφτάσω το λεωφορείο, παραπάτησα σε ένα σπασμένο πλακάκι και έφαγα τα μούτρα μου. Το μισό μου κορμί είναι ακόμα μαύρο από τις εκδορές και τις μελανιές. Να μη πω και για τα πονεμένα κόκαλα από το τράνταγμα.
Κάτι μου λέει πως πρέπει πρώτα να μάθω να περπατώ. Να μου φτιάξει κάποιος μία στρατόπιτα και να μου δείξει από την αρχή τα πρώτα βήματα, στράτα – στρατούλα.

Σκέφτηκα σε κάποια άλλη φάση πως θα έπρεπε να μαζέψω την ντροπή μου και να πάρω ένα τρίκυκλο ποδήλατο και να βγάλω έτσι το μεράκι μου. Ίσως αυτή να είναι και η καλύτερη λύση.

Ο καφές στο μεταξύ κοντεύει να τελειώσει, το ίδιο και το μικρό βιβλίο τσέπης που πήρα μαζί μου. Απέναντι βλέπω από ώρα ένα παρκαρισμένο ποδήλατο με τσίγκινο καλαθάκι μπροστά στο τιμόνι. Μια αεράτη κοπέλα με ψηλό κότσο και εμπριμέ φόρεμα έρχεται και ξεκλειδώνει το λουκέτο. «Ωραίο ποδήλατο» της λέω και μου γνέφει ευχαριστώ με ένα εγκάρδιο χαμόγελο.


Αυτή είναι η συμμετοχή μου στη "Φωτο-Συγγραφική Σκυτάλη"  της Μαίρης μας από τη Γήινη Ματιά


Για την επόμενη συμμετέχουσα Μαριάννα από τον onirokosmo επέλεξα κάτι φθινοπωρινό και ταξιδιάρικο.


Απούσα εδώ και καιρό για λόγους μετακόμισης και διακοπών λίγες εβδομάδες νωρίτερα έκανα μία undercover εμφάνιση στο Παίζοντας με τις λέξεις της Μαρίας μας με την ακόλουθη συμμετοχή που ω του θαύματος άρεσε σε πολλή κόσμο και σας ευχαριστώ γι αυτό. 


Το ταξίδι των γενναίων

Οι αγάπες μας, σαν οδοδείκτες στη μεγάλη λεωφόρο της ζωής, μας έδειξαν πολλά μονοπάτια. Μα το σοφότερο μονοπάτι όλων, είναι πάντα αυτό της δημιουργίας. Αργήσαμε να το καταλάβουμε και χάσαμε χρόνια πολλά μες στην ομίχλη. Δώσαμε ενέχυρο τα νιάτα μας για την υπόσχεση μιας μεγάλης ανταμοιβής, μα βρεθήκαμε άξαφνα προδομένοι με τα όνειρά μας τσακισμένα.
Μια μεγάλη ανατολή όμως προβάλει και πάλι και το ταξίδι για τους γενναίους ξεκινάει και πάλι από την αρχή.



ΥΓ. Καλό υπέροχο Φθινόπωρο κι από μένα. Ναι πράγματι είμαι τραυματίας από  την περιπατητική πτώση που περιέγραψα στην φωτογραφική σκυτάλη. Είμαι μεγάλη σκουντούφλο γενικότερα και θα ήθελα να ευχαριστήσω και δημόσια αυτόν τον άγνωστο Άγιο που έχει αναλάβει να φροντίζει για την σωματική μου ακεραιότητα. Θα τα λέμε πλέον φίλοι μου συχνότερα! 

Σχόλια

Ο χρήστης Katerina Verigka είπε…
Ποτέ δεν είναι αργά..! :)
Παρθενάκι μου ανισόρροπο τα ίδια κι εγώ στο περπάτημα.
Έχω μια μόνιμη ανάμνηση στο πόδι μου από ένα επεισοδιακό χτύπημα.
Περαστικά ελπίζω να μη χτύπησες πολύ και να είσαι ήδη καλύτερα!

Μου άρεσε πάρα πολύ η βιωματική σου συμμετοχή και στο Παίζοντας
επίσης η συμμετοχή σου εξαιρετική!

Σε φιλώ καλή συνέχεια!!
Ο χρήστης Giannis Pit είπε…
Καλώς την Χριστίνα,
λοιπόν, σου μιλάει τώρα ένας ποδηλάτης χρόνων !!! που στα 58 του χρόνια Κυρία μου έχει γράψει και γράφει, πρώτα ο Θεός, χιλιάδες χιλιόμετρα.
Ποτέ δεν είναι αργά, να το ξέρεις ! και να το παλέψεις. Και αν πραγματικά σου αρέσει, ναι ! πάρε ένα τρίκυκλο ποδήλατο, γιατί όχι ή ένα ποδήλατο με βοηθητική κίνηση μπαταρίας που θα διευκολύνει την κίνησή σου. Αν το αγαπάς θα ζήσεις υπέροχες στιγμές.

Μου άρεσε που συνέδεσες ένα προσωπικό σου "απωθημένο" με την εικόνα. Έδωσες ένα ρεαλιστικό κείμενο, μια δική σου κατάσταση. Κάτι δηλαδή εντελώς διαφορετικό.

Επίσης, πολλά περαστικά για το μικροατύχημα.

Η Φωτογραφία που παραδίδεις ως σκυτάλη είναι πολύ καλή και ανοιχτή σε πολλές εμπνεύσεις.

Όσο για τη συμμετοχή σου στο "Παιχνίδι με τις λέξεις", αγαπήθηκε και άρεσε και ήταν πραγματικά πολύ όμορφη.
Λίγα λόγια και μεγάλα εξαιρετικά νοήματα.

Καλή συνέχεια Χριστίνα να έχεις.

Ο χρήστης Woman in Blogs είπε…
Ωραίες ιστορίες, Χριστινάκι!
Σκουντούφλω κι εγώ, αλλά με το ποδήλατο δεν έχω πέσει ποτέ.
Τη ζήλεψα τη φωτό που σου έδωσε η Μαρία. Να εισηγηθώ στη Μαίρη να γράφουμε μετά το τέλος του παιχνιδιού ιστορίες για όσες εικόνες της σκυτάλης θέλουμε!!!!
Και στο Παίζοντας μου άρεσε η συμμετοχή σου.
Άργησες αλλά έκανες το θαύμα σου! 😍😍😍 Καλό φθινόπωρο! 🍁
Ο χρήστης Κική Κωνσταντίνου είπε…
μπράβο για την συμμετοχη και συνεχεια Χριστινακι μου
να ξερεις πως αγαπω τα ποδηλατα και τους ποδηλατες
εχω χρονια να κανω βεβαια αλλα αγαπω ακομα το ιδιο δυνατα
Ο χρήστης Memaria είπε…
Θα αρχίσω με τα συγχαρητήριά μου και τις ευχαριστίες μου για την υπέροχη συμμετοχή σου στο "Παίζοντας με τις λέξεις"!

Μπράβο και για τον καταπληκτικό τρόπο που έβαλες το ποδήλατο στην όμορφη ιστορία σου για τη "Φωτοσυγγραφική Σκυτάλη"! Πολύ μου άρεσε!
Και φυσικά εύχομαι να μην ξαναπέσεις!
Φιλιά πολλά!
Ο χρήστης Maria Kanellaki είπε…
Γεια σου ρε Χριστινάκι με τα ωραία σου!
Ρέει γάργαρος ο πόνος σου για τις μη ποδηλατικές σου δεινότητες. Δεν πειράζει μωρέ, είμαστε κι εμείς που δεν ποδηλατοδρομούμε. Τουλάχιστον να έχουμε ψυχική ισορροπία και τα υπόλοιπα τα βρίσκουμε.
Λοιπόν να προσέχεις τα πλακάκια και τα πάσης φύσεως οικοδομικά υλικά ε;
Περαστικά σου και συγχαρητήρια για τις συμμετοχές σου!
Ο χρήστης ANNA FLO είπε…
Περαστικά σου Χριστίνα μου! Και δεν πειράζει που δεν ξέρουμε ποδήλατο...τι πειράζει; Καλα΄να είμαστε και σκέψου αφού πέφτουμε στο ίσωμα τι θα γινόταν με το ποδήλατο.
Μου άρεσε πολύ και η συμμετοχή σου στο παιχνίδι των λέξεων. Αγαπημένη μου.
Να σαι καλά και προσοχή στο δρόμο ναι;
Καλό σου βράδυ
Ο χρήστης Marina Tsardakli είπε…
Κι οι δυο σου συμμετοχές ήταν πανέμορφες Χριστίνα μου. Πολύ μου άρεσε ο τρόπος που ανταποκρίθηκες στην εικόνα. Έχω να πιάσω χρόνια το ποδήλατο στα χέρια μου. Με γύρισες σε μνήμες (κάποιες όχι τόσο ευχάριστες, είχα σκοτωθεί σε κάτι θάμνους, δε βλεπόμουνα). Και στο παιχνίδι των λέξεων, αν και μικρή η συμμετοχή σου, γεμάτη από νόημα.
Πολλά φιλιά και πάντα καλές εμπνεύσεις!!!
Ο χρήστης Ανέσπερη είπε…
Απ' τα μικράτα μου ποδηλάτισσα, δίχως ποτέ να το εγκαταλείψω το "άθλημα" μέχρι σήμερα, με πτώσεις αρκετές μέχρι να μάθω, υπερεκτίμησα πρόσφατα τον εαυτό μου και προσπάθησα να ανέβω σε μια απότομη πλαγιά ενός βουνού. Από δρόμο όμως, όχι από μονοπάτι. Το αποτέλεσμα ήταν ένα θεαματικότατο πέσιμο γιατί ενώ πατούσα τα πετάλια έμενε ακίνητο λόγω ... ανηφόρας!!! Ακόμη και τώρα που το σκέφτομαι δοξάζω κι εγώ αυτόν τον Άγιο που με προστάτευσε και δεν είχα κάποιο κάταγμα!!! Την στιγμή όμως που έπεσα, συνειδητοποίησα πως τόσο για το ποδήλατο όσο και για το σκι ίσως από κάποια ηλικία και μετά, να είναι λίγο ... αργά ... Ίσως όμως και να ΄χω άδικο. Ποιος ξέρει? Πάντως εγώ δεν θα τολμήσω ποτέ μου να μάθω σκι!!! Και μπορώ να ζήσω και δίχως αυτό... :)
Και οι δυο ιστορίες σου μου άρεσαν πολύ!!!
Στην πρώτη ιστορία σου (της φωτο-συγγραφικής σκυτάλης μας), ξεχώρισα και κράτησα δύο πράγματα. Το πρώτο είναι πως εσύ βρήκες μια υπέροχη λύση και σκέφτεσαι να την υλοποιήσεις, αγοράζοντας ένα τρίκυκλο ποδήλατο για να κάνεις το όνειρό σου πραγματικότητα!!! Σε αντίθεση με ΄μένα που ούτε εναλλακτική λύση τολμώ να σκεφτώ για να κάνω σκι... Και το δεύτερο πράγμα το οποίο πραγματικά με ξετρέλανε, είναι πως μέσα στην φωτογραφία που σου χάρισε η Μαρία για να φτιάξεις την ιστορία σου, είδες (και την είδαμε κι εμείς μαζί σου!!!), εκτός των άλλων, και "αεράτη κοπέλα με ψηλό κότσο και εμπριμέ φόρεμα και εγκάρδιο χαμόγελο" που ήρθε και ξεκλείδωσε το λουκέτο!!!
Όσο για την δεύτερη την ιστορία σου, για το παιχνίδι "παίζοντας με τις λέξεις", τι να πω?
Περιεκτική, με ουσία και μηνύματα!!!
Συγχαρητήρια πολλά πολλά!!!
Ευχές για καλό Φθινόπωρο!!!


Υ.Γ. Λατρεύω τις "μεγάλες ανατολές" που προβάλουν και πάλι. Λατρεύω επίσης τα ταξίδια και τους γενναίους που ξέρουν να ξεκινούν και πάλι από την αρχή!!!
Αααααα!!! Λάτρεψα και την φωτογραφία που παρέδωσες την σκυτάλη!!!!!!!!
Ο χρήστης Mia είπε…
Χριστίνα μου, όμορφη η συμμετοχή σου με το ποδήλατο, αλλά πανέμορφη και η συμμετοχή σου στο Παίζοντας με τις Λέξεις. Λοιπόν, εγώ κάποτε ήξερα μια χαρά ποδήλατο αλλά έχουν περάσει χρόνια από τότε. Πέρυσι το καλοκαίρι θέλησα να κάνω μια βόλτα με δανεικό ποδήλατο και δεν μπόρεσα ούτε λίγα μέτρα να το πάω χωρίς να πέσω. Αυτό που λένε ότι το ποδήλατο δεν ξεχνιέται σου λέω μετά βεβαιότητας ότι δεν ισχύει. Πολλά φιλιά, φίλη μου. Λατρεμένη η φθινοπωρινή ταξιδιάρικη φωτογραφία που παραδίδεις στη σκυτάλη.
Ο χρήστης Σμαραγδάκι- Ρούλα είπε…
Βιωματικη και τοσο αληθινή η ιστορια σου Χριστινα μου..
ειδες τι αναμνησεις μας φερνει ενα ποδήλατο; και τι έγινε που δεν το έμαθες; το καθε πραγμα γινεται στην ζωή μας για καποιο λογο.. οπότε ισως είναι καλήτερα..μια χρα ειναι και τα ποδαρακια μας.. μονο να προσεχεις λιγο βρε κοριτσι μου!!..ελπίζω να είσαι καλύτερα τώρα!! ταιριαξες τοσο ομορφα την ιστορια σου με την εικονα!!
Αλλά και οι γεναίοι στο παιχνιδι των λεξεων καταπληκτικη συμμετοχή !!!
Να περνας καλα με οτι κάνεις ..αφου θα ειναι η επιλογή σου!!!
Πολύ ωραια και η εικονα που διαλεξες για την φιλη μας.. φιλακιααα!!
Ο χρήστης Ελένη Φλογερά είπε…
Είναι σαν να περιγράφεις και τον δικό μου πόνο, που ως και στον ύπνο μου βλέπω ότι κάνω ποδήλατο στο ξύπνιο βέβαια δεν τα καταφέρνω.
Η συμμετοχή σου στο παιχνίδι των λέξεων καταπληκτική, ήταν ανάμεσα στις αγαπημένες μου.
Καλή συνέχεια σε ότι κάνεις.
Ο χρήστης marypertax είπε…
Λοιπόν οι περιγραφές σου για τα πραγματικά περιστατικά που σου συνέβησαν είναι πρωτότυπες!
Και οφείλω να σε πληροφορήσω πως οι τούμπες που έχω φάει με το ποδήλατο είναι μοναδικές. Για να φανταστείς σκηνή το ποδήλατο πήγαινε αλλού κι εγώ εκσφενδονιζόμουν στην κυριολεξία από πάνω και κατέληγα σε διάφορα σημεία. Ακόμα έχω πρόβλημα στο στρίψιμο! Αλλά αν δεν πέσεις από ποδήλατο δεν μαθαίνεις που λένε! Σ' ευχαριστώ για την συμμετοχή σου Χριστίνα μου παρότι ακόμα είσαι με τις μελανιές σου και τα χτυπήματα σου, και η εικόνα που διάλεξες για την Μαριάννα είναι πολύ καλή! Να είσαι καλά πολλά φιλιά!
Ο χρήστης drastiria είπε…
Καλώς σε βρήκα! Εγώ να δεις πόσο ανισόρροπη είμαι και τι τούμπες τρώω στο ίσωμα και με αθλητικά παπούτσια παρακαλώ... όμως ξέρω πολύ καλό ποδήλατο, το οποίο και λατρεύω. Οπότε, αν το θέλεις πραγματικά, επιχείρησε να μάθεις. Μπορεί τώρα να φαίνεται βουνό, αλλά θα τα καταφέρεις.
Ο χρήστης Christina Andromeda είπε…
Μα τι ωραία σχόλια που μου αφήσατε! Πόσο σας ευχαριστώ. Βλέπω είστε πολλές και οι σκουντούφλες και οι αποδήλατες. Το συμπέρασμα είναι πως αν δεν μας πρόσεχε κάποιος από ψηλά δε θα έμενε κανένας όρθιος. :)
Ο χρήστης BUTTERFLY είπε…
Ποσο σε νιωθω! Κι εγω εχω απωθημενο να μαθω ποδηλατο...αναμεσα σε τοσα αλλα απωθημενα!
Περαστικα ευχομαι απο την πτωση!
Ο χρήστης Onirokosmos είπε…
Μεγάλο λατρευτικό απωθημένο και για μένα το ποδήλατο! Και ναι! Ανήκω κι εγώ στο club των ανεπίδεκτων μάθησης, με άπειρες σκουντουφλιές και τσακίσματα! Μήπως να φτιάχναμε ένα group εντατικής εκπαίδευσης όλοι... εμείς οι απανταχού απελπισμένοι???!
Υπέροχη η φωτογραφία της Μαρίας! Σε ταξιδεύει από μόνη της, φέρνοντας σου στο μυαλό χίλιες εικόνες! Καταπληκτική η βιωματική ιστορία σου, Χριστίνα και σ΄ευχαριστούμε τόσο που την μοιράστηκες μαζί μας! Μα και Το Ταξίδι των Γενναίων τόσο όμορφη συμμετοχή!
Αγάπησα εξίσου πολύ τη φωτογραφία που επέλεξες για μένα και ειλικρινά ταξίδεψα μαζί της! Ένα "ευχαριστώ" είναι λίγο, όσο μεγάλο κι αν είναι! Κι εγώ σ΄ευχαριστώ τόσο πολύ!
Να περνάς όμορφα σε ό,τι κι αν επιλέγεις να κάνεις!
Ο χρήστης Zina Z είπε…
ποτε δεν ειναι αργα για κατι που σου αρεσει! ξεκινα και με ροδακια...αλλα στο τελος θα το παρεις το καλι :)
Ο χρήστης Maria Kat είπε…
Χριστίνακι μου το ποδήλατο είναι και δικό μου απωθημένο που για λόγους υγείας δεν κατάφερα ποτέ να εκπληρώσω!!!
Όσο για το σκουντουφλω... Εκεί να δεις χαρές 😂😂😂

Υπέροχα όσα έχεις γράψει για άλλη μια φορά.
Ελπίζω να τα λέμε συχνότερα πια
Φιλιά άπειρα
Μαρία
Ο χρήστης airis είπε…
Κι εγώ που ήξερα κάποτε ; Νομίζω ότι τόσα χρόνια που έχω να ποδηλατήσω θα φάω τα μούτρα αν το τολμήσω. Κι ας λένε ότι δεν το ξεχνάς! Βλέπεις, ανισόρροπο κι εγώ Χριστινάκι μου!
Φιλάκια πολλά!
Ο χρήστης Γεωργία Μανασή είπε…
Τι μου θύμησες! Ένα καλοκαίρι στη Κω με τους γονείς μου, το μεσημέρι που με έβαλαν να κοιμηθώ εγώ το ..έσκασα από το..παράθυρο και πήγα και νοίκιασα ένα ποδήλατο με το χαρτζιλίκι μου.Όταν ξύπνησαν οι γονείς μου με βρήκαν έξω από το δωμάτιο που νοικιάζαμε να κάνω ποδήλατο!!'ήμουν 3η Δημοτικού και οι γονείς μου φοβόντουσαν να με αφήσουν να μάθω..Δυστυχώς δεν ξαναέκανα..δεν με άφηναν να αγοράσω μη πάθω κάτι..μοναχοπαίδι βλέπεις...
Ο χρήστης Mia είπε…
Ξαναπερνώ για μια καλημέρα, Χριστίνα μου. Πολλά φιλιά.

Δημοφιλείς αναρτήσεις